Back to Top
Τηλ. επικοινωνίας : 22210.62743 | Email: el.politias@cyta.gr
Τετάρτη, 25 Σεπτεμβρίου 2013


Εισαγωγή: To παρακάτω κείμενο το είχα διαβιβάσει ως αναφορά στην ECB και το υπουργείο οικονομικών από τον Μάρτιο του 2013. Ο υπουργός Γ. Σουρνάρας στην συνέχεια, με το αρ.πρωτ. Β.871/12-06-2013 έγγραφό του, διαβίβασε την αναφορά μου αυτή στις αρμόδιες αρχές για να ελέγξει η καθεμιά, κατά τις αρμοδιότητές της, τα καταγγελόμενά μου σε αυτή και μεταξύ αυτών και στον εισαγγλέα Χαλκίδος. Έτσι, ο υπουργός κατέστησε εαυτόν συνμηνυτή μου στην μήνυσή μου αυτή που κατατέθηκε την 23-09-2013 στον Εισαγγελέα Χαλκίδος.
ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΜΗΝΥΣΗ

Του Δημητρίου ΑΝΤΩΝΙΟΥ, ιατρού, κατ. Χαλκίδος, οδός Δημ.Βώκου 6, τηλ.22210-62743

ΚΑΤΑ

Των Τραπεζών: 1) «ΕΘΝΙΚΗΣ», Αιόλου 86, Αθήνα, 2) Alpha Bank, 3) Εurobank, Λεωφ. Αμαλίας 20, Αθήνα και 4) Τράπεζα Πειραιώς, Αμερικής 4, Αθήνα, νομίμως εκπροσωπουμένων

Για Απάτη (ΠΚ 386), Εκβίαση (ΠΚ 385), Απειλή (ΠΚ 333), Νομιμοποίηση Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες σε βαθμό ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑΤΟΣ (ν. 3932/2011 και ν.3691/2008) και Σύσταση Εγκληματικής Οργάνωσης (ΠΚ 187).

ΚΑΙ ΚΑΤΑ

α) Γεωργίου  Προβόπουλου, Δ/τη Κεντρικής Τράπεζας για συνέργεια στα παραπάνω κακουργήματα των τραπεζών, δια της πλημμελούς άσκησης των εποπτικών του καθηκόντων (παράβαση των άρ. 2δ, 55Α του Καταστατικού της ΤτΕ) και δεν επέβαλλε υπέρ του Δημοσίου τις κατά των τραπεζών προβλεπόμενες ποινές (αρ. 55 του καταστατικού της ΤτΕ) (Απιστία περί την Υπηρεσία, ΠΚ 256).

β) Της Δ/ντριας Β. Ζάκκα και Υπ/ντριας Κυριακής Φλεσιοπούλου της
Δ/νση Εποπτείας Πιστωτικού Συστήματος της Τράπεζας της Ελλάδος για συνέργεια στα κακουργήματα των τραπεζών δια της πλημμελούς εποπτείας των τραπεζών.

γ) Και κατά παντός υπευθύνου για τα παραπάνω εγκλήματα ως φυσικών και ηθικών αυτουργών.

Φωτό: Γ. Προβόπουλος, Δ/τής ΤτΕ. Κατηγορούμενος

ΠΡΟΣΟΧΗ: Το παρακάτω κείμενο της μήνυσης, τυπικά προσαρμοσμένο στην κάθε ιδιαίτερη περίπτωση, μπορεί να χρησιμοποιηθεί στα δικαστήρια ως ΕΝΣΤΑΣΗ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗΣ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗΣ εναντίον κάθε μιας εκ των 4 συστημικών τραπεζών (Eθνική, Πειραιώς, Alpha, Eurobank), λόγω έλλειψης εννόμου συμφέροντος αυτών, διότι αποζημιώθηκαν με την ανακεφαλαιοποίησή των, για τα απαιτούμενα –για δεύτερη φορά- απ` αυτές δάνεια από τους δανειολήπτες των.

ΠΡΟΛΟΓΟΣ:  Η ανακεφαλαιοποίηση των 4 συστημικών ελληνικών τραπεζών (Εθνικής, Πειραιώς, Alpha και Eurobank),  ολοκληρώθηκε με την ψήφιση του 3ου Μνημονίου (ν. 4093/2012, Υποπαράγραφος Δ.1 άρ.1α και 2α, ΦΕΚ Α` 222/12-11-2012) και την έκδοση της από 12-11-2012 σχετικής με αρ. 38 απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου (ΦΕΚ Α` 223/12-11-2012) και των αρ. 27α και 28 του  ν. 3601/2007/ΦΕΚ Α` 178/01-8.2007, «περί κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών». Η Εθνική Τράπεζα έλαβε συνολικά το ποσόν των 6+9.756 = 15.756 δις. ευρώ.
Τα κεφάλαια της ανακεφαλαιοποίησης (από τον κρατικό προυπολογισμό) διατίθενται, σύμφωνα με τα αρ.27α και 28 του ν.3601/2007 αποκλειστικά για την αποκατάσταση των ζημιών των ιδίων κεφαλαίων των τραπεζών που υπέστησαν και από τα μη-εξυπηρετούμενα ληξιπρόθεσμα δάνεια (καταγγελθέντα και μη και παντός είδους, ήτοι πιστωτικών καρτών, καταναλωτικών, επιχειρηματικών, στεγαστικών, ανοιχτών κλπ), των φυσικών προσώπων, μεταξύ αυτών και του δικού μου προς την ….Tράπεζα, η οποία έλαβε συνολικά…ευρώ. Συνεπώς, οι παραπάνω τράπεζες «4 συστημικές τράπεζες» και συγκεκριμένα και η αντίδικός μου….τράπεζα, δεν έχουν νόμιμο δικαίωμα να απαιτούν για δεύτερη φορά τα ληξιπρόθεσμα αυτά δάνεια από τους δανειολήπτες. Η, παρόλα αυτά, απαίτηση των δανείων αυτών, με τις παραπάνω συνθήκες, συνιστά την διάπραξη των αξιόποινων πράξεων από της τράπεζες της Απάτης, Εκβιασμού, Απειλής και Νομιμοποίησης Eσόδων από Εγκληματικές Πράξεις, εναντίον των οφειλετών κι εμού εν προκειμένω, τοσούτων μάλλον που εγώ έχω ειδοποιήσει την ….Τράπεζα για το θέμα αυτό.  

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Τα καίρια πλήγματα στη ρευστότητα των τραπεζών

Η διαδικασία της ανακεφαλαιοποίησης και η σταθεροποίηση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος αποτελούν βασική προϋπόθεση για την παροχή ρευστότητας στην πραγματική οικονομία και άρα και για την πολυπόθητη ανάκαμψη. Η πολύμηνη καθυστέρηση στην υλοποίηση του εγχειρήματος, ωστόσο, έγκειται στο βασικό προβληματισμό για το κατά πόσο είναι δυνατό, αλλά και ηθικό, από ένα σημείο και μετά, να διατηρήσουν οι τράπεζες τον ιδιωτικό τους χαρακτήρα αλλά και τις ίδιες διοικήσεις τη στιγμή που το Δημόσιο συνεισφέρει δεκάδες δις ευρώ στη διάσωσή τους. Ας δούμε όμως όλη την πορεία του ζητήματος των τραπεζών από την αρχή της κρίσης μέχρι σήμερα, το πού βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή αλλά και το πώς φτάσαμε ως εδώ.

Φυγή καταθέσεων: Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι πριν το 2009 οι καταθέσεις μας ήταν περίπου 250 δις ενώ σήμερα έχουν πέσει στα 160 δις. Λόγω συνεχώς εντεινόμενου κλίματος ανασφάλειας στην ελληνική οικονομία (κάθε φορά που ακούγονται φράσεις του τύπου «πάγωμα δόσης», «καταγγελία του Μνημονίου» ή «επιστροφή στη δραχμή» πολλά δις καταθέσεων κάνουν φτερά) αλλά και λόγω ύφεσης, αφού ένα ποσοστό των καταθέσεων καταναλώθηκε.

Επισφάλειες: Τα «κόκκινα» ληξιπρόθεσμα δάνεια (παντός είδους δάνεια, ήτοι πιστωτικών καρτών, καταναλωτικών, επιχειρηματικών, στεγαστικών, ανοιχτών κλπ),
που δεν εξυπηρετούνται από 200.000 περίπου νοικοκυριά και επιχειρήσεις μέχρι την 31-12-2012 και δεν έχουν προοπτική να εισπραχθούν από την τράπεζα –είτε λόγω πτώχευσης του οφειλέτη είτε λόγω έλλειψης εγγυήσεων-ξεπερνούν αυτή τη στιγμή τα 25 δις ευρώ. Τα ληξιπρόθεσμα αυτά δάνεια κατηγοροποιούνται ως «καθυστερούμενα», «ληξιπρόθεσμα», «σε οριστική καθυστέρηση» και ως «επισφαλή» (αυτά που έχει χαθεί κάθε δυνατότητα είσπραξής των, όπως σε περίπτωση οικονομικής δυσπραγίας, πτώχευσης, θανάτου κλπ). Τις επισφάλειες αυτές κλήθηκε να ελέγξει (με αμφίβολο τρόπο –λόγω κυρίως παράλειψης ελέγχου των off-shore του εξωτερικού) το προηγούμενο έτος) η Blackrock στα δανειακά χαρτοφυλάκια των τραπεζών, για τις οποίες (επισφάλειες) οι τράπεζες φαίνεται ότι θα χρειαστούν πάνω από 10 δις επιπλέον των προβλέψεων στους ισολογισμούς τους (αφού πριν τη Blackrock οι τράπεζες φαίνεται πως είχαν ήδη εγγράψει περίπου 15 δις προβλέψεις λόγω επισφαλειών).

