Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015

"Μοντέλο Κύπρου".Τι ισχύει γιαΚαταθέσεις."Ελλάδα Μάνα Ιδεών"το νέο Βιβλίο μου

Εισαγωγή: Σήμερα 18-05-2015, οι New York Times δημοσίευσαν την είδηση ότι στο ΔΝΤ συζητήθηκε να εφαρμοστεί και στην Ελλάδα, το "Μοντέλο Κύπρου", ήτοι κούρεμα καταθέσεων να περιορισμός κίνησης κεφαλαίων για την σωτηρία των τραπεζών !. Δείτε λοιπόν τι ισχύει-αποσπασματικά- για τις εγγυήσεις καταθέσεων στο νέο νομοθετικό πλαίσιο που ισχύει στην ΕΕ από φέτος...το κείμενο είναι από το νέο βιβλίο μου "Για Μια Ελλάδα Μάνα Ιδεών" (αυτοέκδοση, τιμή 20 ευρώ + ταχ. έξοδα, σελ. 550, εικονογραφημένο)

ΙΙΙ. Οι Τρείς Πυλώνες για την ολοκλήρωση της τραπεζικής ένωσης στην Ευρωζώνη

Ορισμοί: α) Προσωρινό Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF), β) Μόνιμος Ευρωπαϊκός Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM-EΜΣ), γ) Ενιαίος εποπτικός μηχανισμός τραπεζών της ΕΕ (ΕΕΜ).

A) Ίδρυση (Ευρωπαικού) Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού (ΕΕΜ) των τραπεζών στην Ευρωζώνη (υπό την ECB) (λειτουργεί από  την 4/11/2014).
B) Ίδρυση (Ευρωπαικού) Ενιαίου  Μηχανισμού  Εξυγίανσης των τραπεζών (Single Resolution Mechanism-SRM) (λειτουργεί από την 1/1/2016).
Γ) Ίδρυση (Ευρωπαικού) Κοινού Ταμείου Εξυγίανσης (Single Resolution Fund-SRF) των τραπεζών (στα πλαίσια του ESM ή της ECB) (λειτουργεί από την 1/1/2016). Τα κεφάλαια του Ταμείου (SRF) θα προέρχονται από συνεισφορές των ιδιωτικών τραπεζών και θα εγγυάται γι αυτό η ECB. Τα κεφάλαια του SRF, ανέρχονται στα 55 δις. κι αντιπροσωπεύουν το 1% των καλυμμένων καταθέσεων των συμμετεχόντων σε αυτό ευρωπαικών ιδιωτικών τραπεζών και δι` αυτών θα ανακεφαλαιοποιεί τις τράπεζες και θα εγγυάται τις καταθέσεις.
Μετά την πολιτική συμφωνία το Μάρτιο του 2013 για το θεσμικό πλαίσιο που θα διέπει τον Ενιαίο Εποπτικό Μηχανισμό (ΕΕΜ) (Πρώτος Πυλώνας της Τραπεζικής Ευρωπαικής Ένωσης), η νομική θεσμοθέτησή του ολοκληρώθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2013 με την υιοθέτηση δύο κανονισμών από το Συμβούλιο Υπουργών Οικονομικών:

1.i) Ο ΕΕΜ θα τεθεί σε ισχύ έως το τέλος του 2014 και η ενεργοποίησή του θα επιτρέψει, υπό προϋποθέσεις, την απευθείας ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM). Προηγουμένως, στις 20 Ιουνίου 2013, η Ευρωομάδα είχε καταλήξει σε Νομισματική Πολιτική συμφωνία επί των γενικών αρχών με βάση τις οποίες ο ESM θα μπορεί να προβαίνει στην απευθείας ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών (αρ. 15 του Καταστατικού του). Σύμφωνα με τις γενικές αρχές, η ενεργοποίηση του εργαλείου αυτού, που έχει συνολικό όριο 60 δισεκ. ευρώ, θα γίνεται εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις που καθιστούν την συμμετοχή του ESM απαραίτητη για τη διασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας της ζώνης του ευρώ, αλλά και με την συμμετοχή των κρατών-μελών δια των (ιδιωτικών- ραπεζικών) κεφαλαίων του  Εθνικού Ενιαίου Ταμείου Εξυγίανσης εκάστου κράτους-μέλους που αιτούνται την ανακεφαλαιοποίηση, ώστε να υπάρχει επιμερισμός επιβάρυνσης μεταξύ του κράτους-μέλους και του ESM (αυτό ήδη ισχύει με το άρ. 15 του Καταστατικού του ESM του Δεκεμβρίου 2014), ii) Επιπλέον, στο πλαίσιο των πρωτοβουλιών για την τραπεζική ένωση το Συμβούλιο Υπουργών Οικονομικών της ΕΕ συμφώνησε στις 27 Ιουνίου 2013 σε σχέδιο οδηγίας για το θεσμικό πλαίσιο που θα διέπει την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων με στόχο την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έως το τέλος του 2013 και την επίσημη έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις αρχές του 2014. Το σχέδιο οδηγίας προβλέπει σειρά μέτρων για την αντιμετώπιση ενδεχόμενων τραπεζικών κρίσεων σε τρία στάδια: Πρόληψη, Έγκαιρη Επέμβαση και Εξυγίανση και αποτελεί το πρώτο βήμα για τον Ενιαίο Μηχανισμό Εξυγίανσης (Single Resolution Mechanism-SRM), ο οποίος λειτουργεί από την 1/1/2016.
Η προτεινόμενη Οδηγία στοχεύει να διασφαλίσει ότι το κόστος της εξυγίανσης των χρεοκοπημένων τραπεζών θα βαρύνει κυρίως τους μετόχους και τους πιστωτές τους και όχι τους φορολογουμένους (bail in). Ειδικότερα, η πρόταση Οδηγίας προβλέπει, μεταξύ άλλων και το μέτρο «διάσωσης με ίδια μέσα» (bail in), κατ’ αρχάς σε ένα περιβάλλον όπου κάθε κράτος-μέλος διατηρεί τη δική του Εθνική Αρχή Εξυγίανσης και το δικό του αντίστοιχο Εθνικό Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης.  Όταν θα εφαρμόζεται αυτό το μέτρο, οι καταθέτες που είναι φυσικά πρόσωπα ή μικρομεσαίες επιχειρήσεις θα αντιμετωπίζονται προνομιακά έναντι των υπόλοιπων μετόχων και πιστωτών της τράπεζας. Αναμφισβήτητα, οι καταθέσεις φυσικών προσώπων μέχρι 100.000 ευρώ κι εταιρειών μέχρι 30.000 ευρώ, θα είναι πλήρως εγγυημένες (το 95% των ελληνικών καταθέσεων φυσικών προσώπων-συνολικού ύψους σήμερα 165 δις. ευρώ-είναι κάτω από 20.000 ευρώ!), καθώς τυχόν ζημία που θα έπρεπε να επωμιστούν, στο πλαίσιο της διαδικασίας της εξυγίανσης, θα απορροφάται από τα Ταμεία Εγγύησης Καταθέσεων των κρατών-μελών (στην Ελλάδα, με τον ν. 3746/2009 (ΦΕΚ Α` 27/16-2-2009), οι καταθέσεις εγγυώνται από το Εθνικό Ταμείο Εγγύησης Καταθέσεων και Επενδύσεων-ΤΕΚΕ, νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, χρηματοδοτούμενο αποκλειστικά από τις ιδιωτικές τράπεζες εκάστου κράτους-μέλους της Ευρωζώνης). Η εξυγίανση θα χρηματοδοτείται (π.χ. παροχή εγγυήσεων σε πιθανούς αγοραστές ενός πιστωτικού ιδρύματος υπό εξυγίανση, κατ’ εξαίρεση κάλυψη ζημιών, παροχή κεφαλαίου) από το Εθνικό (πρώτα) και το Ενιαίο Ευρωπαικό Ταμείο Εξυγίανσης (και τον ESM), στο οποίο θα συνεισφέρουν εκ των προτέρων (όχι δηλ. μόνο μετά την κατάρρευση τράπεζας) τα πιστωτικά ιδρύματα, εξασφαλίζοντας έτσι σχετική επάρκεια πόρων. Εάν αποδειχθεί ότι αυτό δεν είναι αρκετό, το σχέδιο Κανονισμού προβλέπει τη δυνατότητα τα πιστωτικά ιδρύματα να καταβάλλουν έκτακτες εισφορές ή ακόμη και το δανεισμό του Ενιαίου Ταμείου Εξυγίανσης από τρίτους (όπως εθνικές κυβερνήσεις, χρηματοπιστωτικά ιδρύματα κ.ά.). Πάντως, με την εφαρμογή της αρχής της διάσωσης με ίδια μέσα (bail in), δεν θα κινητοποιούνται κεφάλαια από το Εθνικό ή Ευρωπαικό Ταμείο Εξυγίανσης, συμπεριλαμβανομένων των δημόσιων δανειακών πόρων που αυτά θα είναι δυνατόν να αντλήσουν, για να καλυφθούν ζημίες σε περίπτωση πτώχευσης πιστωτικού ιδρύματος (συνεπώς οι φορολογούμενοι δεν θα επιβαρύνονται ούτε καν προσωρινά), εάν προηγουμένως δεν απομειωθεί η αξία των απαιτήσεων κατά πρώτον των μετόχων του πιστωτικού ιδρύματος και κατά δεύτερον των ανασφάλιστων και άλλων επιλεγμένων πιστωτών κλπ, iii) Στις 15 Νοεμβρίου 2013 το Συμβούλιο Υπουργών Οικονομικών της ΕΕ συζήτησε την πρόταση κανονισμού για τη δημιουργία (Ευρωπαικό) Ενιαίου Μηχανισμού Εξυγίανσης (Single Resolution Mechanism-SRM),  συμπεριλαμβανομένου ενός (Ευρωπαικό) Ενιαίου Ταμείου Εξυγίανσης (Single Resolution Fund-SRF), με στόχο να επιτευχθεί συμφωνία στο Συμβούλιο έως το τέλος του 2013. Ο (Ευρωπαικός) Eνιαίος Mηχανισμός Eξυγίανσης-SRM και το (Ευρωπαικό) Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης-SRF θα καλύπτoυν όλες τις τράπεζες των κρατών-μελών της ζώνης του ευρώ και όσων κρατών-μελών της ΕΕ επιθυμούν να συμμετάσχουν και αναμένεται να λειτουργήσουν από τον Ιανουάριο του 2016, iii) Αναφορικά με τα τραπεζικά θέματα, στις 14 και 15 Νοεμβρίου 2013 η Ευρωομάδα και το Συμβούλιο Υπουργών Οικονομικών της ΕΕ συζήτησαν επίσης τις δυνατότητες των εθνικών ανασταλτικών μηχανισμών (backstops), εν όψει και των ασκήσεων προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων (stress tests) των τραπεζών από την ECB που θα πραγματοποιηθούν το 2014. Σύμφωνα με την απόφαση αυτή του Συμβουλίου Υπουργών Οικονομικών της ΕΕ, στην περίπτωση που διαπιστωθεί έλλειμμα κεφαλαίου σε συνέχεια των ασκήσεων προσομοίωσης (stress tests), θα υφίσταται δυνατότητα άμεσης ανακεφαλαιοποίησης τραπεζών από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM). Επί του παρόντος η νομοθετική πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής συζητείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ελπίζεται ότι μέχρι το τέλος του 2013 θα έχει επιτευχθεί σχετική πολιτική συμφωνία μεταξύ των Υπουργών Οικονομικών. Σύμφωνα  με την απόφαση του
Συμβουλίου Υπουργών Οικονομικών της ΕΕ, στην περίπτωση που διαπιστωθεί έλλειμμα κεφαλαίου σε συνέχεια των ασκήσεων προσομοίωσης (stress tests), θα πρέπει κατ’ αρχήν να διερευνηθεί η δυνατότητα άντλησης κεφαλαίων από ιδιωτικούς πόρους. Εφόσον δεν επιτευχθεί επαρκής χρηματοδότηση μέσω των αγορών, οι τράπεζες θα ανακεφαλαιοποιηθούν κάνοντας χρήση, κατά πρώτον, των κρατικών εργαλείων ανακεφαλαιοποίησης (Εθνικό) Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης), με βάση τους ευρωπαϊκούς κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων. Κατά δεύτερον, στην περίπτωση που τα κρατικά μέσα διασφάλισης δεν επαρκούν, θα ενεργοποιηθούν τα σχετικά ευρωπαϊκά εργαλεία και, συγκεκριμένα για τα κράτη-μέλη της ζώνης του ευρώ, ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM), ο οποίος, εφόσον έχει ενεργοποιηθεί o Eνιαίος Eποπτικός Mηχανισμός (ΕΕΜ) (από 4/11/2014), θα μπορεί να προβεί στην απευθείας ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών (ήδη αυτό ισχύει με το αρ. 15 του Καταστατικού του ESM του Δεκεμβρίου 2014).

