Back to Top
Τηλ. επικοινωνίας : 22210.62743 | Email: el.politias@cyta.gr
Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2016

ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ, ΔΑΝΤΗΣ, «ΘΕΙΑ ΚΩΜΩΔΙΑ» ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΣΜΟΣ. Η ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ (ΥΠΑΡΞΙΣΜΟΣ).


Ο Αρχιεπίσκοπος ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ χθές στην Λιβαδειά, αναφέρθηκε στις προσπάθειες υποβάθμισης του μαθήματος των θρησκευτικών στα σχολεία, υποστηρίζοντας ότι «μπορεί να πουλήσατε ή να πουλάτε τους θησαυρούς της Ελλάδας μας, να δίνουμε τα τρένα μας, να δίνουμε τα λιμάνια μας, αλλά την πατρίδα μας και την ορθοδοξία μας, δεν θα σας την παραδώσουμε».
Και συμπλήρωσε:
«Ήρθε η εποχή που θα πρέπει να αναρωτηθούμε. Μήπως δεν πρέπει να στηρίζουμε τα κόμματα, αλλά τα πρόσωπα;»
Για να καταλάβουμε την ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ σημασίας αυτή ρήση του Αρχιεπισκόπου, η οποία κατά την γνώμη μου είναι η Σημαντικότερη Ρήση Πολιτικής Φιλοσοφίας και Σοφίας του Αιώνα, διότι Αποθεώνει τον Ατομικισμό και τον Υποκειμενισμό, κατά της Τυραννίας της Ιδεοκρατίας, είναι ανάγκη να εκθέσουμε τα παρακάτω:
Ο Ευρωπαικός Πολιτισμός  αναπτύχθηκε ως ένα μίγμα των εξής χαρακτηριστικών:
1)      Του αρχαίου Ελληνικού Ορθολογισμού (βασικά της Αριστοτελικής Λογικής)
2)      Του Ρωμαικού Δικαίου
3)      Του Βόρειου Ρομαντισμού
4)      Του Χριστιανικού Συναισθηματισμού και Υποκειμενισμού

Κι ο Αρχιεπίσκοπος με την παραπάνω φράση του αναφέρονταν στ αυτό το 4ο χαρακτηριστικό του Ευρωπαικού Πολιτισμού, το οποίο θα γίνει κατανοητό από το εξής:

Στην ιστορία του Πολιτισμού, το τέλος του Μεσαίωνα και η γέννηση της Αναγέννησης, τοποθετείται  στην εποχή της συγγραφής της «Θείας Κωμωδίας» (1308- 1320,του Δάντη  (1265 – 1321), η οποία συνιστά την απαρχή του Υποκειμενισμού και τον ταυτόχρονα θάνατο της τυραννίας της Ιδεοκρατίας του Μεσαίωνα, ήτοι της Θρησκευτικής, Παγανιστικής, Ειδωλολατρικής Ιδεοκρατίας, Μαγείας, δηλ. του Μεταφυσικού γενικότερα.

Παράδειγμα: Στην Κόλαση και τον Παράδεισο της  Θείας Κωμωδίας, ο Θεός «δικάζει» και «κρίνει» τους ανθρώπους, ΟΧΙ σύμφωνα με την κοινωνική τους και περιουσιακή των θέση και κατάσταση, ούτε σύμφωνα με την καταγωγή, αξίωμα, ή τίτλους. Όλα αυτά συνιστούν Μεταφυσικές, Αφηρημένες, Ιδέες (Ιδεοκρατία),  τις οποίες ο Θεός δεν λαμβάνει υπ` όψη του.
Μπροστά στον Θεός, ο κρινόμενος  Άνθρωπος  στέκεται ΓΥΜΝΟΣ από τα παραπάνω Μεταφυσικά «αξιώματα» και «ιδιότητές» κι όλοι, «βασιλείς» και «θνητοί», ιερείς και πλούσιοι και φτωχοί κλπ. κρίνονται ΑΤΟΜΙΚΑ ως ΑΠΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ κι ΟΧΙ ως τιτλούχοι, ιερείς, βασιλείς ή σύμφωνα με την Πολιτική Ιδεολογία ή «Κόμμα» στο οποίο ανήκουν.