PSI: Τον Οκτώβριο 2011 αποφασίστηκε το οριστικό κούρεμα του ελληνικού χρέους άνω του 50% (ονομαστική αξία). Οι ελληνικές τράπεζες συμμετείχαν σε αυτό με ομόλογα αξίας περίπου 50 δις ευρώ (υπέστησαν 53,7% κούρεμα της ονομαστικής αξίας των ομολόγων και άνω του 80% πραγματικές ζημιές-αφού αυτή τη στιγμή τα νέα ελληνικά ομόλογα διαπραγματεύονται στο 17-18% της αξίας τους). Συνεπώς η συνολική ζημία που υπέστησαν οι τράπεζες από το PSI είναι περίπου 25 δις. ευρώ.
Έτσι, συνολικά οι κεφαλαιακές ζημίες των τραπεζών είναι συνολικά (τουλάχιστον) 25+25 = 50 δις. (ληξιπρόθεσμα δάνεια και PSI) περίπου.

Η απόφαση για ανακεφαλαιοποίηση

Έτσι, λοιπόν, στις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής του Οκτωβρίου 2011, μαζί με το οριστικό κούρεμα του ελληνικού χρέους και το δεύτερο πακέτο δανεισμού της χώρας, αποφασίστηκε και ένα ποσό-δάνειο ύψους περίπου 35 δις από τον Προσωρινό Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (
EFSF) για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών. 

Τα λεφτά αυτά προορίζονταν για το Ελληνικό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ), στο οποίο υπήρχαν ήδη 10-15 δις από το 1ο πακέτο δανεισμού της Ελλάδας   ύψους 110 δις. με το 1ο Μνημόνιο, Μάιος 2010, άρθρο 16. Με τον τρόπο αυτό συγκεντρώθηκαν συνολικά 52 περίπου δις. ευρώ για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.
Μετά και το νέο αυτό ποσό, τα κεφάλαια του Ταμείου, σήμερα (ν.4079/2012, ΦΕΚ Α 20-09-2012)  προσδιορίζονται συνολικά στα 52 δις ευρώ. Από αυτά, τα 18 δις δόθηκαν τον περασμένο Απρίλιο 2012 ως προκαταβολή (πρώτη δόση) για την ανακεφαλαιοποίηση των «4 συστημικών» βιώσιμων μεγάλων τραπεζών, ήτοι των Εθνικής, Πειραιώς,
Alpha, Eurobank, και επιπλέον άλλα 7 δις ευρώ πήγαν για την ανακεφαλαιοποίηση της ΑΤΕ μετά την απορρόφησή της από την Πειραιώς. Τέλος, τα υπόλοιπα 27.500 δις χορηγήθηκαν στις παραπάνω «4 συστημικές τράπεζες» (δεύτερη δόση) με την ψήφιση του 3ου Μνημονίου (ν. 4093/2012, Υποπαράγραφος Δ.1 άρ.1α και 2α, ΦΕΚ Α` 222/12-11-2012) και την έκδοση της από 12-11-2012 σχετικής με αρ. 38 απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου (ΦΕΚ Α` 223/12-11-2012). Με τα τελευταία αυτά χρήματα (27.5 δις.) ολοκληρώθηκε η διαδικασία ανακεφαλαιοποίησης των «4 συστημικών τραπεζών» αυτών, συνολικού ύψους 45 δις. περίπου με την παρακάτω κατανομή: (για την Εθνική 6+9.756 δις, την Alpha 3+4.571 Eurobank 3.5+5.839 δις  και Πειραιώς 5.5+7.335 δις. σε δύο δόσεις τα ποσά αυτά), σύν τα 7 δις. της ΑΤΕ, ήτοι συνολικό ποσό για της ανακεφαλαιοποίηση 52 δις. ευρώ.

Σύμφωνα με τους παραπάνω νόμους, το 10% του αναλογούντος για κάθε μια εκ των 4 συστημικών τραπεζών τράπεζα ποσού της ανακεφαλαιοποίησης (συνολικά 45 δις) (αύξηση του μετοχικού των κεφαλαίων) θα καλυφθεί  από τους ίδιους τους ιδιώτες μετόχους της κάθε τράπεζας ξεχωριστά, η συμμετοχή των οποίων θα πρέπει να καλύπτει τουλάχιστον το 10% της αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου  (της ανακεφαλαιοποίησης). Διότι εάν αυτό δεν επιτευχθεί, τότε το αντίστοιχο ποσόν θα καλυφθεί από το ΤΧΣ και τον EFSF, αλλά με την πλήρη πλέον κρατικοποίηση των τραπεζών, ήτοι τόσο η κυριότητα όσο και η διαχείριση θα περιέλθει εξ ολκλήρου στο TXΣ και το EFSF (ESM)  (ν. 4093/2012, Υποπαράγραφος Δ.1 άρ.1α και 2α, ΦΕΚ Α` 222/12-11-2012) και την έκδοση της από 12-11-2012 σχετικής με αρ. 38 απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου (ΦΕΚ Α` 223/12-11-2012) (βλ. παρακάτω τους όρους της ανακεφαλαιοποίησης).
Από τις παραπάνω 4 συστημικές τράπεζες τελικά μόνο οι Εθνική, Πειραιώς και Alpha, μπόρεσαν και κάλυψαν με ίδια ιδιωτικά κεφάλαια το 10% της ανακεφαλαιοποίησής των κι έτσι ενώ περιήλθαν στην πλήρη κυριότητα του ΤΧΣ, η διαχείρισή των παρέμεινε τα παλαιά των (υφιστάμενα) ΔΣ των. Η Eurobank αντίθετα δεν μπόρεσε να καλύψει το 10% της ανακεφαλαιοποίησης και κατάληξε στην πλήρη κυριότητα και διαχείριση του ΤΧΣ (αν και τελικά η «εξαγορά» της αυτή από το ΤΧΣ τελικά ναυάγησε, διότι δεν εγκρίθηκε από την ΤτΕ!!).
(εδώ θυμίζω ότι οι τράπεζες είχαν πάρει 23 δις.ευρώ εγγυήσεις από το ελληνικό δημόσιο για την αύξηση της ρευστότητας (χορήγηση δανείων) με τον ν. 3723/2008 (ΦΕΚ  Οι εγγυήσεις αυτές κατέπεσαν το 2012 με αποτέλεσμα να καταστούν μέρος του δημοσίου χρέους και να καλυφθούν τελικά από τον έλληνα φορολογούμενο).

ΙΣΤΟΡΙΚΟ: I. Η τρικέφαλη ελληνική κυβέρνηση του 2012 (Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη) κυβέρνηση ψήφισε με το 3ο Μνημόνιο (ν.4079/2012, ΦΕΚ Α 20-09-2012) την ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών (των «4 συστημικών» και της ΑΤΕ), συνολικού ύψους 52 δις, με το υπόλοιπο  ποσόν των 27-28 δις., τα οποία είναι μέρος του νέου δανείου ύψους  31.5 δις. που θα πάρει η κυβέρνηση από την Τρόικα μέσα στον Δεκέμβριο του 2012 (δόση του δανείου καταβλητέα τον Ιούλιο του 2012!). Τα χρήματα αυτά της ανακεφαλαιοποίησης θα πάνε όλα  για να συμπληρώσουν κι αποκαταστήσουν την τελική τωρινή «αρνητική κεφαλαιακή θέση των τραπεζών» (*) , η οποία έχει δημιουργηθεί μέχρι την ψήφιση του Μνημονίου 3 (Νοέμβριος 2012) και πρακτικά μέχρι την 31 Δεκεμβρίου 2012. Το δάνειο των 31.5 δις. της επόμενης δόσης (στα οποία περιλαμβάνονται και τα 24 δις. προς τις τράπεζες), θα χρεωθούν ως «δημόσιο χρέος», το οποίο θα πληρώσουμε όλοι εμείς οι πολίτες!

(*)5) Ν. 3601/2007, άρθρα 27α και 28 περί κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών, ΦΕΚ Α`178/01-8.2007
8) ΠΔ/ΤΕ 2594/20-08-2007  και ΠΔ/ΤΕ 2595/20-08-2007

Όπως προείπα, τα 27-28 αυτά δις. ευρώ προς τις τράπεζες είναι μέρος (δεύτερη δόση) του συνολικού ποσού των 52 δις. που έχει το ΤΧΣ (Ελληνικό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας)  (ν.4079/2012, ΦΕΚ Α 20-09-2012)  αποκλειστικά για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Η πρώτη δόση, ύψους 18 δις, για την ίδια ανακεφαλαιοποίηση είχε δοθεί ως προκαταβολή τον Απρίλιο του 2012.