2) Τέλος, στις 19 Νοεμβρίου 2013 εγκρίθηκε επισήμως από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το πολυετές δημοσιονομικό σχέδιο της ΕΕ για την περίοδο 2014-2020. Το σχέδιο προβλέπει τη διοχέτευση περίπου 1 τρισεκ. ευρώ, με προτεραιότητα σε επενδύσεις με στόχο την ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων εργασίας στο πλαίσιο της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Για την Ελλάδα αναμένονται για την περίοδο 2014-2020 16,3 δισεκ. ευρώ από τα διαρθρωτικά ταμεία, καθώς και περίπου 18 δισεκ. ευρώ (τρέχουσες τιμές) για αγροτικές εισοδηματικές ενισχύσεις και κονδύλια για την αναδιάρθρωση της υπαίθρου.
Σχόλιο: 1) Οι παραπάνω  «Τρείς Πυλώνες της Τραπεζικής Ένωσης» , καταργούν ουσιαστικά την «Αρχή της  Εθνικοποίησης των Τραπεζικών Κεφαλαιακών Αναγκών (ζημιών)» και  διαριγνύουν (σε μεγάλο βαθμό) τον «θανάσιμο» εναγκαλισμό δημοσίου και ιδιωτικών τραπεζών για τον λόγο ότι από την 1/1/2016 Ιδρύεται το Ενιαίο Ευρωπαικό Ταμείο Εξυγίανσης-SRF (στα πλαίσια του ESM) που εγγυάται τις τραπεζικές καταθέσεις και ανακεφαλαιοποιεί τις χρεοκοπημένες τράπεζες χωρίς την συμμετοχή του δημοσίου, 2) Οι παραπάνω αρχές της Τραπεζικής  Ένωποίησης, άρχονται μέσα σε ένα γενικότερο πρόγραμμα για μια πλήρη οικονομική και πολιτική ένωση της Ευρώπης («Ευρωπαικής ομοσπονδοποίησης»).



Κυριακή, 10 Μαΐου 2015

Δημ. Αντωνίου: ΟΙ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΕΣ ΡΙΖΕΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ - I (από το "Για Μια Ελλάδα Μάνα Ιδεών")

ΟΙ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΕΣ ΡΙΖΕΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ (ΝΑΖΙΣΜΟΥ)
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ
του Δημ. Αντωνίου, Ιατρού


Οι θεμελειώδης διαφορές δικαίου Μαρξισμού-ΕθνικοΣοσιαλισμού και Δυτικού Φιλελευθερισμού-Δημοκρατίας

Ι. Η «Αφηρημένη» Ιδέα του Δικαίου του Δυτικού Φιλελευθερισμού και Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας

Εισαγωγή: Τρείς είναι οι παράγοντες (προκείμενες) για να χαρακτηριστεί μια πράξη ως αξιόποινη ή μη: α) ο νόμος, β) η πράξη καθαυτή, γ) το αποτέλεσμα της πράξης.

Στον Δυτικό Φιλελευθερισμό –όσο και να φαίνεται περίεργο εκ πρώτης όψης- η πράξη κρίνεται ως αξιόποινη (έγκλημα) ανεξάρτητα από την επέλευσης αποτελέσματος κι ανεξάρτητα της φύσης του αποτελέσματος, το ένα δηλ αυτό επέφερε ζημία στο θύμα (άτομο ή κοινωνία)! Κι αυτό είναι το αποτέλεσμα της Αφηρημένης Ιδιότητας του Νόμου, ο οποίος χαρακτηρίζει την κάθε πράξη ως αξιόποινη η μη (ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα όπως είπαμε). Η Αφηρημένη Ιδιότητα του Νόμου πρέπει να νοηθεί σε τρείς αλληλένδετε νοητικά επίπεδα:

i) Ο Νόμος είναι γενικός κι αφηρημένος έτσι ώστε να ισχύει για «πάντα», παντού (στην επικράτεια κάθε κράτους) και αδιακρίτως για τον καθένα. Όλοι είναι ίσοι έναντι του Νόμου (αρ.4 Ελλ. Συντ.). Ο Νόμος δεν εκδίδεται για να ευνοήσει ορισμένες ομάδες και άτομα, ούτε το κράτος απέναντι στον πολίτη, ούτε το αντίθετο. Εξ` αυτού και ισονομία και ισοτιμία Πολίτη και Κράτους απέναντι στον νόμο. Κι αυτό ισχύει επειδή στον Φιλελευθερισμό το Κράτος είναι χωριστή οντότητα από τον Πολίτη (διαχωρισμός Κράτους-Κοινωνίας-Πολίτη) και οι δύο τους (πολίτης-κράτος) συνδέονται με σχέση ενός αμοιβαίως εκούσιου κι ελεύθερου «κοινωνικού συμβολαίου» μεταξύ δύο ισότιμων κι ανεξάρτητων αντισυμβαλλομένων μερών.
Η Αρχή της Ισότητας όλων έναντι του Νόμου (ισοτιμία) ισχύει βέβαια και για  του Νομοθέτες (βουλευτής, νομοθετικό σώμα), με δύο συναφείς τρόπους. Πρώτα είναι κι αυτοί, απέναντι στους νόμους που ψηφίζουνε, ίσοι με τους άλλους πολίτες και δεύτερον η Ισχύ της Αρχής της Ισοτιμίας τους περιορίζει και ως προς το μέγεθος της Ελευθερίας που έχουν να ψηφίζουν νόμους. Ήτοι, οι Νόμοι που ψηφίζουν ΔΕΝ μπορούν να παραβιάζουν την Αρχή αυτή! (αυτοπραγμάτωση της Αρχής). Έτσι οι Νόμοι που ψηφίζουν οι βουλευτές (νομοθέτες) ΔΕΝ μπορούν να παραβιάζουν και καταλύουν την παραπάνω Αφηρημένη Ιδιότητα του Νόμου, δηλαδή την αντικειμενικότητά του (την χωρίς διακρίσεις ισχύ κι εφαρμογή του) το απρόσωπό του, την καθολική ισχύ του (τοπική, χρονική και κοινωνική). Δεν μπορούν να ψηφίζουν νόμους που παραβιάζουν τα δικαιώματα των Μειονοτήτων και της Μειοψηφίας, τα ατομικά δικαιώματα, την αναδρομική ισχύ των Νόμων και κυριότατα Νόμους που δίνουν το δικαίωμα στην Κυβέρνηση να δρά αυθαίρετα και ασύστολα ! Δεν μπορούν να ψηφίζουν Νόμους Αντισυνταγματικούς ! Γιατί οι Νόμοι αυτοί παραβιάζουν την Αρχή της Ισότητας όλων έναντι του Νόμου (ισοτιμία)
Συμπέρασμα: Από τα παραπάνω προκύπτει το εξής: Ό,τι καλύπτεται με Νόμο, δεν είναι  αναγκαστικά και «Νόμιμο» ! Π.χ. η κατάλυση της Εθνικής Κυριαρχίας με Νόμο ! (όπως έγινε στην Ελλάδα με τις δύο δανειακές συμβάσεις με την Τρόικα), δεν την καθιστά Νόμιμη! Παραμένει παράνομη!
Ότι έκανε ο Χίτλερ με νόμους δεν καθιστά τις πράξεις τους νόμιμες !

ii) Είπαμε παραπάνω ότι η Αρχή του Αφηρημένου (απροσώπου) του Νόμου και η εξ` αυτής Αρχής της Ισοτιμίας όλων απέναντι στον Νόμο, οδηγεί στην Αρχή του Διαχωρισμού Κράτους-Πολίτη, τα οποία είναι έτσι δύο ίσα και ισότιμες οντότητες (μέρη) απέναντι στον Νόμο και την σύναψης μεταξύ των ενός «κοινωνικού συμβολαίου» ανεξαρτήτων και ισότιμων αντισυμβαλλομένων μερών. Έτσι οδηγηθήκαμε από την Αρχή του Απόλυτου Κράτους του 17ου αι. στην Αρχή του «Κοινωνικού Συμβολαίου» του 18ου αι. Η Ισοτιμία Πολίτη-Κράτους και το «Κοινωνικό Συμβόλαιο» είναι ο Ορισμός της Ατομικής και Πολιτικής Ελευθερίας στον Δυτικό Φιλελευθερισμό. Στον ορισμό αυτό της Ελευθερίας στηρίζεται, στον Φιλελευθερισμό και η Νομιμότητα της Ανισοκατανομής του Πλούτου (κατά τις ελεύθερες δυνάμεις του ατόμου), η οποία (ανισοκατανομή) γίνεται –όταν χρειάζεται-«δίκαιη ανισοκατανομή» με την άσκηση της «αναδιανεμετικής δικαιοσύνης». «Δίκαια Ανισότητα στον Πλούτο», «Δίκαιη Ισότητα στον Νόμο, στα πολιτικά, κοινωνικά και ατομικά δικαιώματα». Αυτές είναι οι Αρχές της Ελευθερίας του Δυτικού Φιλελευθερισμού και Δημοκρατίας (από την εποχή της Αθηναικής Δημοκρατίας).

iii) Ο Νόμος είναι γενικός κι αφηρημένος, έτσι ώστε να δίνεται η δυνατότητα στην ανθρώπινη συνείδηση του δικαστή να την προσαρμόζει, αξιολογεί κι εφαρμόζει στην εκάστοτε ιδιάζουσα περίπτωση ενώπιόν του.

iv) Ο Νόμος είναι αφηρημένος, με την έννοια ότι χαρακτηρίζει την πράξη ως εγκληματική ή όχι ανεξάρτητα από την επέλευση αποτελέσματος κι ακόμα κι ανεξάρτητα από το ζημιογόνο ή όχι της πράξης. Έτσι π.χ. σε περίοδο Ειρήνης και Συνταγματικής Νομιμότητας. 
α) μια πράξη κρίνεται από τον Νόμο (και την εκτίμηση του δικαστή) ως αξιόποινη ακόμα κι αν δεν επήλθε κανένα ζημιογόνο αποτέλεσμα, αν έγινε με σκοπό εγκληματικό (δόλος, απόπειρα εγκλήματος),
β) μια πράξη κρίνεται από τον Νόμο ως μη-αξιόποινη κι αν ακόμα επέφερε πραγματική ζημία, εάν αυτή έγινε χωρίς πρόθεση εγκληματική (χωρίς δόλο, έλλειψη υποκειμενικής υπόστασης του εγκλήματος), ή για την διασφάλιση ενός ανώτερου αγαθού του Δικαίου, όπως η ζωή (δικαίωμα στην «αυτοάμυνα).
γ)  μια πράξη κρίνεται από τον Νόμο ως αξιόποινη κι αν ακόμα δεν επέφερε πραγματική ζημία, ή κι εάν ακόμα επέφερε  καλό, εάν αυτή (η πράξη) συνιστά αυτόνομα κρινόμενη, εγκληματική (με δόλο) πράξη (εδώ δεν ισχύει ο κανόνας «ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα»),
δ) μια πράξη κρίνεται εγκληματική ανεξάρτητα από το κίνητρο (καλό ή κακό) και σκοπό (καλό ή κακό) του δράστη, εφόσον πληροί τα παραπάνω κριτήρια του αξιόποινου (εδώ δεν ισχύει ο κανόνας «ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα»), ε) νόμιμες εξαιρέσεις των περιπτώσεων γ και δ είναι το «Δίκαιο του Πολέμου», όταν οι (αυτόνομα) εγκληματικές πράξεις χάνουν το αξιόποινό των, όταν διαπράττονται για την διασφάλιση ενός ανώτερου αγαθού του Δικαίου, η ζωή και η Εθνική Κυριαρχία, που αποτελεί την Ανωτάτη Αρχή Δικαίου (*) (με δεύτερη την Αρχή της Δημοκρατίας).
Στο «Δίκαιο του Πολέμου» η πράξη κρίνεται αξιόποινη ή όχι ανάλογα με το κίνητρο, τον σκοπό του δράστη και φυσικά από το αποτέλεσμά της. Το «Δίκαιο του Πολέμου» είναι το Διαλεκτικό Αντίθετο (η νόμιμη άρνηση) των παραπάνω αρχών α-γ που συνιστούν το «Δίκαιο της Ειρήνης»
(*) (αυτό ισχύει και στα Ολοκληρωτικά Πολιτεύματα) 

Όλες οι παραπάνω αρχές Ι. iv, α-ε συνοψίζονται στο εξής: Οι Αφηρημένοι Κανόνες Δικαίου του Δυτικού Φιλελευθερισμού α) είναι συνειδητά  Αφηρημένες, προς «δόξα» της ελευθερίας του ατόμου και του δικαστή. Π.χ. οι τροχαίοι  κανόνες (σήματα) οδήγησης, λένε στον οδηγό ποία πράξη ή παράλειψή του (παραβίαση των σημάτων) συνιστά αξιόποινη πράξη, αλλά δεν του λένε ποίον δρόμο να διαλέξει. Ακόμα, δεν του απαγορεύουν να παραβιάσει τα σήματα!, αλλά του λένε τις ποινές που θα υποστεί εάν το κάνει ! (ο άνθρωπος εξουσιάζει τον νόμο κι όχι το αντίθετο!, ο άνθρωπος είναι ο δημιουργός του νόμου κι όχι το αντίθετο), β) θέτουν τις αρχές χαρακτηρισμού του Δικαίου κι Αδίκου μιας πράξης «εκ των προτέρων» (ante post) –σε σχέση με την πράξη και το αποτέλεσμά της- κι όχι «εκ των υστέρων». Δηλαδή οι πράξεις κρίνονται ως προς το αξιόποινό των όχι από το κίνητρο ή τον σκοπό ή το αποτέλεσμά των, αλλά από τις προυπάρχουσες και ισχύουσες Αρχές του Δικαίου (Νόμοι). Έτσι εδώ δεν ισχύει ο κανόνας «ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα», δηλαδή μια πράξη δεν μπορεί να κριθεί ως αξιόποινη ή όχι («εκ των υστέρων) δηλ. ανάλογα με το κίνητρο τον  σκοπό που εξυπηρέτησε και το αποτέλεσμα που επέφερε (ζημιογόνο ή όχι).

