Back to Top
Τηλ. επικοινωνίας : 22210.62743 | Email: el.politias@cyta.gr
Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2016


Barbara Hersley

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΜΟΡΦΙΑΣ
(ΓΙΑ ΔΥΟ ΦΩΝΕΣ)

Του Δημ. Αντωνίου, Ιατρού

Χρόνος:

Είμαι ο Χρόνος,  Άχρονος, Αίδιος, Αιώνιος κι Άπειρος,
Ένας Αέναος Τροχός που το Χθές γίνεται Σήμερα κι αυτό Χθές κι Αύριο.

Είμαι ο Χρόνος, Ανίκητος, Αγέραστος, Αθώρητος και Παντοτινά  Όμορφος,
Είμαι ο Πλάστης , Σκηνοθέτης και Ποιητής της Ανθρώπινης Ζωής.

Ομορφιά, Ομορφιά, είμαι πιο δυνατός από σένα.
Κι αν είναι η Όψη μου Αθώρητη,
η Δύναμή μου λάμπει πάνω στις Ρυτίδες σου,
Πάνω στα Γηρατειά σου.

Ομορφιά:

Χρόνε, Χρόνε, Άφρονε, Ζηλιάρη, Φθονερέ,
Άψυχη, Πέτρινη, Σκηνή Νεκρή Θεάτρου Αρχαίου Είσαι,  
που παίρνεις Πνοή μόνο από την Ανθρώπινη Ζωή (Ψυχή),
που παίρνεις Ζωή μόνο απ` του Ανθρώπου  τους Πόνους και τα Πάθη.

Σκοτεινός κι  Άψυχος Καθρέφτης είσαι,
που μέσα του καλλωπίζονται είδωλα
αληθινών κι όμορφων  ανθρώπινων Ψυχών.

Καθρέφτης  Άψυχος είσαι και Σκοτεινός,
δίχως δικό σου είδωλο Ομορφιάς.
Παιχνίδι είσαι που Διαρκεί, με Παίκτες Ζωντανούς.

Χρόνος:

Δεν είμαι Ποίημα Κανενός. Είμαι των Πάντων ο (Ποιητής) Θεός.
Μές` στον Ναό μου, τα Περασμένα, Ξεχασμένα,
τα Τωρινά και τα Μελλούμενα,  
ο Θεός Γνωρίζει και Φροντίζει.
Ο Νούς κι ο Λόγος, Καράβια στου Παράλογου την Θαλασσοταραχή, χωρίς εμένα βολοδέρνουν.

Ομορφιά:

Χρόνε, Σκιά του Αθώρητου,  Ίσκιε του Καπνού
και Φαντασία του Ανείπωτου,
τα δικά μου Γηρατειά σε Γεννούν,
η δική μου Μεταμόρφωση είναι η Μάνα η δική σου.

Η Γέννα κι ο Θάνατος, Μάνα και Πατέρας σου είναι Χρόνε εγωιστή.
Το Ποτάμι που απ` τα ψηλά Βουνά κατεβαίνει, η Μήτρα είναι που σε γεννάει Χρόνε.
Η Λίμνη, το Άψυχο το Μνήμα σου, Αγαπημένε Χρόνε, είναι.

Η Αλλαγή, ο Ροή, τα Έργα της Ιστορίας του Ανθρώπου,  σε γενούν.
Είσαι Γιός κι όχι Πατέρας της Ανθρώπινης Μοίρας , Χρόνε αλαζόνα.

Ο Θάνατός τ` Ανθρώπου είναι κι ο δικός σου Θάνατος.
Η Κορφή Μόνο τ` Ολύμπου (*) και τα Τάρταρα του Άδη  (**), θλιμμένα είναι  Άχρονα
και του Χρόνου Ορφανά (*).
Η  Μονιμότητα, τ` Αμετάβλητο,
τ`  Άχρονο της Αθανασίας των Ολυμπίων Θεών (**),
Και τ` Άχρονο των Νεκρών.