Ο όρος «ανακεφαλαιοποίηση», σημαίνει αναπλήρωση των «ιδίων βασικών κεφαλαίων των τραπεζών» (σε μορφή πρωτογενούς ρευστότητας), ώστε αυτά να διατηρούνται σε ένα σταθερό λόγο ως (πάνω από το 10%) ως προς τα χορηγούμενα δάνεια. Ο ελάχιστος αυτός λόγος αυτός (10%) «ιδίων κεφαλαίων» / χορηγηθέντα δάνεια λέγεται «κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών, ή Core Tier I.
Τα «ίδια κεφάλαια των τραπεζών» δηλαδή, είναι, χοντρικά, τα κεφάλαια τα οποία οι τράπεζες οφείλουν να διατηρούν για εγγύηση των καταθέσεων και των χορηγηθέντων δανείων των. Τα ποσό της ανακεφαλαιοποίησης δεν διατίθενται για δάνεια, ή για άλλους σκοπούς αύξησης της ρευστότητας στην αγορά, αλλά μόνο κι αποκλειστικά για την αποκατάσταση των ζημιών και την αποκατάσταση και διατήρηση «θετικής»  κεφαλαιακής επάρκειας»  (του Core Tier I) πάνω από 10%. Κι όλα αυτά προβλέπονται ρητά στον ν. 3601/2007/ΦΕΚ Α` 178/01-8.2007, άρθρα 27α και 28 περί κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών). Αν ο παραπάνω λόγος πέσει κάτω από το 10%, τότε οι τράπεζες βρίσκονται σε «αρνητική κεφαλαιακή θέση» (αρνητικό Core Tier I), ήτοι σε κατάσταση χρεοκοπίας.
Ιδού λοιπόν τι λένε οι ίδιες οι τράπεζες για το που θα πάνω τα 24 δις. που θα πάρουν από την Τρόικα:
«Όπως σημειώνει η Ένωση Ελληνικών Τραπεζών,  οι προτάσεις της προς το υπουργείο οικονομικών και το ΕFSF (Tαμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας) αποσκοπούν στην ικανοποίηση τριών  βασικών στόχων: 
1.
 Τη λήψη μέτρων για την ενίσχυση της καθαρής θέσης των τραπεζών.
2. Την έκδοση κοινών μετοχών  για την κάλυψη των βασικών ιδίων κεφαλαίων των τραπεζών (capital.gr)».

Σχόλιο δικό μου: Δηλαδή, οι ίδιες οι τράπεζες ομολογούν λοιπόν ότι η δεύτερη δόση των 24 δις. (συνολικά 45 δις) για τις 4 συστημικές τράπεζες, συν 7 δις. για την ΑΤΕ) θα πάει για την κάλυψη των ζημιών των και των «βασικών ιδίων κεφαλαίων των» κι όχι για την χορήγηση δανείων στην αγορά (οι παραπάνω προτάσεις των τραπεζών περιελήφθησαν τελικά στην πράξη υπουργικού συμβουλίου για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, ΦΕΚ Α`, 223/12-11/2012, αρ. πράξης 38/9-11-2012).

ΙΙ. Η τωρινή- μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2012- «αρνητική κεφαλαιακή θέση» (Core Tier I < 10%) των τραπεζών (δηλ. δηλ. η χρεοκοπία των) προήλθε αφενός από το «κούρεμα» των κρατικών ομολόγων που είχαν, με το περίφημo PSI του Φεβρουαρίου 2012, αλλά και από τα ανεξόφλητα θαλασσοδάνεια που έχουν δώσει σε ημετέρους, επιχειρηματίες, κόμματα κλπ, με αδιαφανή και ύποπτα κριτήρια και διαδικασίες, αλλά και από τα ανεξόφλητα ληξιπρόθεσμα («κόκκινα» δάνεια) των νοικοκυριών!. Αυτά όλα προβλέπονται ρητά στον ν. 3601/2007, ΦΕΚ Α` 178/01-8.2007, άρθρα 27α και 28 περί κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών).
Λόγω των παραπάνω επισφαλειών η «κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών» («αρνητική κεφαλαιακή θέση» - Core Tier I <10 span=""> βρέθηκε στο «κόκκινο» και θα αποκατασταθεί με τα παραπάνω 52 δις. από το ελληνικό δημόσιο. Τα 52 αυτά δις. της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών  ΔΕΝ είναι δάνεια του Δημοσίου προς τις τράπεζες (όπως αντίθετα είναι τα χορηγούμενα ποσά που χορηγούνται προς αυτές από το  ελληνικό δημόσιο ως «εγγυήσεις»  για την «ενίσχυση της ρευστότητας, π.χ. με τον ν.3723/2008), αλλά αντίθετα είναι κεφάλαια (τα 52 δις.) τα οποία (δυνητικά) «χαρίζονται» οριστικά στις τράπεζες για να μην καταρρεύσουν ολοκληρωτικά και τα οποία (52 δις) μπαίνουν στο Δημόσιο Χρέος. Τα 52 δις. της ανακεφαλαιοποίησης μπαίνουν τελικά στο δημόσιο χρέος και τα πληρώνουμε όλοι εμείς οι έλληνες φορολογούμενοι με «αντάλλαγμα» τράπεζες κουφάρια που μένουν παρόλα αυτά στην πλήρη διαχείριση των παλαιών των ΔΣ που τις χρεοκόπησαν! 

(*)CoreTier1: Είναι ο δείκτης κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών, δηλαδή το ποσοστό «ιδίων κεφαλαίων» σε σχέση με το «δανειακό άνοιγμα» της τράπεζας. Αυτή τη στιγμή, καθορίζεται τόσο για τις ελληνικές όσο και για τις ευρωπαϊκές τράπεζες στο 8-10%. Π.χ. (πολύ απλοϊκά). Εάν μία τράπεζα έχει ανοιχτεί σε δάνεια και επενδύσεις ύψους 10 δις, θα πρέπει να έχει πίσω στο ταμείο της τουλάχιστον το 1 δις. Εάν ο Core Tier I είναι κάτω του ορίου του 10%, τότε η τράπεζα βρίσκεται σε «αρνητική κεφαλαιακή θέση», ή σε «αρνητική κεφαλαιακή επάρκεια».

Στο σημείο αυτό είναι σημαντικά τα εξής:

α) Εφόσον οι 4 βιώσιμες «συστημικές» ελληνικές τράπεζες, θα αποζημιωθούν με 27.500 δις. της επόμενης δεύτερης  δόσης (συνολικά με 45 δις και για τις «4 συστημικές τράπεζες» , τα οποία θα πληρωθούν από όλους εμάς ως δημόσιο χρέος όπως είπα παραπάνω, για τις ζημίες που υπέστησαν και την αποκατάσταση των «ιδίων κεφαλαίων των» (για Core Tier < 10%) από το PSI, αλλά και από τα ανεξόφλητα ληξιπρόθεσμα δάνεια των νοικοκυριών (καταγγελθέντα και μη και παντός είδους), οι τράπεζες ΔΕΝ μπορούν (δεν έχουν έννομο συμφέρον) να τα ζητήσουν και από τα νοικοκυριά  για δεύτερη φορά!. Γι αυτό λοιπόν, μετά την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, καμία τράπεζα ΔΕΝ μπορεί να διεκδικήσει από τον κάθε δανειολήπτη τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του προς αυτήν στα δικαστήρια, διότι αυτή (η τράπεζα) στερείται «ενεργητικής νομιμοποίησης, λόγω έλλειψης εννόμου συμφέροντος» !!. Δηλαδή η τράπεζα δεν νομιμοποιείται να  ζητήσει τις ληξιπρόθεσμες οφειλές των δανειοληπτών της, αφού έχει ήδη αποζημιωθεί γι αυτές από τα λεφτά όλου τους ελληνικού λαού, ο οποίος πληρώνει το δημόσιο χρέος, στο οποίο χρεώθηκαν τα συνολικά 45 δις για τις «4 συστημικές τράπεζες» συν 7 δις. για την ΑΤΕ, ήτοι συνολικά άνω των 52 δις. ευρώ), β) Το εκπληκτικό είναι ότι οι τράπεζες ανακεφαλαιοποιούνται  με το συνολικό ποσό των 50 δις. αδιακρίτως για όλα τα νομικά είδη των ανεξόφλητων οφειλών των φυσικών προσώπων προς αυτές,  ήτοι:  α) βεβαιωμένα (με δικαστική απόφαση) καταβλητέες οφειλές, β) ληξιπρόθεσμες απαιτητές και γ) απλά ληξιπρόθεσμες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να δίνεται η δυνατότητα στις τράπεζες να διεκδικήσουν και να πληρωθούν ΔΥΟ φορές τα δάνεια α, β και γ, ήτοι και από τα 52 δις. της ανακεφαλοποίησης και από τους δανειολήπτες τους ίδιους, δικαστικά ή εξωδικαστικά!! 