ΙΙ. Στον Μαρξισμό-Λενινισμό και ΕθνικοΣοσιαλισμό. Αντιστρέψτε τις παραπάνω αρχές δικαίου Ι. i, ii, iii, iv του Φιλελευθερισμού για να αντιληφθείτε τι αντίστοιχα ισχύει στο Μαρξισμό-Λενινισμό και ΕθνικοΣοσιαλισμό.

i) Αντιστροφή της Αρχής Ι.i, του Φιλελευθερισμού:

Στον Μαρξισμό-Λενινισμό και ΕθνικοΣοσιαλισμό η Αφηρημένη έννοια του Νόμου, η αντικειμενικότητά ου και η Αρχή της Ισότητας απέναντι στον Νόμο, εξ` ορισμού –και με τον Νόμο και την Ηθική- ΔΕΝ ισχύουν. Αντίθετα, ισχύει μια νόμιμη και δίκαιη –με τα δικά των νομικά στάνταρντς- ιεραρχική ανισότητα απέναντι στον νόμο, σύμφωνα με την θέση του καθενός στην Ιεραρχία Κατανομής Εξουσίας και Ισχύος σε μια οιωνεί κατάστασης Πολέμου, προς δόξαν της Ισχύος του Κράτους.
Η Μόνιμη, Πολιτική, Οικονομική και Κοινωνική Κατάσταση Πολέμου που ισχύει-νόμιμα-στην Χώρα, εισάγει ένα άλλο, εντελώς διαφορετικό του Φιλελευθερισμού Είδος Δικαίου, το οποίο είναι κι αυτό «Δίκαιο» μέσα στα πλαίσια αυτά του Μαρξισμού-Λενινισμού και ΕθνικοΣοσιαλισμού,  όπως θα ήταν (και είναι) και στα Πλαίσια Εποχής Πολέμου και στον Φιλελευθερισμό (όπου βασικές αρχές του καταργούνται για τις ανάγκες σωτηρίας του λαού και της χώρας) !

ii) Αντιστροφή της Αρχής Ι.ii, του Φιλελευθερισμού:

Οι Φιλελεύθερες αρχές του Διαχωρισμού Κράτους-Κοινωνίας-Πολίτη, το «Κοινωνικό Συμβόλαιο», οι Πολιτικές και Ατομικές Ελευθερίες δεν ισχύουν στον Μαρξισμό-Λενινισμό και ΕθνικοΣοσιαλισμό. Ο Πολίτης και η Κοινωνία ταυτίζονται με το Κράτος, (όπως και η Πολιτική με την Οικονομία με επικυρίαρχη την πρώτη επί του δεύτερης, όπως και στην Κευνσιανή Σοσιαλδημοκρατία !), εντός του οποίου η ζωή εξυψούται σε ένα άλλο ανώτερο επίπεδο απ` αυτό της ατομικής ζωής. Εξ`αυτών, δεν ισχύουν επίσης στον Μαρξισμό-Λενινισμό και ΕθνικοΣοσιαλισμό οι Φιλελεύθερες έννοιες της «Δίκαιης Άνισης Κατανομής Πλούτου» και της «Ισότητας απέναντι στον Νόμο». Αντίθετα ισχύουν οι αρχές: «Άνισοι απέναντι στον Νόμο και την Ισχύ» και «Ίσοι στον Πλούτου» (αντι-καπιταλισμός).

iii) Ειδικότερα,  αντιστρέψτε τις παραπάνω αρχές δικαίου  Ι. iv. δ, ε του Φιλελευθερισμού, για να αντιληφθείτε τι αντίστοιχα ισχύει στο Μαρξισμό-Λενινισμό και ΕθνικοΣοσιαλισμό.

Στεκόμαστε εδώ ιδιαίτερα στην αντιστροφή των παραπάνω αρχών Ι. iv.δ, ε του Φιλελεύθερου Δικαίου, λέγοντας ότι στα καθεστώτα αυτά ισχύει γενικά η αρχή «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα». Έτσι, μια πράξη κρίνεται αξιόποινη ή όχι, ανάλογα με το κίνητρο, τον σκοπό και το αποτέλεσμά της, όπως ακριβώς στο «Δίκαιο του Πολέμου» στον Φιλελευθερισμό. Το ιδιάζον εδώ είναι ότι οι αρχές του «Δικαίου του Πολέμου» κατά τα κριτήρια του Φιλελευθερισμού, ισχύον ως «Δίκαιο της Ειρήνης» στους Μαρξισμό-Λενινισμό και ΕθνικοΣοσιαλισμό ! (το «Δίκαιο του Πολέμου, ισχύει πλάι-πλάι με το Οικονομικό Μοντέλο του Πολέμου στα καθεστώτα αυτά).
Συνεπώς, μπορούν να διαπραχθούν πράξεις –εγκληματικές για τον Φιλελευθερισμό-οι οποίες όμως μέσα στο πλαίσιο των Απολυταρχικών Συστημάτων και του Μονίμου Δικαίου του Πολέμου αυτών, θεωρούνται από τον Νόμο! Ως νόμιμες εάν διαπράττονται στο όνομα τους Γενικού Καλού, Συμφέροντος, για το Μεγαλείο, την Ισχύ και την Εθνική Ανεξαρτησία του Κράτους.
Ή φιλοσοφική αυτή άποψη Δικαίου στα Απολυταρχικά Καθεστώτα, συνάδει απόλυτα με την Βασική των Πολιτική των Αρχή της εξαφάνισης του Ατόμου μέσα στη Συλλογική Έννοια της Κοινωνίας, η οποία ταυτίζεται με το Κράτος και το τελευταίο με το Έθνος! (σε πλήρη αντίθεση με τον πλήρη διαχωρισμό Κοινωνίας και Κράτους στον Φιλελευθερισμό).
Αυτό έχει ως συνέπεια, ο δράστης (άτομο), όταν επικαλείται την διάπραξη μιας πράξης του εξ` ονόματος της Κοινωνίας ή/και προς όφελός της, τότε διαπράττει την πράξη αυτή (όχι ως άτομο) αλλά ως «κοινωνία» και η πράξη του αποκτά την έννοια πλέον της νόμιμης και αυτοδίκαιης «αυτοάμυνας» της κοινωνίας, για την οποία («αυτοάμυνα») οι πράξεις χάνουν τον «εγκληματικό» των χαρακτήρα, όπως ακριβώς και για την «αυτοάμυνα» του ατόμου στον Φιλελευθερισμό ! (βλ. παραπάνω αρχή β).
Έτσι, στο όνομα της Δικτατορίας του Προλεταριάτου και του Συμφέροντος του Λαού στον Μαρξισμό-Λενινισμό και στο όνομα του Fuhrer και της Ισχύς του Κράτους στον ΕθνικοΣοσιαλισμό, θεωρούνται νόμιμες πράξεις που στον Φιλελευθερισμό (σε περίοδο ειρήνης) θεωρούνται εγκληματικές. Και τούτο διότι, όπως είπαμε, στα Απολυταρχικά Καθεστώτα, ισχύει μόνιμα (και σε περίοδο ειρήνης) το Δίκαιο του Πολέμου. Τα Οικονομικά, Πολιτικά και Δικαιακά Συστήματα των Κρατών αυτών είναι Μιλιταριστικά. Μπορούμε να πούμε συμβολικά, ότι τα Κράτη αυτά δεν είναι Κράτη που περιέχουν έναν Στρατό, αλλά ένας Στρατός που περιέχει Κράτος.
Έτσι, εξηγούνται οι «νόμιμες» πράξεις βίας στα Καθεστώτα αυτά.

Οι Μαρξισμός-Ναζισμός είναι a priori απόλυτες Αλήθειες. Γι αυτό αποκλείουν την Αντιπαράθεση, διότι οι διαφωνούντες είναι a priori λανθασμένοι. Οι Μαρξισμός-Ναζισμός είναι προκείμενες και συμπέρασμα ταυτόχρονα στον Λογικό Συλλογισμό για το Εθνικό Συμφέρον. Η Ορθότης των Μαρξισμού-Ναζισμού είναι Κυκλικά Αυτοδικαιούμενες.

Οι Αρχές του Μαρξισμού και ΕθνικοΣοσιαλισμού θεωρούνται από τους θιασώτες στων ως  a priori απόλυτες Ρεαλιστικές Μεταφυσικές (Θεοκρατικές) Αλήθειες (Πλατωνική Ιδεοκρατία) οι οποίες επιβάλλονται εκ των Άνω στον λαό.
Στον Μαρξισμό-ΕθνικοΣοσιαλισμό ο Λαός είναι «ελεύθερος» να πράξει ότι θέλει, αρκεί οι πράξεις του να συμφωνούν με τις Αρχές των! Τα λάθη του Λαού τα διορθώνει αναγκαστικά κι αναντίρρητα το Κομμουνιστικό Κόμμα και ο Ηγέτης αντίστοιχα. Η Πολιτική Αλήθεια (ορθότης) είναι Μοναδική, όπως καταγράφεται στην Ιδεολογία των.
Αυτά σε αντίθεση με τον Φιλελευθερισμό, στον οποίο ο Λαός είναι ελεύθερος να αποφασίσει και για την καταστροφή του. Αυτός μόνον μπορεί να διορθώσει τα λάθη του. Η Πολιτική Αλήθεια είναι Πλουραλιστική και –επί της αρχής-στερείται Ιδεολογίας. Η Φιλελεύθερη Δημοκρατία είναι Πραγματισμός. Η Ελευθερία δεν ορίζεται, αλλά ορίζει όλες τις άλλες αρχές (όπως την οικονομική πρακτική και τον διεθνισμό) στον Φιλελευθερισμό.