Τα ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ αυτά κριτήρια  αξιολόγησης  και «κρίσης» του Ανθρώπου από τον Θεό, συνιστούν την αποθέωση, καταξίωση της ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΑΞΙΑΣ και της Υποκειμενικής- Συναισθηματικής Ψυχής, και τον ταυτόχρονο θάνατο της Σκληρής Απρόσωπης και Αντικειμενικής Μεταφυσικής Ιδεοκρατίας, ήτοι της σημασίας της καταγωγής, περιουσίας, αξιωμάτων, ιδεολογίας (πολιτικής κλπ), και των Ομάδων- Συλλογικοτήτων (κόμματα, συναγωγές, σέχτες κλπ), στις οποίες ανήκουν οι άνθρωποι.

Η Μεγάλη διαφορά των Μεταφυσικών Ιδεών (Ιδεοκρατία) του Μεσαίωνα και των Ανθρώπινων αξιών τους Χριστιανισμού (σύμφωνα με τα οποία ο Θεός «κρίνει» τον Άνθρωπο), είναι ότι  οι πρώτες (Μεταφυσικές Ιδέες, αξιώματα κλπ), υπάρχουν και χωρίς την παρουσία Ανθρώπου στο Σύμπαν, ήτοι,  δεν είναι «δημιουργήματα» του Ανθρώπου, αλλά είναι Μεταφυσικές Αυθύπαρκτες «υπάρξεις» , δημιουργήματα ενός μη-χριστιανικού Θεού (Πλατωνικός Ρεαλισμός).

Αντίθετα, οι Ανθρώπινες Χριστιανικές Αξίες, με τις οποίες ο Χριστιανικός Θεός, «κρίνει» τους Ανθρώπους, είναι όλες ανθρώπινες «δημιουργίες» και «κατακτήσεις» αυτού καθαυτού του Ανθρώπου (υπαρξιακός Αντι-Ρεαλισμός). Ο Άνθρωπος είναι αλήθεια ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ.

Πόσο μεγάλη είναι η Αξία του Ανθρώπου τελικά? Κι ο ίδιος ο Θεός, αλήθεια πόσο ανάγκη έχει τον Άνθρωπο ! Γιατί? Διότι, τι αξία έχει ο Θεός, χωρίς τον Άνθρωπο που μόνο αυτός μπορεί να εκτιμήσει, θαυμάσει και υμνήσει τις Θεικές ιδιότητές του !. Χωρίς τον Άνθρωπο, ο Θεός δεν έχει καμία αξία, μέσα στο κενό απρόσωπο Σύμπαν.
Τι αξία έχει ο Χρυσός χωρίς τον Άνθρωπο? Καμία !
Ο Άνθρωπος είναι η Πηγή των Αξιών όλου του Σύμπαντος (από τις ομιλίες μου στις άδειες πλατείες). 

Το στοιχείο αυτό στην Κοινωνική Φιλοσοφία και Ηθική το Εισήγαγε ο Χριστιανισμός κι είναι αυτό που πρώτοι εισήγαγαν στην Ανθρώπινη Διανόηση, οι  Μεγάλοι –και παρεξηγημένοι- Σοφιστές της Αρχαίας Ελλάδος, με κυριότερο εκπρόσωπό τους τον Πρωταγόρα (490 – c. 420 π.χ).
Μια πολιτική επέκταση των παραπάνω σκέψεών μου είναι το παρακάτω, από το 2012 άρθρο μου, που το είχα φάει κι αυτό οι άδειες πλατείες, με τίτλο: "Για Μια Δημοκρατία Δίχως Ιδεολογία" (δεν το βρίσκω τώρα, θα το βρώ όμως και θα το δημοσιεύσω).  

Σημείωση: Εδώ εκφράζομαι Φιλοσοφικά κι ΟΧΙ θρησκευτικά, ούτε είμαι Θρησκόληπτος ή Θρησκόπληκτος.

Σας φιλώ                  Δημ. Αντωνίου, ιατρός





• Δημοσιεύθηκε από : Δημήτριος Αντωνίου
Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2016 - 5:42 μ.μ.
Διαδώστε το Άρθρο...