Συμπέρασμα: Η αντίδικός μου «…..ΑΕ», η οποία θα λάβει συνολικά για την ανακεφαλαιοποίησή της, με τον παραπάνω τρόπο, περίπου ………….δις. ευρώ, έχει καλύψει πλήρως τις ζημίες και το κενό των «ιδίων κεφαλαίων»  της μέχρι την 31-12-2012, που προήλθαν και από τα ληξιπρόθεσμα κι απαιτητά δάνεια των οφειλετών της με την διαδικασία της ανακεφαλαιοποίησής της από το ελληνικό δημόσιο, όπως προβλέπεται στον ν.  4093/2012, ΦΕΚ Α` 222/12-11-2012) (3ο Μνημόνιο)  και την  από 13-11-2012 σχετικής με αρ. 38 απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου (ΦΕΚ Α` 223/12-11-2012. Συνεπώς η αντίδικός μου δεν έχει έννομο συμφέρον να παραστεί στο παρόν δικαστήριο και να απαιτεί το ληξιπρόθεσμο-κατ` αυτήν- δάνειό μου προς αυτήν, διότι-όπως προείπα-έχει εξοφληθεί πλήρως από το ελληνικό δημόσιο για όλα το απαιτητό κεφάλαιο και τόκους και στο οποίο (ελληνικό Δημόσιο) περιήλθε η πλήρης κυριότητα  της τράπεζας.
Τέλος, για να αντικρούσει τα παραπάνω επιχειρήματά μου η αντίδικός μου «…. Τράπεζα ΑΕ» πρέπει να φέρει αποδείξεις για το αντίθετο, από τα «βιβλία των λογαριασμών της επισφαλών απαιτήσεων» (ζημίες), την Τράπεζα της Ελλάδος, το Λογιστήριο του Κράτους, το Ελεγκτικό Συνέδριο και το Υπουργείο Οικονομικών, ότι και το συγκεκριμένο ΔΙΚΟ μου δάνειο δεν καλύφθηκε πλήρως από την δόση αυτή

ΙΙΙ. Οι έννοιες κλειδιά της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών

Κοινές μετοχές με ψήφο:

Μετοχές με δικαίωμα ψήφου στη συνέλευση των μετόχων της τράπεζας –άρα και με δικαίωμα παρέμβασης στην πολιτική της, χωρίς προτεραιότητα επαναγοράς τους από τους παλιούς μετόχους.

Κοινές μετοχές χωρίς ψήφο:

Έχουν προκριθεί ως επιλογή για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών και πρόκειται για μετοχές χωρίς προτεραιότητα επαναγοράς τους από τους παλιούς μετόχους, αλλά και χωρίς δικαίωμα ψήφου για το νέο τους κάτοχο (στην προκειμένη περίπτωση το κράτος) που δεν θα έχει δηλαδή δικαίωμα παρέμβασης στην πολιτική της τράπεζας.

Προνομιούχες μετοχές: είναι εξαγοράσιμες σε βάθος χρόνου με προτεραιότητα επαναγοράς τους από τους παλιούς μετόχους των τραπεζών. Επιπλέον, οι νέοι κάτοχοι των προνομιούχων μετοχών (κράτος) δεν έχουν δικαίωμα ψήφου, συνεπώς δεν μπορούν να παρεμβαίνουν στην πολιτική των τραπεζών.

Μετατρέψιμα Ομολογιακά δάνεια (
cocos): είναι ένα σταθερής ή κυμαινόμενης απόδοσης χρεόγραφο, το οποίο δίνει το δικαίωμα στον ομολογιούχο να μετατρέψει σε προκαθορισμένο χρονικό διάστημα το ομόλογό του σε νέες μετοχές, οι οποίες προέρχονται από αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της τράπεζας.

Warrants: Παραστατικά απόκτησης μετοχών. Αποτελούν ουσιαστικά δικαίωμα -αλλά όχι υποχρέωση- του κατόχου τους να αγοράσει μετοχές σε προκαθορισμένη τιμή οποτεδήποτε θέλει μέχρι ένα προκαθορισμένο μελλοντικό χρονικό σημείο. Όταν ένα warrant εξασκηθεί, η εταιρεία πρέπει να εκδώσει νέες μετοχές και σαν αποτέλεσμα θα αυξηθεί ο αριθμός των μετοχών της εταιρείας. Παράδειγμα: Όταν λέμε π.χ. ότι η αναλογία μετοχών-warrants είναι 1 προς 4 εννοούμε ότι: για κάθε μετοχή που αγοράζει κάποιος τώρα, στο μέλλον αποκτά 4.

CoreTier1: Είναι ο δείκτης κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών, δηλαδή το ποσοστό ιδίων κεφαλαίων σε σχέση με το «άνοιγμα» της τράπεζας. Αυτή τη στιγμή, καθορίζεται τόσο για τις ελληνικές όσο και για τις ευρωπαϊκές τράπεζες στο 8-10%. Π.χ. (πολύ απλοϊκά). Εάν μία τράπεζα έχει ανοιχτεί σε δάνεια και επενδύσεις ύψους 10 δις, θα πρέπει να έχει πίσω στο ταμείο της τουλάχιστον το 1 δις.


ΙV.ΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ
Λεπτομέρειες της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών με τα 24 δις. (συνολικά 50 δις)  της τελευταίας δόσης του δανείου από την Τρόικα (Δεκέμβριος 2012).
(πράξη υπουργικού συμβουλίου για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, ΦΕΚ Α`, 223/12-11/2012, αρ.πράξης 38/9-11-2012 και ν. 4093/2012, Υποπαράγραφος Δ.1 άρ.1α και 2α, ΦΕΚ Α` 222/12-11-2012)

Τι προβλέπει ο νέος νόμος για την ανακεφαλαιοποίηση:

Μικτός τρόπος ανακεφαλαιοποίησης:
Τα κεφάλαια για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών το Ελληνικό Δημόσιο (δια του Ελληνικού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας-ΤΧΣ) θα τα δανεισθεί από τον από τον ΕFSF, στον οποίο θα χορηγήσει, σε αντάλλαγμα είτε:
α) κοινές μετοχές των ελληνικών τραπεζών άνευ ψήφου για 3 (+2) χρόνια, είτε: 
β) μετατρέψιμα σε μετοχές ομόλογα (CosCos) με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου. Στην περίπτωση β) (που επελέγη τελικά) το  Ελληνικό Δημόσιο (το ΤΧΣ) αποκτά  (υπό την παραπάνω αίρεση) την κυριότητα των τραπεζών με τις εξής προϋποθέσεις:

α) Η ιδιωτική συμμετοχή ιδιωτών μετόχων στην αύξηση κεφαλαίου είναι τουλάχιστον το 10% της ανακεφαλαιοποίησης (αύξησης του μετοχικού των κεφαλαίου).

β) Οι τράπεζες καταθέτουν σχέδια βιωσιμότητας στην ΤτΕ:
i) Όσες είναι βιώσιμες αντλούν κεφάλαια από το Ελληνικό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) με αντίστοιχη αύξηση του μετοχικού των κεφαλαίου. Έτσι το ΤΧΣ καθίσταται προνομιούχος μέτοχος των τραπεζών αυτών (ν.3601/2007), αποκτώντας τις αντίστοιχες κοινές μετοχές χωρίς ψήφο (με αναστολή ψήφου, βλ. παρακάτω παρ.γ),  ενώ τα αντίστοιχα κεφάλαια της ανακεφαλαιοποίησης καταλογίζονται στο Δημόσιο Χρέος της Ελλάδος,
ii) Ταυτόχρονα όμως, τα κεφάλαια αυτά της ανακεφαλαιοποίησης, το ΤΧΣ τα αντλεί (δανείζεται) από τον ESM, υπέρ του οποίου το Ελληνικό Δημόσιο εκδίδει ομολογιακά δάνεια (ομόλογα Cocos) με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου, τα οποία (CosCos), εάν μετά τα 5 χρόνια δεν μπορέσουν οι τράπεζες να τα επαναγοράσουν από τον ESM, μπορούν να μετατραπούν σε κοινές τραπεζικές μετοχές με ψήφο υπέρ του ESM (δηλ. τα ομόλογα CosCos, παίζουν τον ρόλο των warrants στα χέρια του ESM).
Εάν τελικά, μετά την 5ετία 2012-17, οι μετοχές των τραπεζών περάσουν στον ESM,  τα κεφάλαια της ανακεφαλαιοποίησης δεν καταλογιζονται στο δημόσιο χρέος (εκτός αυτού που πληρώθηκε στον ESM μέσα στην 5ετία 2012-17 από το ΤΧΣ).
Φυσικά, εάν ο  ESM προτιμήσει, στο τέλος της 5ετίας 2012-17,  να μην πάρει τις μετοχές των τραπεζών από το ΤΧΣ, οι τελευταίες θα μείνουν στο ΤΧΣ και θα βαρύνουν εξ ολοκλήρου και ισόποσα το δημόσιο χρέος από το 2012 κι επέκεινα.

iii) με άλλα λόγια, οι τράπεζες δια της ανακεφαλαιοποίησης, μετοχοποίησαν (κεφαλαιοποίησαν), δια της αντιστοίχου αυξήσεων του μετοχικού των κεφαλαίου από το ΤΧΣ και τον ESM, τα ληξιπρόθεσμα «κόκκινα» δάνεια των δανειοληπτών των, ενώ οι έλληνες δανειολήπτες και πολίτες γενικότερα έγιναν οι τελικοί δανειστές-μέτοχοι των τραπεζών αυτών.  
γ) Οι ιδιώτες μπορεί να επαναγοράσουν τις (χωρίς ψήφο) κοινές τραπεζικές μετοχές των τραπεζών από το Ταμείο (ΤΧΣ) ή τα CosCos, μέσα σε 3 χρόνια (+2 χρόνια παράταση από την ΕΕ), ειδάλλως πάλι οι μετοχές του ΤΧΣ ή τα CosCos μετατρέπονται σε κοινές με ψήφο για το Δημόσιο (TXΣ) ή τον ESM.