Δημοκρατία: Μια αμφιλεγόμενη Ουτοπία?

Τι συνιστά ουσιωδώς μια Κοινοβουλευτική και Μαρξιστική-Λενινιστική Δημοκρατία?
Θα πεί κάποιος το γεγονός ότι εξελέγη «εκ των κάτω» με πραγματικά ελεύθερες εκλογές και σύμφωνα με την Αρχή της Πλειοψηφίας. Σωστά. Όμως, εάν η Κυβέρνηση αυτή, από την ημέρα της νόμιμης εκλογής της, με ευθύνη των πολιτών ή με δικές της καταχρηστικές παραλείψεις, ίσως και νομοθεσία, αρνείται να λογοδοτήσει ενώπιον του λαού, καταχράται την εξουσία της υπέρ ιδίων συμφερόντων καταπιέζοντας όχι πλειοψηφία και μειοψηφία, εξακολουθεί να θεωρείται «Δημοκρατική»? Όταν μια αρχικά δημοκρατικά και νόμιμα  εκλεγείσα Κυβέρνηση νομοθετεί αντισυνταγματικούς νόμους  που παραβιάζουν θεμελειώδη πολιτικά και ατομικά δικαιώματα, καπαπιέζει την δημοκρατική έκφραση πολιτικών, θρησκευτικών και καλλιτεχνικών τάσεων και ρευμάτων, εξακολουθεί να θεωρείται δημοκρατική?
Θεωρείται «δημοκρατική» μια Μαρξιστική Δημοκρατία, εκλεγείσα «εκ των κάτω» με ελεύθερες εκλογές, η οποία αμέσως μετά την εκλογή της ταξινομεί τον εαυτό της ως «δικτατορία του προλεταριάτου», με αποτέλεσμα ότι δεν είναι σύμφωνο με την θεωρία της να θεωρείται όχι μόνο λάθος πολιτικό, αλλά κι έγκλημα, ως –δήθεν -στρεφόμενο κατά των συμφερόντων του λαού, το οποία αυτή και μόνο Αυθεντικά, Απόλυτα, Αποκλειστικά και Ιδεοκρατικά, γνωρίζει και υπερασπίζεται, ανάγουσα εαυτήν ως την Αυτοπραγματωμένη και Αυτοεπαληθευμένη Αλήθεια και Ορθότητα? Και να εμμένει σε όλα τα παραπάνω  κι όταν ακόμα είναι προφανής η απώλεια της υποστήριξης και εξ` αυτής και της νομιμοποίησής της από τον λαό?

Αντίθετα, εάν μια Κυβέρνηση που επιβλήθηκε «εκ των άνω» -όπως στον ΕθνικοΣοσιαλισμό-και στο εξής λειτουργεί με όλους τους κανόνες μιας συνεπούς δημοκρατικής κυβέρνησης υπέρ των συμφερόντων του Λαού κι επιπλέον και αναγκαστικά, έχει την υποστήριξη και εξ` αυτού και την νομιμοποίηση, της πλειοψηφίας του λαού της, θεωρείται επί της ουσίας «αντι-δημοκρατική»?.................

..........συνεχίζεται με το Δεύτερο Μέρος...........


Το παραπάνω κείμενο είναι από το
ΤΟ ΝΕΟ ΜΟΥ ΒΙΒΛΙΟ: "Για Μια Ελλάδα Μάνα Ιδεών". Είναι ένα εκπληκτικό πλούσια εικονογραφημένο βιβλίο, 550 σελ. που συνιστά την "πολιτική" μου κληρονομιά στις επόμενες γενιές. Είναι μια μη-κερδοσκοπική αυτοέκδοση, στην οποία θα τυπωθούν μόνο 20 "συλλεκτικά", "ιστορικά" βιβλία. Παραγγελίες, τηλ. 22210-62743, ep.politias@cyta.gr, τιμή 20 ευρώ + ταχ.έξοδα
Δημ. Αντωνίου, PhD, FRCS









Παρασκευή, 8 Μαΐου 2015

Δημ. Αντωνίου: Το νέο μου Βιβλίο: "Για Μια Ελλάδα Μάνα Ιδεών".


ΤΟ ΝΕΟ ΜΟΥ ΒΙΒΛΙΟ: "Για Μια Ελλάδα Μάνα Ιδεών". Είναι ένα εκπληκτικό πλούσια εικονογραφημένο βιβλίο, 550 σελ. που συνιστά την "πολιτική" μου κληρονομιά στις επόμενες γενιές. Είναι μια μη-κερδοσκοπική αυτοέκδοση, στην οποία θα τυπωθούν μόνο 20 "συλλεκτικά", "ιστορικά" βιβλία. Δείτε παρακάτω τα περιεχόμενα και πληροφορίες παραγγελιών. 

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

1) Αφιέρωμα στον «Λουκάνικο»…………………………………σελ. 3
2) Λεωνίδας, Βασιλεύς Λακεδαιμονίων: «Η Διαθήκη μου»….σελ. 19
3) Οικονομικά Συστήματα…………………………………………σελ. 23
4) Κευνσιανισμός και Νέο-Φιλελευθερισμός………………………..σελ. 39
5) Λειτουργίες των Κεντρικών Τραπεζών……………………………σελ. 149
6) Νομισματική Πολιτική της Ευρωπαικής Ένωσης …………..σελ. 195
7) Χρηματοδότηση της Εθνικής Οικονομίας ……………………….σελ. 235
8) Δημόσιο Χρέος και οι Τρόποι Εξυπηρέτησής του…………..σελ. 245
9) Grexit……………………………………………………… σελ. 279
10) Ανακεφαλαιοποίηση των Ελληνικών Τραπεζών…………..σελ. 295
11) Πώληση ΑΤΕ στην Τράπεζα Πειραιώς…………………………..σελ. 359
12) «Τράπεζα Ελλήνων Αγροτών» (ΤΕΑ). Μια Νέα Αναπτυξιακή
Τράπεζα Ειδικού Σκοπού…………………………………………σελ. 373

13) Μήνυση για Εσχάτη Προδοσία κατά των Αντώνη Σαμαρά και Λουκά Παπαδήμου………………………………………………..............σελ. 385
14) Οι Μαρξιστικές Ρίζες του ΕθνικοΣοσιαλισμού…………….σελ. 435
15) Η Ελληνική Δικαιοσύνη στο Απόσπασμα……………………..σελ. 451
16) «Η Αρπαγή της Αμφιπόλειας Περσεφόνης»………………...σελ. 489
17) Ξένες Δημοσιεύσεις……………………………………………….σελ. 493
18) Βιογραφικό του Συγγραφέα………………………………………….σελ. 525
19) Ο Σύριζα και η Ελπίδα……………………………………………σελ. 541
Παραγγελίες: Τηλ. 22210-62743, el.politias@cyta.gr και με μήνυμα στο facebook. Τιμή: 20 ευρώ + ταχ. έξοδα.

Τρίτη, 5 Μαΐου 2015

Ραχήλ: Το Εθνικό Σούργελο: "Νόμιμη" η μίζα του 4% (20 εκατ.) Καμμένου από την Lockheed !

Ραχήλ: Το Εθνικό Σούργελο: "Νόμιμη" η μίζα του 4% (20 εκατ.) Καμμένου από την Lockheed !

Το Απόλυτο Τίποτα. Το Εθνικό μας Φωτογραφικό Σούργελο. Ραχήλ Μακρή

Μια από τις πρώτες ! κι επείγουσες ενέργειες της Κυβέρνησης Τσίπρα-ΑΝΕΛ (Καμμένου) και του ΚΥΣΕΑ (και με την υπογραφή του Τσίπρα!) ήταν η "διακρατική" ! συμφωνία με την Αμερικανική ιδιωτική εταιρεία Lockheed (που βαρύνεται με μεγάλα σκάνδαλα δωροδοκιών σε όλο τον κόσμο) ύψους 500 εκατομμυρίων ευρώ ! για την "αναβάθμιση" των μεταγωγικών P-3 ηλικίας 50 ετών !, σε χρονικό διάστημα 7 ετών !, με την δικαιολογία ότι τα αεριπλάνα-νεκροφόρες αυτές του Β` Παγκοσμίου Πολέμου ήταν αναγκαία για την Εθνική μας Ασφάλεια !
Το ύψος της "νόμιμης" μίζας προς τον Υπουργό Άμυνας ήταν 4% Χ 500 εκατ. = 20 εκατομμύρια Ευρώ!
Ξέσπασε σκάνδαλο στον τύπο και την Βουλή, ενώ αποκαλύφθηκε ότι ο ΓΓ του Υπουργείου Άμυνας Ταφύλης (στην φωτό), τον οποίο προσέλαβε και διόρισε -όλως τυχαίως και αξιοκρατικά ο Καμμένος!- υπήρξε στο παρελθόν και στο παρόν- μεγαλοεργολάβος-μεσίτης της Lockheed !
Η συμφωνία αυτή ήταν τόσο εξοργιστική, ώστε η ίδια η Lockheed, για να αποφύγει μελλοντικές δικαστικές εμπλοκές, με έγγραφη έκθεσή της εκτίμησε ότι η συμφωνία αυτή ήταν ασύμφορη για την Ελλάδα και επιβλαβής για την Εθνική της Ασφάλεια κι ότι θα ήταν συμφερότερο για την Ελλάδα, η αγορά καινούργιων αεροπλάνων, από την πανάκριβη και ασύμφορη "αναβάθμιση" νεκροφόρων ηλικίας ήδη 50 ετών !
Κάτω από το βάρος των αποκαλύψεων αυτών, η Κυβέρνηση και ο Καμμένος, με δήλωσή του χθές (04-05-2015) και με σημερινή του δήλωση στο ΣΚΑΙ ο αναπλ. υπουργός Άμυνας Ήσυχος, ανακοίνωσαν ότι η συμφωνία αυτή αναστέλλεται επ` αόριστον !...τι δεν κατάλαβες λοιπόν ανθρωπάκο Ελληνάκο ?