Ο Άνθρωπος,  Χρόνε, είναι ο Πλάστης
κι Αξιοθέτης του Παντός.
Δίχως Πνεύμα και Σάρκα Ανθρώπου τι Αξία έχεις  Χρόνε?
Τι αξία έχει, χωρίς Ψυχή Ανθρώπου, ο Χρυσός στον Κόσμο τούτο?
Τι αξία έχει, χωρίς Ψυχή Ανθρώπου, ο Θεός στον Κόσμο τούτο?
Της Ψυχής του Νού κι όχι της Φύσης της Άψυχης, Γέννημα , Θρέμμα είσαι Χρόνε.

Χρόνος:

Ομορφιά, Ομορφιά, όταν ο Χρόνος σε Γερνάει, σε Νικάει.
Ομορφιά, Ομορφιά, πάνω μου ο Χρόνος δεν περνάει,
Γιατί εγώ ο ίδιος είμαι ο Χρόνος ο Παντοτινός.

Ομορφιά:

Ομορφιά που στον Χρόνο χάνεται, εσένα Χρόνε γεννάει και Κυοφορεί, 
σ` έναν Αέναο Τροχό Αθανασίας.

Χρόνε, Χρόνε, η Ομορφιά σε Γεννά, όταν αυτή Γερνά.
Γιατί Ομορφιά Αγέραστη, Μάνα Στείρα Χρόνου
κι Αγέννητη είναι , Άφαντη κι Αθώρητη.

Χρόνος:

Των Ματιών σου τα Χρώματα, Μουσική της Ομορφιάς σου είναι,
Η Αρμονία μου,  του Νού σου Ζωγραφιά
Κι ο Ρυθμός μου, Χτύπος της Καρδιάς σου είναι.

Ρυθμός τ` Αναφιλητά μου (είναι),
Το Γέλιο μου Μουσική
Κι Αρμονία,  η Χαρά μου είναι.
Οι Ρυτίδες σου, Ομορφιά, Τρόπαια της Δύναμης και της Νίκης μου είναι.

Ομορφιά:

Ρυτίδες μου, Ρυτίδες μου Αγαπημένες,
Δεν είστε το Χρόνου Παθήματα και Γηρατειά,
Είστε Σοφίας Δωρήματα κι Όμορφη Ζωγραφιά.  

Χρόνε, Χρόνε, Αγαπημένε
Μετενσάρκωση είσαι, της Θεικής της Αφροδίτης Ομορφιάς,
Που Όμορφη, Σοφίας Ρυτίδα έγινε, της Θείας Αθηνάς.

Εραστής Χρόνε είσαι, της Θνητής Σάρκας της Ομορφιάς
και Πατέρας  της Αθάνατης του Πνεύμα (τος) Ομορφιάς,
που Ρυτίδα τη Βαφτίσανε.

Φαντασίωση είσαι Χρόνε, που τον Πόθο ξυπνάς
για της Ρυτίδας την Ομορφιά 
κι όχι για της Σάρκας τη  Πολυπόθητη  Δροσιά.

Όπως ο ‘Ηλιος κι η Αυγή απ` την Νύχτα Ομορφαίνει,
Όπως η Ζωή απ΄ το Πικρό Θάνατο Γλυκαίνει,
Η Ρυτίδα, της Σάρκας την Ομορφιά Ιδανικεύει,
Εξαυλώνει κι Αποθεώνει.

Χρόνος:

Ομορφιά, Ομορφιά, Μάνα μου Αγαπημένη.

Ομορφιά:

Χρόνε, Χρόνε μου, Γιέ μου, Αγάπη μου.

Του Δημ. Αντωνίου, Ιατρού

Ellen DeGeneres

Jerry Hall

• Δημοσιεύθηκε από : Δημήτριος Αντωνίου
Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2016 - 5:06 μ.μ.
Διαδώστε το Άρθρο...