δ) Όσες τράπεζες δεν έχουν βιώσιμο σχέδιο, εκκαθαρίζονται με διαχωρισμό σε δύο κομμάτια και το κακό κομμάτι περνάει στο Δημόσιο, ενώ το καλό πρακτικά συνήθως εξαγοράζεται από κάποια άλλη τράπεζα.

ε) Ουσιαστικά εδώ δίνεται η δυνατότητα στους μετόχους (όπως οι ίδιοι επιδίωκαν και ζητούσαν), καθ’ όλο το διάστημα της 5ετίας που το ΤΧΣ θα κατέχει τις κοινές χωρίς ψήφο μετοχές τους (ή ο ESM τα ομόλογα CosCos), εάν βρίσκουν χρήματα (π.χ. από πώληση μιας θυγατρικής, ή παγίων κεφαλαίων των, ή με αύξηση του μετοχικού των κεφαλαίου) να επαναγοράσουν τις μετοχές από το ΤΧΣ ή τα ομόλογα CosCos, ώστε να μικραίνει ή εξαλειφθεί πλήρως η συμμετοχή του Ταμείου στις τράπεζες, επιτυγχανομένης έτσι της επανιδιωτικοποίησης των τραπεζών στα χέρια των ιδιωτών μετόχων. Επιπλέον και στο διάστημα αυτό (των 5 ετών) οι τραπεζικές μετοχές θα μπορούν να διαπραγματεύονται στο Χρηματιστήριο κανονικότατα.
Με άλλα λόγια, οι τράπεζες θα περιέλθουν και πάλι στην κυριότητα των νυν ιδιωτών ιδιοκτητών των, μόνον εάν εντός 5ετίας οι τελευταίοι επαναγοράσουν από το ελληνικό δημόσιο (από το ΤΧΣ) ή τον  EFSF (ESM)τα μετατρέψιμα ομόλογα CoCos, τα οποία κατέχει ο ΕFSF (ESM) με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου. 

στ) «Παράταση του χρόνου που προβλέπεται στο επιχειρησιακό σχέδιο για τη βιωσιμότητα του πιστωτικού ιδρύματος από τρία σε πέντε χρόνια».
Είχε ξεκινήσει με προθεσμία 3 ετών, είχε γίνει 3 + 2 υπό προϋποθέσεις και τώρα κλείνει επίσημα στα 5 χρόνια το περιθώριο των τραπεζιτών να ανακτήσουν το σύνολο των μετοχών των τραπεζών τους και επομένως να επιστρέψουν τα χρήματα της ενίσχυσης στο κράτος.

ζ) Εάν όμως η ιδιωτική συμμετοχή στην αύξηση κεφαλαίου (ανακεφαλαιοποίησης)  είναι κάτω από ένα ελάχιστο όριο του 10%, τότε η ανακεφαλαιοποίηση γίνεται με κοινές μετοχές με ψήφο υπέρ του ΤΧΣ, ουσιαστικά δηλαδή με (προσωρινή) κρατικοποίηση της τράπεζας, της οποίας τόσο η κυριότητα όσο και το μάνατζμεντ-διαχείριση μεταβιβάζεται στο κράτος (κι έμμεσα στον EFSF (ESM).
Από τις 4 συστημικές τράπεζες, ο ιδιωτικός τομέας συμμετέσχε στην ανακεφαλαιοποίηση σε ποσοστό 10% αυτής, μόνο  στις τρείς τράπεζες (Eθνική, Πειραιώς, Alpha), οι οποίες κράτησαν έτσι την διαχείρισή των από τα παλαιά ΔΣ των. H ελάχιστη αυτή συμμετοχή των ιδιωτών στην ανακεφαλαιοποίηση των 3 αυτών τραπεζών έγινε με την έκδοση warrants υπέρ αυτών.
Η Eurobank τελικά ΔΕΝ ανακεφαλαιοποιήθηκε! (δηλ. το ΤΧΣ δεν συμμετέσχε καθόλου σε αύξηση του μετοχικού της κεφαλαίου), παρά τις περί του αντιθέτου εξαγγελίες των αρχών!, παραμένοντας ουσιαστικά μια τράπεζα φάντασμα και μόνο με την (νόμιμη παρόλα αυτά) ανοχή της ΚτΕ. 

Ιδού τι προβλέπει ο σχετικός νόμος για την ανακεφαλαιοποίηση: 

3. ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΚΙ ΕΠΟΠΤΕΙΑ ΤΟΥ ΧΡΗΜ/ΚΟΥ ΤΟΜΕΑ, σελ. 20 του Μνημονίου 2(ν. κάτω από ένα συγκεκριµένο ελάχιστο ποσοστό των συνολικών κεφαλαιακών 4046/2012, ΦΕΚ Α` 28/14-2/2012 (σελ.291-866) (επανακυκλοφόρησε την 24-2-2012).

Πλαίσιο ανακεφαλαιοποίησης:
Ο νόµος για το ΕΤΧΣ θα τροποποιηθεί προκειµένου να επιτρέπει τη χρήση των υπό
Αίρεση µετατρέψιµων οµολόγων και να προβλέπει περιορισµούς των δικαιωµάτων
Ψήφου του ΕΤΧΣ για µια ετή περίοδο.
Τα δικαιώµατα ψήφου του ΕΤΧΣ για τις κοινές µετοχές που κατέχει θα εξαρτώνται από
το µέγεθος της εισφοράς κεφαλαίου από ιδιώτες επενδυτές, µέσω κοινών µετοχών.
Εάν αυτή η εισφορά κεφαλαίου είναι αναγκών µιας τράπεζας (που θα ορίζεται στο νόµο για το ΕΤΧΣ), το ΕΤΧΣ θα έχει πλήρη δικαιώµατα ψήφου. Το ΕΤΧΣ θα κατέχει τις µετοχές του για µια περίοδο δύο ετών, µε δυνατότητα παράτασης για δύο επιπλέον έτη, για λόγους οικονοµικούς και σταθερότητας της αγοράς. Αν, αντίθετα, αυτή η ιδιωτική εισφορά κεφαλαίου είναι µεγαλύτερη από το ποσοστό αυτό, τα δικαιώµατα ψήφου του ΕΤΧΣ θα περιορίζονται αυστηρά σε συγκεκριµένες στρατηγικές αποφάσεις. Στην περίπτωση αυτή, το νοµικό πλαίσιο θα πρέπει να αναθεωρηθεί, ώστε να επιτρέπει στο ΕΤΧΣ να κατέχει τραπεζικές µετοχές για 5 έτη.

(βλ.  ν. 4021/2011: «Ενισχυμένα μέτρα εποπτείας και εξυγίανσης των πιστωτικών ιδρυμάτων - Ρύθμιση θεμάτων χρηματοπιστωτικού χαρακτήρα - Κύρωση της Σύμβασης -Πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και των τροποποιήσεών της και άλλες διατάξεις»,  ΦΕΚ 218/Α/3-10-2011, ν. 4021/2011 τροποποίηση του ν. 3601/2007).
http://www.forin.gr/articles/article/6191/nomos-4021-2011-enisxumena-metra-epopteias-kai-eksugianshs-twn-pistwtikwn-idrumatwn-ruthmish-thematwn-xrhmatopistwtikou-xarakthra-kurwsh-ths-sumbashs-plaisio-tou-eurwpa%CF%8Akou-tameiou-xrhmatop
http://www.hba.gr/main/home/paratiriseisEET-polinomosxedio.pdf