Π. Καμμένος, Ταφύλης (ΓΓ) και οι Νεκροφόρες (και ο καταγγέλων Λοβέρδος)

Και το Θανατηφόρο. Το Εθνικό μας Φωτογραφικό Σούργελο. Ραχήλ Μακρή (βουλευτής του Σύριζα κι επικριτής του Καμμένου), σήμερα στον ΑΝΤ`, σε σχετική συζήτηση, υπεραμύνθηκε του Καμμένος και της Συμφωνίας αυτής ! , λέγοντας ότι η "νόμιμη" μίζ του 4% επί των εξοπλιστικών δαπανών υπέρ του Υπουργού Άμυνας (Καμμένου) "είναι Νόμιμη" !

Ελληνικέ Λαέ. Η προσβολή σου δεν προέρχεται από τις προσβλητικές πράξεις καθαυτές εναντίον σου, αλλά από το ποίος σου εξαπολύει αυτές της προσβλητικές πράξεις.
Κι εσύ λοιπόν ξευτιλίσου από τους Καμμένο και Ραχήλ....έχεις ότι σου αξίζει. Ακόμα και τους κατάλληλους υβριστές σου.

Δημ. Αντωνίου  

"Νόμιμη" Μίζα 20 εκτατ.έχασε ο Καμμένος στην συμφωνία Lockheed! Kαι κλάμα η Ραχήλ...!



Μια από τις πρώτες ! κι επείγουσες ενέργειες της Κυβέρνησης Τσίπρα-ΑΝΕΛ (Καμμένου) και του ΚΥΣΕΑ (και με την υπογραφή του Τσίπρα!) ήταν η "διακρατική" ! συμφωνία με την Αμερικανική ιδιωτική εταιρεία Lockheed (που βαρύνεται με μεγάλα σκάνδαλα δωροδοκιών σε όλο τον κόσμο) ύψους 500 εκατομμυρίων ευρώ ! για την "αναβάθμιση" των μεταγωγικών P-3 ηλικίας 50 ετών !, σε χρονικό διάστημα 7 ετών !, με την δικαιολογία ότι τα αεριπλάνα-νεκροφόρες αυτές του Β` Παγκοσμίου Πολέμου ήταν αναγκαία για την Εθνική μας Ασφάλεια !
Το ύψος της "νόμιμης" μίζας προς τον Υπουργό Άμυνας ήταν 4% Χ 500 εκατ. = 20 εκατομμύρια Ευρώ!
Ξέσπασε σκάνδαλο στον τύπο και την Βουλή, ενώ αποκαλύφθηκε ότι ο ΓΓ του Υπουργείου Άμυνας Ταφύλης (στην φωτό), τον οποίο προσέλαβε και διόρισε -όλως τυχαίως και αξιοκρατικά ο Καμμένος!- υπήρξε στο παρελθόν και στο παρόν- μεγαλοεργολάβος-μεσίτης της Lockheed !
Η συμφωνία αυτή ήταν τόσο εξοργιστική, ώστε η ίδια η Lockheed, για να αποφύγει μελλοντικές δικαστικές εμπλοκές, με έγγραφη έκθεσή της εκτίμησε ότι η συμφωνία αυτή ήταν ασύμφορη για την Ελλάδα και επιβλαβής για την Εθνική της Ασφάλεια κι ότι θα ήταν συμφερότερο για την Ελλάδα, η αγορά καινούργιων αεροπλάνων, από την πανάκριβη και ασύμφορη "αναβάθμιση" νεκροφόρων ηλικίας ήδη 50 ετών !
Κάτω από το βάρος των αποκαλλύψεων αυτών, η Κυβέρνηση και ο Καμμένος, με δήλωσή του χθές (04-05-2015) και με σημερινή του δήλωση στο ΣΚΑΙ ο αναπλ. υπουργός Άμυνας Ήσυχος, ανακοίνωσαν ότι η συμφωνία αυτή αναστέλλεται επ` αόριστον !...Τόσο αναγκαία ήταν οι νεκροφόρες αυτές για την Εθνικής μας άμυνα !...τι δεν κατάλαβες λοιπόν ανθρωπάκο Ελληνάκο ?

Το Απόλυτο Τίποτα. Το Εθνικό μας Φωτογραφικό Σούργελο. Ραχήλ Μακρή

Και το Θανατηφόρο. Το Εθνικό μας Φωτογραφικό Σούργελο. Ραχήλ Μακρή (βουλευτής του Σύριζα κι επικριτής του Καμμένου), σήμερα στον ΑΝΤ`, σε σχετική συζήτηση, υπεραμύνθηκε του Καμμένος και της Συμφωνίας αυτής ! , λέγοντας ότι η "νόμιμη" μίζ του 4% επί των εξοπλιστικών δαπανών υπέρ του Υπουργού Άμυνας (Καμμένου) "είναι Νόμιμη" !

Ελληνικέ Λαέ. Η προσβολή σου δεν προέρχεται από τις προσβλητικές πράξεις καθαυτές εναντίον
σου, αλλά από το ποίος σου εξαπολύει αυτές της προσβλητικές πράξεις.
Κι εσύ λοιπόν ξευτιλίσου από τους Καμμένο και Ραχήλ....έχεις ότι σου αξίζει. Ακόμα και τους κατάλληλους υβριστές σου.



Δημ. Αντωνίου  

Δευτέρα, 4 Μαΐου 2015

''Ελληνες-'Ελληνες ή Ευρωπαίοι Έλληνες? Η Κρίση Εθνικής Ταυτότητας των Ελλήνων για αιώνες



ΕΛΛΗΝΕΣ-ΕΛΛΗΝΕΣ  ή ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ-ΕΛΛΗΝΕΣ ? ΩΡΑ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΜΕ.
Η ΚΡΙΣΗ της ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ. Μια σχιζοειδής κατάσταση αιώνων.
Γράφει ο Δημ. Αντωνίου

