Back to Top
Τηλ. επικοινωνίας : 22210.62743 | Email: el.politias@cyta.gr
Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2016



ΜΗΤΡΙΚΤΟΝΟΣ ΠΑΤΡΙΔΟΚΤΟΝΟΣ . ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ" ΘΡΗΝΟΣ
του Δημ. Αντωνίου, ιατρού

Η Μάνα Γέννησε την Αθέατη Ψυχή της
Λάξευσε η Αγάπη της και Σμίλευσε τη Νιογέννητη Ψυχή της

Ζωντανό Σάρκινο Γλυπτό έγινε και των Γιών της την Μορφή πήρε η Νιογέννητη  Ψυχή της
Ψυχοπαίδια της Μάνας των Ψυχής, αδέρφια Ομοζύγωτα Γεννήθηκαν ο Κωστής κι ο Γιωργής.

Ψυχοπαίδι της Αγάπης της είναι η Ψυχή τους
Κλωνάρια του Κορμιού της τα Κορμιά τους
Που το Αίμα του οι Ρίζες τους Ρουφάνε.

Ψυχές π` απ΄ το Μητρικό της αίμα Ξεδιψάνε
Απ` τα χέρια της Κανακεύονται, στον Κόρφο της Ζεσταίνονται
Με τα Τραγούδια της Νανουρίζονται
Αναπνέουν την Ανάσα της, Ανασαίνει την Πνοή τους

Όμως ο Γιωργής, πούθελε νάναι Μοναχογιός,
Πρώτα πήρε το Μητρικό της Χάδι
Και με μαχαίρι δίστομο της Μάνας του έκοψε τα Χέρια
να μην μπορέσει τον Κωστή ΝΑ Χαιδέψει και ΝΑ Κανακέψει πάλι.

Όμως ο Γιωργής, πούθελε νάναι Μοναχογιός,
Αφού πήρε της Μάνας του τα γλυκά Φιλιά,
Με μαχαίρι έκοψε τα Μητρικά της Χείλια
να μην μπορέσει τον Κωστή να ξαναφιλήσει πάλι.

Κι η Μάνα η Κομμένη, με τα Μαλλιά της τύλιξε
τους δυό της γιούς για να ζεστάνει.

Όμως ο Γιωργής, πούθελε νάναι Μοναχογιός,
Πήρε των Μαλλιών της Μάνας του την Ζεστασιά
Και με τα χέρια του τα Μαλλιά της Ξερίζωσε και τάκαψε στην Φωτιά
Για να μην ζεστάνουν και τον Κωστή ξανά.

Κι η Μάνα,  με τα Μαλλιά Ξεριζωμένα,
με τα Χείλια και τα Χέρια της Κομμένα
Τους Γιούς της στο Στήθος της Κουρνιάζει
Και με τους Χτύπους  της Καρδιάς της
Τρυφερά Γλυκο-Νανουρίζει .


Μα, Μόλις Ξύπνησε ο Γιωργής, πούθελε νάναι Μοναχογιός
Με μαχαίρι Δίστομο, Έκοψε της Μάνας του τα Στήθη
Την Καρδιά της άσπλαχνα Μαχαίρωσε, πόνεσε και μάτωσε 
να μην μπορέσει τον εχθρό του Κωστή να νανουρίσει πάλι.

Κι η Μάνα ξεψυχώντας Φώναζε Σπαρακτικά:
Ευλογημένος Γιωργή μου Νάσαι και να Ζήσεις
π` άσπλαχνα με Μαχαίρωσες
για θέλεις νάσαι Μοναχογιός, Βασιλιάς σε Χώρα χωρίς Ανθρώπινες Ψυχές.

Μάνα Περήφανε Ενός Έθνους Δοξασμένου και Ζηλεμένου Είμαι
Για Γέννησα Ήλιο, το Φώς του Καλού, τ` Αγαθού και τ` Ωραίου.

Και να τώρα, Κορμί Άψυχο, Τάφος Κενός, Άγαλμα Επιτύμβιο (σε Πόλη Νεκρών) κείτομαι κατάχαμα Ματωμένη, Μαχαιρωμένη, Ετοιμοθάνατη.

Ξεριζώθηκε η Καρδιά μου, για Γέννησα Αχτίδα Σκότους και Θανάτου
Που Γιωργή τον Βάφτισα, Αγάπησα κι Ακόμα Αγαπώ.

Να μη Ζώ καλύτερα, εγώ η Άμοιρη, που Φίδι στον Κόρφο μου έτρεφα και Θήλαζα
Που με Δάγκωνε κι Αίμα έβγαζα στην Θηλή μου.

Εσύ όμως Γιέ μου, Δίχως Μάνα, Δίχως αδερφό, Χωρίς Πατρίδα
Ο Κανένας του Κανενός θάσαι
Ζωντανός Νεκρός και για Πάντα Μόνος Δυστυχισμένος Θάσαι.

Μητροκτόνο, Πατριδοκτόνο, Προδότη, θα σε γράψει η Ιστορία
Δεν θα βρεθεί μιας Οργιάς Γή στην αγκαλιά της να σε πάρει.

Καταραμένος Θάσαι, Ζωντανός και Νεκρός από Ζωντανούς και Νεκρούς, που πέθαναν και θα πεθάνουν.

Κορμός Νέος κι Ανθηρός στην Όψη, μα Σάπιος, Φωλιά Τεράτων Απαίσιων μέσα στα Σωθικά σου.

Νεκρή κι Άψυχη έπεσε κι η Μάνα, απ` τον Γιό της Τεμαχισμένη και Μαχαιρωμένη.
Νεκρή κι Άψυχη έπεσε κι η Μάνα,  που Ελλάδα ήταν τα` όνομά της
Κόρη  του Φοίβου Απόλλωνα και της Αθηνάς Παλλάδα
Κι Έλληνες τα Παδιά της.
Κι ο Γιωργής, της Νεκρής Μάνας έβγαλε και πούλησε τα Δόντια τα Χρυσά για λίγα Τάλαντα Χρυσά.
Κι ύστερα και τον Κωστή, τον εχθρό αδερφό του, μαχαίρωσε άκαρδα και σκληρά
Για ήθελε Μόνος Βασιλιάς νάναι, σε Χώρα χωρίς Ανθρώπινες Ψυχές.

Έλληνα την Νεκρή σου Mάνα να μην Κλαίς
Μάνα Ελλάδα Αρχόντισσα Περήφανη κι εσύ μην κλαίς
Ο Θάνατος δεν είναι για τους Αθάνατους
Ο Δοξασμένος πάντα Ζωντανός είναι

Ακόμα και Νεκρός. 
• Δημοσιεύθηκε από : Δημήτριος Αντωνίου
Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2016 - 10:50 π.μ.
Διαδώστε το Άρθρο...