Συμπέρασμα Πρώτο: Συνεπώς, ενώ οι 3 συστημικές τράπεζες (Εθνική, Πειραιώς και Alpha) ανακεφαλοποιήθηκαν και κάλυψαν τις ζημίες των και αποκατέστησαν τα ίδια κεφάλαιά των Cor Tier I με τα 27.5 δις της ανακεφαλοποίησης, ταυτόχρονα όμως και παράνομα, οι 3 αυτές τράπεζες απαιτούν, για δεύτερη φορά  στην αναγκαστική είσπραξη των ποσών της ανακεφαλοποίησης από τους έλληνες πολίτες (και τους δανειολήπτες των τραπεζών), που αντιστοιχούν ισόποσα στα ληξιπρόθεσμα «κόκκινα» δάνεια, οι οποίοι (δανειολήπτες και πολίτες) έχουν ήδη χρεωθεί και εξοφλούν από τώρα (το 2012 κι επέκεινα) τα ποσά της ανακεφαλοποίησης ως δημόσιο χρέος είτε προς το ΤΧΣ ήδη από το 2012 (έτος ολοκλήρωσης της ανακεφαλαιοποίησης) κι επέκεινα (και κατ` επέκταση προς τον ESM) είτε, μετά την 5ετία 2012-17, αποκλειστικά προς τον ESM (εξοφλώντας τα ομόλογα CosCos με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου που ο ESM κατέχει) εάν οι μετοχές των τραπεζών τελικά δεν περάσουν στον ESM μετά την 5ετία 2012-17. 
Σε κάθε περίπτωση, οι τράπεζες έχουν από ΤΩΡΑ (έτος 2012)  εγγράψει στο ενεργητικό των τα ποσά της εξόφλησης των ληξιπρόθεσμων «κόκκινων» δανείων των, δια του ποσού της ανακεφαλαιοποίησης, ήτοι δια των χρημάτων του ελληνικού λαού (ως δημόσιο χρέος) καταβληθέντα από το ΤΧΣ (και κατ1 επέκταση από τον ESM).  

Με τον τρόπο αυτό οι έλληνες πολίτες και δανειολήπτες των τραπεζών, καθίστανται οι τελικοί δανειστές-μέτοχοι  των τραπεζών (βλ. παρ.βiii παραπάνω).
Συνεπώς, οι τράπεζες τώρα (από το 2012 κι επέκεινα), ενώ ουδεμία ζημία έχουν υποστεί από τα «ληξιπρόθεσμα» δάνεια (οι ζημίες των αποκαταστάθηκαν με την ανακεφαλοποίηση), απαιτούν τώρα (από το 2012 κι επέκεινα), την αναγκαστική είσπραξη των δανείων αυτών από τους τελικούς μετόχους-δανειστές των, ήτοι τους έλληνες πολίτες και νυν οφειλέτες των! Με τον τρόπο αυτό-της αναγκαστικής από τις τράπεζες, εδώ και τώρα, είσπραξης αχρεωστήτως των «οφειλών»- οι «οφειλέτες» υφίστανται ΑΝΕΠΑΝΟΡΘΩΤΗ και ΜΟΝΙΜΗ όχι μόνο ζημία, αλλά και ολική οικονομική καταστροφή στις παρούσες συνθήκες εθνικής καταστροφής.

Συμπέρασμα Δεύτερο:   α) Από την παραπάνω συμφωνία ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, όπως αυτή τελικά κατακυρώθηκε με την πράξη υπουργικού συμβουλίου, ΦΕΚ Α`, 223/12-11/2012, αρ. πράξης 38/9-11-2012, προκύπτει ότι: Οι 3 συστημικές Τράπεζες (Εθνική, Alpha, Πειραιώς), περιέρχονται από τον Νοέμβριο του 2012 στην πλήρη κυριότητα (ιδιοκτησία) του Ελληνικού Δημοσίου (ΤΧΣ) και του ESM, αλλά διατήρησαν την διαχείρισή των η οποία ασκείται από τα παλαιά των (υφιστάμενα) ΔΣ, διότι αυτές μπόρεσαν και κάλυψαν από ιδιωτικά των κεφάλαια το 10% της ανακεφαλαιοποίησής των.
Β) Oι τράπεζες θα περιέλθουν και πάλι στην κυριότητα των νυν ιδιωτών ιδιοκτητών των, μόνον εάν εντός 5ετίας (2012-17) οι τελευταίοι επαναγοράσουν από το ελληνικό δημόσιο (από το ΤΧΣ) τις μετοχές των και κατ` επέκταση από τον  ESM (EFSF) τα μετατρέψιμα ομόλογα CoCos, τα οποία κατέχει ο ESMFSF) με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου. 
Συνεπώς η «Εθνική Τράπεζα» (και οι άλλες τρείς ανακεφαλαιοποιημένες τράπεζες) δεν έχουν έννομο συμφέρον λόγω έλλειψης βλάβης, να παραστούν στην παρούσα δίκη (αλλά και στις λοιπές κατά όλων των οφειλετών των που υπάγονται στις παραπάνω συνθήκες εξόφλησης των τραπεζών αυτών δια της ανακεφαλαιοποίησής των) για να απαιτήσουν την εξόφληση του (των) δανείου μου ) (-των), που –κατ` αυτούς- είναι ανεξόφλητο, ενώ στην πραγματικότητα έχουν εξοφληθεί με την ανακεφαλαιοποίηση.  

Συμπέρασμα Τρίτο: α) Μετά την κατάθεση της παρούσας μήνυσης, έγινε μια ανεπιτυχή απόπειρα στην βουλή, να επαναγοράσουν οι ιδιώτες μέτοχοι των τραπεζών τις μετοχές των τραπεζών από το ΤΧΣ, όχι με την καταβολή μετρητών, αλλά δια της πρόωρης άσκησης των warrants που κατέχουν οι ιδιώτες (που αντιπροσωπεύουν το 10% της ανακεαφαλαιοποίησης, όπως είπαμε), ήτοι δια της ανταλλαγής των warrants με μετοχές των τραπεζών που κατέχει το ΤΧΣ. Από την κυβέρνηση προτάθηκε η άσκηση αυτή των warrants να γίνει σε τιμές μετοχών του ΤΧΣ, μικρότερες αυτών της αρχικής απόκτησής των (πράμγα που σήμαινε μεγάλη ζημία του δημοσίου (ΤΧΣ) υπέρ των ιδιωτών μετόχων και κατόχων των warrants), πράγμα που προκάλεσε την θυελλώδη αντίδραση της αντιπολίτευσης,

β) συζητήθηκε, όπως δημοσίευσαν των ΜΜΕ και η πιθανότητα το ποσόν της ανακεφαλαιοποίησης να μην καταλογιστεί ως ελληνικό δημόσιο χρέος, αλλά ως «ευρωπαικό», ήτοι ως χρέος του ESM, ακόμα κι αν το τελευταίο δεν γίνει κάτοχος των μετοχών των τραπεζών μετά την 5ετία 2012-17, δια της αχρεωστήτου επιστροφής των ομολόγων CosCos που κατέχει το τελευταίο (o ESM) στον Ελληνικό Δημόσιο. Η  περίπτωση αυτή ισοδυναμεί με έκδοση ευρωομολόγου αντιστοίχου ποσού).

Τίποτα απ` όλα αυτά δεν επετεύχθη….κι εγώ καταλήγω στο έλλογο συμπέρασμα, ότι όλα τα παραπάνω γίνονται σε μια αγωνιώδη προσπάθεια των υπαιτίων, να αποφύγουν τις τρομερές συνέπειες της παρούσας μήνυσής μου!


Συμπέρασμα Τέταρτο: Η απαίτηση και είσπραξη από τις παραπάνω τράπεζες ποσών από τους οφειλέτες αχρεωστήτως, δηλ. ποσών που δεν τους οφείλονται (για τους παραπάνω λόγους), καθιστά τις μετερχόμενες απ ` αυτές (τις τράπεζες) μεθόδους, όποια μορφή κι αν έχουν αυτές, ακόμα και κατ` επίφαση «δικαστικές»,  αναγκαστικά εγκληματικές (Απάτη, Εκβιασμός, Απειλή) και τα ποσά που οι τράπεζες καρπούνται συνιστούν Νομιμοποίηση Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες κι όλα τα παραπάνω εγκλήματα σε βαθμό κακουργήματος, λαμβανομένου υπ` όψη τους μεγέθους των ποσών.

V) Η σχέση Core Tier I (παθητικό), Καταθέσεων (παθητικό) και Χορηγήσεων (απαιτήσεων, ενεργητικό) των τραπεζών.