Ο Έλληνας είχε πάντα πρόβλημα εθνικής ταυτότητας. Μην ξεχνάμε ότι οι Έλληνες ένοιωσαν την έννοια της Εθνικής Ταυτότητας κι Ενότητας- με την έννοια του ενιαίου Εθνικού Κράτος-μόνο  από το 1832 ! (Σβορώνος, Η Εθνική ταυτότητα των Ελλήνων).
Η αμφισημία αυτή συνεχίστηκε κα συμπληρώθηκε από την διχοστασία και το άλυτο ακόμα ερώτημα στο εάν ανήκουμε στην Λογοκρατούμενη  Αριστοτελική Δυτική Ευρώπη ή στην Μεταφυσική (Θρησκευτική) Πλατωνικη και Πλωτινική Ανατολή.
Και τώρα το ίδιο άλυτο πρόβλημα της «σχιζοφρενικής» μας διχοστασίας στο θέμα αυτό συνεχίζεται με το «διπλό πρόσωπό» μας του Ευρωπαίου-Έλληνα ή του «απομονωμένου» Έλληνα-Έλληνα, μεταξύ δηλ. της «διεθνοποιημένης» έννοιας του Ευρωπαίου-Έλληνα εναντίον της «απομονωμένη» Εθνικής έννοιας του Έλληνα-Έλληνα, ήτοι:
Από την μία θέλουμε να απολαμβάνουμε τα οφέλη της συμμετοχής μας στην Ενωμένη Ευρώπη (ΕΕ) (χαμηλά επιτόκια, ΚΑΠ, ΕΣΠΑ, κοινοτικά κεφάλαια για την σύγκλιση και ανταγωνιστικότητα-ανάπτυξη) και από την άλλη, ΔΕΝ θέλουμε να εφαρμόσουμε τις προυποθέσεις για να απολαύσουμε τα οφέλη αυτά, οι οποίες (προυποθέσεις) γενικά λέγονται «μεταρρυθμίσεις» !
Δεν μπορεί ο Γερμανός (και οι άλλοι) να μας δανείζουν και να μας χρηματοδοτούν (με τα παραπάνω κεφάλαια) κλπ. κι εμείς να αρνούμαστε να εφαρμόζουμε τις μεταρρυθμίσεις που αυτοί έχουν εφαρμόσει κι έχουν –δια μέσου αυτών- γίνει πλούσιοι κι ευτυχισμένοι και ικανοί να μας δανείζουν (έστω και με κέρδος των) !
Θα μου πούν οι Έλληνες. Μα αυτό αποφάσισε ο Ελληνικός Λαός με τις τελευταίες εκλογές και η βούλησή του (του Ελληνικού Λαού) πρέπει να γίνει σεβαστή σε μια Δημοκρατική Ευρώπη (εάν η τελευταία θέλει να θεωρείται δημοκρατική)….Σωστή άποψη…Όμως…κάνουμε το ίδιο λάθος σκεπτόμενοι «απομονωτικά» Εθνικά και Ελληνικά ! Τι εννοώ?
Σκεφτόμαστε Εθνικά Ελληνικά όταν αναφερόμαστε στην βούληση του Ελληνικού λαού η οποία πρέπει να γίνει σεβαστή στο πλαίσιο της Δημοκρατίας. Ωραία.
Κλείνουμε τα μάτια μας όμως, ότι η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ των λαών της Ευρώπης –στους οποίους απευθυνόμαστε για βοήθεια και τα παραπάνω οφέλη συμμετοχής μας στην ΕΕ- έχει αποφασίσει Δημοκρατικά να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις που εμείς αρνούμαστε να εφαρμόσουμε ! Άραγε κι εμείς δεν είμαστε υποχρεωμένοι να σεβαστούμε την βούληση της πλειοψηφίας των Ευρωπαικών Κρατών, εάν θέλουμε να θεωρούμαστε ένας Δημοκρατικός Λαός?
Δηλ. και πάλι, σκεφτόμαστε Ελληνικά-Εθνικά για ότι μας συμφέρει και αντι-Ευρωπαικά για ότι δεν μας συμφέρει και το αντίστροφο !...πλήρης διαστροφή.
Κι άς τελειώσω με κάτι αμιγώς οικονομικό.
Μας λένε «οικονομολόγοι» (τύπου Καζάκη κλπ). ότι επειδή δεν μπορούμε να υποτιμήσουμε το ευρώ (όπως θα μπορούσαμε εάν είχαμε εθνικό νόμισα-δραχμή) έχουμε χάσει τον κυρίαρχο εθνικό μας έλεγχο επί της νομισματικής μας πολιτικής (δηλ. υποτίμηση, κεντρικό καθορισμό των επιτοκίων από την Κεντρική Τράπεζα της Ελλάδος) κι ότι αυτό συνιστά απώλεια της Εθνικής μας Κυριαρχίας ! Και πάλι λάθος!...γιατί? γιατί σκεφτόμαστε «ελληνικά» και ωσάν το νόμισμα που χρησιμοποιούμε τώρα να είναι η δραχμή. Δεν σκεφτόμαστε «ευρωπαικά». Διότι εάν σκεφτούμε «Ευρωπαικά» διαπιστώνουμε ότι η ισοτιμία του  Ευρώ –που είναι πλέον το εθνικό μας νόμισμα- κυμαίνεται ελεύθερα με τα αλλά διεθνή νομίσματα κι άρα έχουμε κι εμείς οι Έλληνες –ως μέλη της ΕΕ- την κυριαρχία της νομισματικής μας πολιτικής δια της Ευρωπαικής Κεντρικής Τράπεζας.

ΠΡΟΣΟΧΗ. Δεν ισχυρίζομαι ότι ορθά είμαστε στην ΕΕ κι έχουμε το ευρώ ως νόμισμα, αυτό που λέω είναι ο διεστραμμένος σχιζοειδής, αντι-επιστημονικός τρόπος που σκεφτόμαστε. Ήρθε η ώρα να αποφασίσουμε. Έλληνες Ευρωπαίοι, ή Έλληνες-Έλληνες. Και τα δύο μαζί δεν γίνεται. Συνιστά Αντίφαση.
Επομένως, ή ρήξη στις διαπραγματεύσεις μας με τους Τροικανούς, ή επώδυνος συμβιβασμός. Μέσα ή Έξω από το Ευρώ. Και τα δύο δεν γίνεται…διότι είναι σχιζοφρενικό και τρελό κι οδηγεί σε αδιέξοδο, όπως και το βιώνουμε.
Δεν είναι σωστό, δημοκρατικό και εφικτό να επιβάλουμε σε όλους τους Ευρωπαίους να κάνουν το δικό μας Ζειμπέκικο, δικό τους "εθνικό χορό".

Με αγάπη                                     Δημ. Αντωνίου








Τρίτη, 28 Απριλίου 2015

Το Παλαιό Μνημόνιο είναι εδώ, ενωμένο δυνατό. ΖΗΤΩ το Νέο Μνημόνιο

Η ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ και 2ο Μνημόνιο ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗΣ ΤΣΙΠΡΑ-ΚΑΜΜΕΝΟΥ:
(*) και το ΣΥΝΟΔΟ 2ο ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΟΠΩΣ ΙΣΧΥΕΙ
Του Δημ. Αντωνίου

Εισαγωγή: Ήμασταν οι πρώτοι που αποκαλύψαμε από την 19-02-2015 ότι η συμφωνία Τσίπρα-Καμμένου-Βαρουφάκη με την Τρόικα της 20-02-2015 συνιστούσε συνέχιση των παλαιών Μνημονίων και Δανειακών Συμβάσεων της ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και επιβεβαιωθήκαμε !

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΑΣ ΘΕΣΗ: Υποστηρίξαμε τον Τσίπρα προεκλογικά και μετεκλογικά, μέχρι την ολέθρια συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου, για την οποία πρώτος αποκάλυψα τεκμηριωμένα ότι συνιστούσε συνέχιση των προδοτικών μνημονίων της ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Η Κυβέρνηση αντελήφθη το ολέθριο αυτό λάθος της ! και προσπάθησε να ελευθερωθεί από την συμφωνία αυτή...στην προσπάθειά της αυτή και πάλι την υποστήριξα (κι άκουσα πολλά). Όμως, τελικά η κυβέρνηση δεν μπόρεσε να απεμπλακεί από την ολέθρια υπογραφή της στην συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου, δημόσια ομολόγησε (με τον Τσακαλώτο) ότι η συμφωνία αυτή ήταν λανθασμένη, εξεδίωξε τον Βαρουφάκη ως υπαίτιο ! και τώρα (τέλος Απριλίου 2015)...υποχωρεί άτακτα, υποκύπτοντας σε όλα στους δανειστές, με ένα μόνο αντάλλαγμα: Την χορήγηση χρημάτων από τους Τροικανούς για την αποπληρωμή των δανείων της !....αυτό δυστυχώς -εάν επιβεβαιωθώ στο τέλος, όπως σε όλα μέχρι τώρα-δεν μπορώ να το δεχτώ φυσικά.
Και κάτι τελευταίο. Ότι και να επιχειρήσει αυτή η Κυβέρνηση είναι μοιραίο να αποτύχει για δύο λόγους: 1) Την πολιτική αμορφωσιά του "συγκυβερνώντος" κόμματος (ΑΝΕΛ) και 2) την ανικανότητα των στελεχών της....καληνύχτα Ελλάδα.


Ιδού τι υπέγραψαν την 20-02-2015 ότι εξακολουθεί να ισχύει !!! 

ΠΡΩΤΗ ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ (ισχύει ακόμα)

Ι) Άρθρο 14 παρ.5 της Δανειακής Σύμβασης (ΕΠ1-σελ.32-33) : «Με την παρούσα ο Δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία, από νομικές διαδικασίες σε σχέση με τη παρούσα Σύμβαση, περιλαμβανομένων χωρίς περιορισμούς της ασυλίας όσον αφορά την άσκηση αγωγής…όσον αφορά την εκτέλεση και επιβολή κατά των περιουσιακών στοιχείων του στο βαθμό που δεν τα απαγορεύει αναγκαστικός νόμος.
ΙΙ) Παρ. 11 παρ.4 του υποδείγματος  νομικής γνωμοδότησης της Δανειακής Σύμβασης (ΕΠ1-σελ.42): Ούτε ο Δανειολήπτης ούτε τα περιουσιακά του στοιχεία έχουν ασυλία λόγω εθνικής κυριαρχίας ή διαφορετικά λόγω της δικαιοδοσίας κατάσχεσης- συντηρητικής ή αναγκαστικής-  ή αναγκαστικής εκτέλεσης σε σχέση με οποιαδήποτε ενέργεια ή διαδικασία σχετικά με την Σύμβαση.
Ο όρος αυτός συνιστά την κατάλυση της φυσικής υπόστασης του Κράτους και εκχώρηση της Εθνικής μας Κυριαρχίας σε ξένες δυνάμεις (Τρόικα).
Το άρθρο αυτό πρέπει να συνεκτιμηθεί ως προς τα αποτελέσματά του με το άρθρο 13 της Σύμβασης (ΕΠ1 σελ.32) για την εκχώρηση των δικαιωμάτων του δανείου από την Τρόικα σε ξένες, φίλιες και μη- χώρες και συνεπώς και την εκχώρηση σε αυτές των Κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.
ΙΙΙ) Με το άρθρο 10 της Σύμβασης (ΕΠ1 σελ.30) η Ελλάδα παραχωρεί το δικαίωμα στην Τρόικα να ελέγχει περιοδικά την  Ελληνική Κυβέρνηση για την πιστή εφαρμογή από την τελευταία των από την Τρόικα αναγκαστικά επιβαλλομένων πολιτικών και μέτρων που αφορούν ατομικά τους  Έλληνες. Με τον τρόπο αυτό παραχωρήθηκε από την Ελληνική Κυβέρνηση και Βουλή η Εκτελεστική Εξουσία σε ξένες δυνάμεις.
Συνεπώς, η Ελληνική Κυβέρνηση και Βουλή, εκχώρησαν σε ξένες δυνάμεις (Τρόικα) την Νομοθετική, Εκτελεστική και Δικαστική εξουσία, ήτοι τις τρείς συνιστώσες της Λαικής Κυριαρχίας που αποτελεί θεμελιώδη αρχή του Πολιτεύματος (Συντ. άρθρο 1) και η παραβίαση του οποίου συνιστά ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ κατ` άρθρο ΠΚ134.
Κλπ.
ΔΕΥΤΕΡΗ ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ (παρατείνεται με την νέα Συμωνία Τσίπρα-Καμμένου)
Στην 2η Κύρια Δανειακή Σύμβαση αυτή περιέχονται οι εξής εθνοπροδοτικοί για την Ελλάδα όροι:

1) Αρ. 4 παρ. 2α (ii): «να μην χορηγήσει (η Ελλάδα) σε οποιοδήποτε άλλο πιστωτή ή κάτοχο του δημοσίου χρέους οποιαδήποτε προτεραιότητα έναντι του ΕΤΣΧ (ESM)».
Ο όρος αυτός είναι ο ορισμός της Εσχάτης Προδοσίας, διότι η μεγίστη κι αυθεντικότερη έκφραση της Εθνικής Κυριαρχίας κάθε κράτους είναι το Εθνικόν Συμφέρον του λαού του κάθε κράτους (αρ. 106 παρ.3  Συντ.). Στον όρο όμως αυτόν, η βασική αυτή πολιτική και πολιτειακη αρχή ανατρέπεται πρωταφανώς ιστορικά και θυσιάζεται το Εθνικό Συμφέρον του Ελληνικού Λαού, υπέρ του ESM!

2) Αρ.10 παρ.1: «Το Επωφελούμενο Κράτος Μέλος (η Ελλάδα) θα επιτρέπει στο ΕΤΧΣ να έχει το δικαίωμα να στείλει τους δικούς του (ή δικούς τους) πράκτορες (!) ή δεόντως εξουσιοδοτημένους αντιπροσώπους για να διεξάγουν τεχνικούς ή οικονομικούς ελέγχους ή επιθεωρήσεις…σε σχέση με την διαχείριση της Σύμβασης».

Ο όρος αυτός συνιστά παραβίαση του αρ. ΠΚ 146 »περί παρβίασης μυστικών της Πολιτείας» και του αρ. ΠΚ 151 «περί Κατάχρησης Πληρεξουσιότητας».

3) Γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου της Ελλάδος: Αρ. 12: «Ούτε το Δικαιούχο Κράτος Μέλος, ούτε η Τράπεζα της Ελλάδος, ούτε κανένα από τα αντίστοιχ περιουσιακά των στοιχεία εξαιρούνται λόγω Εθνικής Κυριαρχίας ή για άλλον λόγο, της δικαιοδοσίας, κατάσχεσης, πριν ή μετά την έκδοση δικαστικής απόφασης-ή εκτέλεσης-σε σχέση με οποιοδήποτε ένδικο βοήθημα ή διαδικασία σχετικά με την Σύμβαση.


4) Αρ. 13  παρ.4: « To Δικαιούχο Μέλος (η Ελλάδα), η Τράπεζα της Ελλάδος και το ΤΧΣ  (σημ. ως εκπρόσωποι της Ελλάδος στην παρούσα σύμβαση) παραιτούνται  με την παρούσα αμετάκλητα κι ανεπιφύλακτα από κάθε δικαίωμα ασυλίας (σημ. άρα και από κάθε δικαίωμα ασυλίας λόγω εθνικής κυριαρχίας) που ήδη έχουν ή μπορεί να δικαιούνται σε σχέση με τους ίδιους και τα περιουσιακά τους στοιχεία (σημ. ήτοι των περιουσιακών στοιχείων της Ελλάδος που αυτοί εκπροσωπούν στην παρούσα σύμβαση) έναντι δικαστικών ενεργειών σχετικά με την παρούσα Σύμβαση Τροποποίησης, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά, κάθε δικαιώματος ασυλίας έναντι άσκησης αγωγής, έκδοσης δικαστικής απόφασης ή άλλης διάταξης, κατάσχεσης, εκτέλεσης ή ασφαλιστικού μέτρου και έναντι κάθε εκτέλεσης ή αναγκαστικού μέτρου σε βάρος των περιουσιακών τους στοιχείων στο μέτρο που τα ανωτέρω δεν απαγορεύονται από αναγκαστικό νόμο».

Κλπ.

Εδώ η Επιστολή Γ. Βαρουφάκη με το αίτημα παράτασης της Κατοχής της Χώρας
http://www.enikos.gr/international/298933,Reuters:_Ti_shmainei_to_aithma_epektashs.html

ΝΕΑ ΠΡΟΔΟΣΙΑ: Παρακαλάει για την συνέχιση της Προδοτικής Δανειακής Σύμβασης με νέο συνοδό Μνημόνειο, δέχεται ότι το προηγούμενο Μνημόνειο "διακόπηκε" κι άρα εμείς τον συνεχίζουμε για την ολοκλήρωσή του, δέχεται την επιτήρηση, δέχεται τις προηγούμενες δεσμεύσεις του Σαμαρά, την Βιωσιμότητα του Χρέους και υπόσχεται την πλήρη εξόφλησή του. Oι Γερμανοί απορρίπτουν την αίτηση. Πλήρης διασυρμός.

Α) Βιβλιογραφία Διεθνούς Δικαίου, αφορώσα το Δίκαιο των Διεθνών Συνθηκών
1) Law of Treaties 1966 (Jus Cojens) (art. 43,50)
2) Vienna Convention (Conference) on the Law of Treaties (+Annex), 1968, 1969, (into force on 1980) (art. 42,44,46,48, 50, 51, 52, 53, 60,62)
3) Charter of the United Nations (art.2 par.4, 6, 7 and art. 81), Chapter VII, IX, XI 
4) League of Nations Covenant (art. 15 par.8)
5) Treaty of Rome 1957 (art 211)
6) Γνωμάτευση Επιτροπής Διεθνούς Δικαίου του ΟΗΕ (UN) για της «κατάσταση εκτάκτου ανάγκης των κρατών» (StatesState of Emergency) (1613η Συνάντηση, 17 Ιουνίου 1980)
7) Απόφαση του Permanent Court of International Justice με αρ. 78/15-06-1939 (απόφαση «Ι. Μεταξά», η οποία περιλαμβάνεται στην δικογραφία)
8)  Τhe Law of TreatiesChapter VVX, p. 603-635, on the “Principles of Public International Law, by Prof.  Ian Brownlie, Clarendon Press, ed. 4th ed. 1990 
Β) Βιβλιογραφία Διεθνούς Δικαίου, αφορώσα την Αρχή της Αποκλειστικής και Μόνιμης Εθνικής Κυριαρχίας των Κρατών επί των Φυσικών των Πλουτοπαραγωγικών Πηγών.
1) European Convention on Human Rights-Protocol -Ι,                                                   
2) American Convention on Human Rights (Art. 21)
3) African Convention on Human Rights (Art. 14)
4) UN General Assembly Resolution on 21-12-1952 (for the rights of self-determination)
5) 3d Committee of the UN General Assembly, 1955  (for the rights of self-determination)
6) Works in the UN Commission on Permanent Sovereignty over Natural Resources
7) Resolution 1804 (XVII) by the UN General Assembly on 14-12-1962
8) UN General Assembly Resolution 3201 (S-VI) on 01-05-1974 (Declaration on the Establishment of a New International Economic Order)
9) UN General Assembly adopted the Charter of the Economic Rights and Duties of States, on 12-12-1974,  (Art. 2)
10) “Injury to the persons and property of Aliens on state territory”, Chapter XXIII, p.518-552, on  the “Principles of Public International Law, by Prof.  Ian Brownlie, Clarendon Press, ed. 4th ed. 1990
11) “The Relation of Municipal and International Law, Ch.II, p.32-57, on  the “Principles of Public International Law, by Prof.  Ian Brownlie, Clarendon Press, ed. 4th ed. 1990
Γ) α) Ελληνικό Σύνταγμα (άρθρα 1, 28 παρ.1-3, 59-62, 86, 97),  β) Ελληνικός Ποινικός Κώδικας (άρθρα 134, 134Α, 14 παρ.2) 

Δ) Ενοποιημένη Απόδοση της Συνθήκης για την Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) (άρθρα 2-7, 126, 136, 169)   

Το Δόγμα του Calvo στη Ελληνικό και Διεθνές Δίκαιο (δικό μου άρθρο).
ΣΤ) Η Εθνική Κυριαρχία στην Ευρώπη (δικό μου άρθρο)
http://zoidosia.blogspot.gr/2015/02/blog-post_20.html?spref=fb
Του Δημ. Αντωνίου