Το Core Tier I είναι τα «ίδια κεφάλαια της τράπεζας» (σε πρώτη βαθμίδα ρευστότητας) τα οποία μαζί με τις Καταθέσεις (ομού του παθητικό της τράπεζας), «στηρίζουν» (καλύπτουν) το σύνολο των χορηγήσεων (ενεργητικό), έτσι ώστε να ισχύει πάντα Παθητικό=Ενεργητικό. Το Core Tier I πρέπει να διατηρείται πάντα στο πάνω από το 10% των Χορηγήσεων (core tier I / χορηγήσεις > 10%). Το ίδιο και για τις «καταθέσεις στο ταμείο» προς τις χορηγήσεις (cash reserve ratio > 10%, ή >20%).
Συνεπώς η κατάσταση «ανεπάρκειας των ιδίων κεφαλαίων» (core tier I), μπορεί να προέλθει από την σχετική αλλαγή του ονομαστή ως προς τον  παρανομαστή του λόγου: core tier I / χορηγήσεις > 10%, υπέρ του παρανομαστή (ώστε ο λόγος (ratio) να γίνει μικρότερος του 10%). Αυτό μπορεί να συμβεί στις εξής περιπτώσεις:
α) Από υπερβολική (αλόγιστη) χορήγηση δανείων. Στην περίπτωση αυτή η τράπεζα μπορεί να παρουσιάζει ετήσια κέρδη χρήσης, αλλά και σχετική μείωση των core I (< ως προς τις χορηγήσεις), εάν δεν αναπληρώσει τα core tier I, με μέρος των κερδών της, β) από φυγή καταθέσεων κι αναπλήρωσής των με core tier I (ώστε να διατηρείται ο λόγος (ratio): καταθέσεις/ χορηγήσεις>10%), γ) από ζημίες ετήσιας χρήσης της τράπεζας που προέρχονται από την μη-αποπληρωμή των χορηγηθέντων δανείων της, οι οποίες (ζημίες) καλύπτονται από τις υφιστάμενες καταθέσεις και τα core tier I (ώστε να διατηρούνται οι παραπάνω λόγοι (ratio) (και τούτο διότι οι «χορηγήσεις» (δάνεια) καταγράφονται και ως (δυνητικές) «καταθέσεις» στα λογιστικά βιβλία των τραπεζών), δ) από ζημίες των τραπεζών που προήλθαν από άλλες αιτίες (εκτός της μη-αποπληρωμής των δανείων). Ισχύουν εδώ ότι και στην προηγούμενη παράγραφο γ,
ε) όλα τα παραπάνω προκύπτουν (ήτοι η σχετική ή και απόλυτη μείωση των core tier I ως προς τις χορηγήσεις (δάνεια)), όταν οι τράπεζες αρνούνται ή δεν μπορούν να καλύψουν τις απώλειες των core tier I, με την ρευστοποίηση (πώληση) παγίων στοιχείων του ενεργητικού των ή επειδή δεν έχουν επαρκές προβλέψεις (αποθεματικό) για την κάλυψή του.

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι η «κεφαλαιακή ανεπάρκεια» (μείωση των core tier <10 span=""> 
 
Κε Εισαγγελέα

Θα κάνω ότι είναι δυνατόν να τεκμηριώσω τα παραπάνω και από την μελέτη των (αμφιβόλου πληρότητας κι ευκρίνειας) ισολογισμών των τραπεζών που έχουν δημοσιευτεί (αν και πιστεύω ότι η τεκμηρίωσή των είναι πλήρης), αλλά πιστεύω, ότι είναι και χρέος της εισαγγελίας να τεκμηριώσει τα παραπάνω στοιχεία, από μαρτυρίες και πραγματογνώμονες, διότι το θέμα είναι πολύπλοκο, στερούμαι πρόσβασης σε κρίσιμα στοιχεία και βιβλία των τραπεζών, στα οποία μόνο ο εισαγγελέας μπορεί να έχει πρόσβαση.

VI. To απηνές κυνηγητό των οφειλετών των οποίων οι μέχρι την 31-12-2012 ληξιπρόθεσμες οφειλές στις τράπεζες έχουν πλήρως καλυφθεί με την δια της ανακεφαλαιοποίησης αποζημίωση των τραπεζών

Παρόλα αυτά όμως και οι 4 παραπάνω «συστημικές» τράπεζες –ιδιαίτερα η Εurobank-έχουν επιδοθεί, από την ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησής των την 30-04-2013 και μέχρι σήμερα, σε ένα πραγματικό πογκρόμ εναντίον των οφειλετών-ευεργετών των ελλήνων πολιτών και με απειλές, εκβιασμούς, δια των εισπρακτικών εταιρειών με τις οποίες συνεργάζονται, Eos-Matix, Mellon, e-Value, Finn-Trust κλπ., με την έκδοση 1000άδων διαταγών πληρωμής, ασφαλιστικών μέτρων για την αναγκαστική εγγραφή εμπραγμάτων ασφαλειών επί ακινήτων των οφειλετών-ακόμα και σε μη καταγγελθείσες δανειακές συμβάσεις, κατασχέσεις, πλειστηριασμούς, ζητούν από τους δανειολήπτες και οφειλέτες αδιακρίτως να καταβάλουν τις οφειλές των,
από κάθε είδους δάνεια (πιστωτικών καρτών, καταναλωτικών, επιχειρηματικών, στεγαστικών, ανοιχτών κλπ), για τις οποίες έχουν πλήρως αποζημιωθεί από τους ίδιους του πολίτες (ΤΧΣ!) με το συνολικό ποσόν των 45 δις. ευρώ! Δηλ. οι τράπεζες αυτές ζητάνε με παράνομα κι εγκληματικό τρόπο να αποζημιωθούν για την ίδια ζημία δύο φορές! Κι όλα αυτά με την δολία ανοχή, σε βαθμό συγκάλυψης του Δ/τη της ΤτΕ, ο οποίος παραλείπει εγκληματικά τον επί των τραπεζών ελεγκτικών των καθήκον, για να αποτρέψει το παραπάνω πρωτοφανές έγκλημα κατά του ελληνικού λαού. Γι αυτό καθίσταται κι αυτός συνεργός στα εγκλήματα των τραπεζών, επιπλέον της παράλειψης του επί των τραπεζών ελεγκτικού του καθήκοντος.
Τα παραπάνω τα γνωρίζω από πρώτο χέρι, διότι μέσα στα πλαίσια της Πολιτικής-Κοινωνικής μου δράσης, έπαιζα όλο αυτό το διάστημα τον ρόλο του «συμβούλου» και «προστάτη» των δανειοληπτών όλης της χώρας. Ελάμβανα προς τούτο 100άδες τηλεφωνημάτων όλο το καλοκαίρι του 2013 και μέχρι σήμερα, από απελπισμένους και τρομοκρατημένους άνεργους και «άθλιους» έλληνες πολίτες που μου ζητούσαν την βοήθεια, συμβουλευτική αλλά και με την παρουσία μου ως μάρτυρα στα δικαστήριά της, όπως κι έκανα 10άδες φορές. Ήτοι παρέστην ως μάρτυρας σε δικαστήρια κατά οφειλετών των παραπάνω κατηγοριών στον διωγμό των από τις 4 συστημικές (κι όχι μόνο) τραπεζών. Για την περαιτέρω επιβεβαίωση των παράνομων απαιτήσεων των τραπεζών από τους οφειλέτες για δάνειά των για τα οποία οι πρώτες έχουν πλήρως αποζημιωθεί δια της ανακεφαλοποίησής των και τα δάνεια των οποίων (οφειλετών) έπρεπε να είχαν διαγραφεί από τα λογιστικά των βιβλία, πράγμα που αντίθετα παράνομα δεν έγινε- καλώ ως μάρτυρες τους Δ/τάς των Υπ/των της Εθνικής της Ευβοίας, τους Δ/ντάς Στεγαστικής Πίστης των ιδίων υπ/των, του Δ/ντού Λογιστηρίου της Εθνικής Τραπέζης, των ενώσεων προστασίας καταναλωτών ΕΚΠΟΙΖΩ, ΙΝΚΑ και συλλόγων δανειοληπτών σε όλη την Ελλάδα (βλ. κατάλογο μαρτύρων).
Με μεγάλο αγώνα κατάφερα να κάνω γνωστό το παρόν νομικό πλαίσιο των παράνομων αυτών απαιτήσεων των τραπεζών με αποτέλεσμα λίγοι μεν αλλά φωτισμένοι δικηγόροι να το έχουν πλέον καταθέσει στα ελληνικά δικαστήρια.


Φωτό: Το διαβιβαστικό έγγραφο του Υπουργού Γ. Στουρνάρα και στον Εισαγγελέα Χαλκίδος.

VII) ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΕΞΟΦΛΗΤΑ ΔΑΝΕΙΑ ΤΩΝ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΩΝ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ  ΜΕ ΤΑ 50 ΔΙΣ. (τα 24 δις, ΤΗΣ ΔΑΝΕΙΑΚΗΣ ΔΟΣΗΣ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2012)

1)  ν. 3845/2010, αρ. 4 παρ.8, και αρ. 16, ΦΕΚ Α` 65/6-5-2010 (1ο Μνημόνιο)

2) Ν. 3864/2010, Σύσταση του ΤΧΣ για τις τράπεζες, ΦΕΚ Α` 119, 21.7.2010


3) Ν. 4056/2012, ΦΕΚ Α` 52/12-3-2012

4) α) Ν. 4079/2012, ΦΕΚ Α` 180Α/20.9.2012

    β) εισηγητική έκθεση του ν.4079/2012

5) Ν. 3601/2007, άρθρα 27α και 28 περί κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών, ΦΕΚ Α`178/01-8.2007

6) Ν. 4093/2012 (Μνημόνιο 3ο), κεφ. Δ.1. άρθρα 1α και 2α, ΦΕΚ Α` 222/12-11-2012

7) Πράξη υπουργικού συμβουλίου για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, αρ.πράξης 38/9-11-2012, ΦΕΚ  Α`, 223/12-11/2012

8) ΠΔ/ΤΕ 2594/20-08-2007  και ΠΔ/ΤΕ 2595/20-08-2007

9) ΣΥΡΙΖΑ: Πρόταση νόμου για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Εισηγητική έκθεση: «Εξάλλου, η ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών γίνεται με δάνεια των πολιτών και περιλαμβάνει ακόμη και τις  επισφαλείς απαιτήσεις που προέρχονται από τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια των πολιτών και των οικογενειών τους». H πρόταση συζητήθηκε την 21-09-2012 κι απερρίφθη από την πλειοψηφία.
10) http://patrinanea.blogspot.gr/2012/11/blog-post_731.html (Σχόλια Πέτρου Δούκα, τ. υφυπουργού Οικονομικών)

Κατόπιν των παραπάνω:

ΖΗΤΩ

Την ποινική δίωξη:

Των Τραπεζών: 1) «ΕΘΝΙΚΗΣ», Αιόλου 86, Αθήνα, 2) Alpha Bank, 3) Εurobank, Λεωφ. Αμαλίας 20, Αθήνα και 4) Τράπεζα Πειραιώς, Αμερικής 4, Αθήνα, νομίμως εκπροσωπουμένων.

Επειδή οι παραπάνω  4 «συστημικές» τράπεζες, ήτοι Alpha Bank, Eurobank και Τράπεζα Πειραιώς, απαιτούν από τους οφειλέτες των και για δεύτερη φορά, παράνομα ΟΛΟ το ποσόν των οφειλών για το οποίο έχουν πλήρως αποζημιωθεί δια της  ανακεφαλοποίησής των! ήτοι συνολικά 45 δισ ευρώ! (για την Εθνική 6+9.756 δις, την Alpha 3+4.571 Eurobank 3.5+5.839 δις  και Πειραιώς 5.5+7.335 δις. σε δύο δόσεις τα ποσά αυτά), τα εγκλήματά των (Απάτη (ΠΚ 386), Εκβίαση (ΠΚ 385), Απειλή (ΠΚ 333_, Νομιμοποίηση Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες (ν. 3932/2011 και ν.3691/2008)  και Σύσταση Εγκληματικής Οργάνωσης (ΠΚ 187), διαπράττονται από όλες σε βαθμό κακουργήματος.

ΚΑΙ ΚΑΤΑ

α) Γεωργίου  Προβόπουλου, Δ/τη Κεντρικής Τράπεζας για συνέργεια στα παραπάνω κακουργήματα των τραπεζών, δια της πλημμελούς άσκησης των εποπτικών του καθηκόντων (παράβαση των άρ. 2δ, 55Α του Καταστατικού της ΤτΕ) και δεν επέβαλλε υπέρ του Δημοσίου τις κατά των τραπεζών προβλεπόμενες ποινές (αρ. 55 του καταστατικού της ΤτΕ) (Απιστία περί την Υπηρεσία, ΠΚ 256).
β) Της Δ/ντριας Β. Ζάκκα και Υπ/ντριας Κυριακής Φλεσιοπούλου της
Δ/νση Εποπτείας Πιστωτικού Συστήματος της Τράπεζας της Ελλάδος για συνέργεια στα κακουργήματα των τραπεζών δια της πλημμελούς εποπτείας των τραπεζών.
γ) Και κατά παντός υπευθύνου για τα παραπάνω εγκλήματα ως φυσικών και ηθικών αυτουργών.

Ως μάρτυρες προτείνω:

1) Υπουργόν Οικονομικών Γ. Στουρνάραν, Νίκης 5, Πλ. Συντάγματος, Αθήνα
2) Δ/ντάς των δύο Υπ/των και Δ/ντών Στεγαστικής Πίστης της Εθνικής Τράπεζας στην Χαλκίδα (οδός Ελ. Βενιζέλου 9 και Χαινά), των αντιστοίχων Δ/ντών των Υπ/των της Εθνικής Τράπεζας, Ιστιαίας, Κύμης, Καρύστου, Σχηματαρίου, Μαντουδίου κι Ερέτριας,
2α) …., Δ/ντήν Στεγαστικής Πίστης της Εθνικής Τράπεζας στην Χαλκίδα (οδός Ελ. Βενιζέλου 9) ο οποίος υπογράφει και την αρ. 8386/1997 δανειακή μου σύμβαση με την τράπεζα)
3) Τα ΔΣ των ενώσεων προστασίας καταναλωτών: 
α) ΕΚΠΟΖΩ, Αθήνα, Στουρνάρη 17, 106 83. τηλ. Κέντρο: 210 330 44 44, Θεσσαλονίκη,   Αριστοτέλους 7, 546 24, τηλ. 2310 25 77 76, Πάτρα, Φιλοποίμενος 51,ΤΚ 262 21, τηλ 2610 222626
β) ΙΝΚΑ (3ης Σεπτεμβρίου 13 – Αθήνα – 104, τηλ.210 36.32.443 ),

γ) Ε.ΚΑΤ.Ο. (Ελληνική Καταναλωτική Οργάνωση) Φλώρινας

Ταχ. Διεύθυνση : Ε.ΚΑΤ.Ο. Φλώρινας - Ι. Καραβίτη 2 (Κτίριο "ΔΙΕΘΝΕΣ") - 531 00 Φλώρινα

δ) Ένωση Εργαζομένων Καταναλωτών Ελλάδας,  Ιουλιανού 28, 10433 Αθήνα, Τηλέφωνο: 210.88.17.730

ε) Ένωση Καταναλωτών Χίου, ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗ 8 (ΠΑΛΑΙΟ Ι.Κ.Α.)
ΧΙΟΣ 82100
στ) "ΕΥΡΩ - ΖΩΝΗ" - ΕΝΩΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ
Διεύθυνση 3ης Σεπτεμβρίου και Χαλκοκονδύλη (5ος ΟΡΟΦΟΣ), Αθήνα
Αττική, Ελλάδα, 10432, Τηλέφωνο: 210-5200251 & 210-5200252
ζ) ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ ( ΙΝΚΑ ) ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, Μοναστηρίου 17 - 546 27 Θεσσαλονίκη, τηλ/fax : 2310 535263 
η) Γιάννης Αννουσάκης: Πρόεδρος στο Δ.Σ. του ΙΝΚΑ ΚΡΗΤΗΣ,  Γιαννου Δοβαρδή 19 ΚΙΣΣΑΜΟΣ, ΧΑΝΙΑ, ΚΡΗΤΗ, ΕΛΛΑΔΑ, 73400
θ) Κέντρο Προστασίας Καταναλωτών, ΚΕΠΚΑ, ΒαΣ. Ηρακλείου 32, Θεσσαλονίκη, 54624
 ι) Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Καταναλωτών «Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ»,  Στουρνάρη 17, Αθήνα, 106 83
κ) Γενική Γραμματεία Καταναλωτή: info [at] efpolis.gr | 1520 | Πλ. Κάνιγγος, 10181 Αθήνα
λ) Σύλλογος Προστασίας Καταναλωτών Έδεσσας, Διοικητήριο, Έδεσσα

μ) Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος (ΓΣΕΕ) Πατησίων 69 & Αινιάνος 2, 10434 Αθήνα, τηλ. 210-8202100

v) …………κι όλους τους ιδιώτες που δήλωσαν μάρτυρες

Στοιχεία: 1) Το αρ.πρωτ. Β.871/12-6-2013 έγγραφο-μήνυση του υπουργού οικονομίας, 2) Τα από 22-04-2013 και  30-07-2013  Δελτία Τύπου του ΤΧΣ,
3) Ανακοινώσεις του ΤΧΣ για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, 4) Σύντομα θα καταθέσω στην δικογραφία τους δημοσιευμένους ισολογισμούς του 1ου εξαμήνου του 2013 των 4 τραπεζών που τώρα δημοσιεύονται με τις παρατηρήσεις μου, 5) την ομιλία του τέως Δ/ντα Συμβούλου Νίκου Νανόπουλου στην ΓΣ της τράπεζας την 30-04-2013 με τις υποσημειωμένες (και αντιφατικές!) παραγράφους της (βλ. και το παρακάτω  link τον οικονομικό απολογισμό της Εurobank για το 2012, τον οποίο θα καταθέσω κι εγγράφως μετά την μελέτη του).
                           

Δηλώνω παράσταση πολιτικής αγωγής
Αιτούμαι την χορήγηση επικυρωμένου αντιγράφου της παρούσας μήνυσής μου.

Καταθέτω αίτηση να χαρακτηριστεί η παρούσα ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ και να δοθεί προτεραιότητα στην εξέτασή της.


Χαλκίδα 24-09-2013                        Ο μηνυτής




Δημ. Αντωνίου.


Που θα με βρείτε:   

www.zoidosia.blogspot.com (το blog μου)











• Δημοσιεύθηκε από : Δημήτριος Αντωνίου
Τετάρτη, 25 Σεπτεμβρίου 2013 - 11:52 π.μ.
Διαδώστε το Άρθρο...