Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου 2014

Π. ΧΑΙΚΑΛΗΣ: ΚΑΤΑΓΓΕΛΩΝ ή ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΜΕΝΟΣ?...Tου τα έχωσαν, ή τα ζήτησε και τον έπιασαν με την γίδα στην πλάτη?





Π. ΧΑΙΚΑΛΗΣ: ΚΑΤΑΓΓΕΛΩΝ ή ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΜΕΝΟΣ?...Tου τα έχωσαν, ή τα ζήτησε και τον έπιασαν με την γίδα στην πλάτη? 

Τι κατάλαβα από την συνέντευξη των πανικόβλητων ?

 Ότι ήταν ο Χαικάλης αυτός που ζήτησε τα λύτρα της δωροδοκίας για να ψηφίσει πρόεδρο...ότι τον έχουν καταγράψει οι άλλο σε κάμερα κι όχι αυτός (και μάλιστα με κάμερα στον ρολόι του!). Κατάλαβα επίσης, ότι ο εισαγγελέας τον κάλεσε ως ύποπτο παθητικής δωροδοκίας...ότι βγαίνει πρώτος για να προλάβει αυτά που έρχονται...δωροδοκία σε σπίτια, σε Χρυσό, με χρήματα από την απαγωγή του Παναγόπουλου!!, από τους Αρειανούς και τον Άρχοντα των Δακτυλιδιών..το ερώτημα που έχω είναι τούτο: Ζητούσε τα λύτρα μόνο για αυτόν?...κρατείστο το.
Ιδού το video της συνέντευξης
..https://www.youtube.com/watch?v=eqoG9xi90Rw&feature=youtu.be.

Μ. Κόλλια Τσαρουχά: Αποπειράθηκαν να εξαγοράσουν και την Έλενα Κουντουρά

ΔΩΣΕΕΕΕ....ΧΑΒΟΥΖΑ...ΠΤΩΜΑΤΩΝ...Η Κόλια καρφώνει Κουντουρά για απόπειρα δωροδοκίας,,,αρνείται η τελευταία...ΚΟΛΑΣΗ...διαβάστε και κρατείστε σακούλα.
http://www.kontranews.gr/politiki/item/28688-kollia-tsarouxa


Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2014

Ενωμένοι Έλληνες: Δημήτρης Αντωνίου: Αναπτυξιακή Χρηματοδότηση Ιδιωτ...

Ενωμένοι Έλληνες: Δημήτρης Αντωνίου: Αναπτυξιακή Χρηματοδότηση Ιδιωτ...: γράφει ο Δημήτρης Αντωνίου Ιατρός, Πρόεδρος του κόμματος "ΕΛΠΙΔΑ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ" Αναπτυξιακή Χρηματοδότηση Ιδιωτικού Τομέα με Τρ...

Κυριακή, 7 Δεκεμβρίου 2014

Δημ. Αντωνίου: Αναπτυξιακή Χρηματοδότηση Ιδιωτικού Τομέα με Εξωτραπεζικό Δανεισμό

ΑΦΟΥ ΔΕΙΤΕ...ΜΕΤΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕ...Διαβάστε και τα άρθρα μου για "Ανάπτυξη χωρίς τραπεζικό Δανεισμό" κλπ. Δεν έχω άλλο τρόπο να τραβήξω την προσοχή σας. Η ανάρτηση αυτή είχε 700 κλίκσ σε μια μέρα. Τα άρθρα μου 300 περίπου σε μιΑ εβδομάδα και τέλος...

Αναπτυξιακή Χρηματοδότηση Ιδιωτικού Τομέα με Εξωτραπεζικό Δανεισμό

Ορισμοί: (Ο όρος «εξωτερική χρηματοδότηση»  στο πλαίσιο αυτής της μελέτης δεν πρέπει να συγχέεται με τη χρηματοδότηση από το εξωτερικό).
α) Η εξωτερική χρηματοδότηση ορίζεται ως το άθροισμα της χρηματοδότησης από τραπεζικά δάνεια, αγορές ομολόγων, αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου και κεφαλαιακές μεταβιβάσεις
β) Ως εσωτερική χρηματοδότηση ορίζεται η προερχόμενη από Αποταμίευση και Κέρδη εταιρειών.
γ) Ακαθάριστες επενδύσεις κεφαλαίου (πραγματικές
επενδύσεις). Συμπεριλαμβάνονται επενδύσεις για κατασκευή κατοικίας και αγορά γης (προ αποσβέσεων).
δ) Το έλλειμμα εσωτερικής χρηματοδότησης του ιδιωτικού τομέα είναι η διαφορά μεταξύ των πραγματικών επενδύσεων και της αποταμίευσης του ιδιωτικού μη χρηματοπιστωτικού τομέα (νοικοκυριά και επιχειρήσεις) ως ποσοστών του ΑΕΠ.
ε) Ο όρος «χρηματοδοτικό κενό» αναφέρεται στη διαφορά μεταξύ συνολικήςχρηματοδότησης του ιδιωτικού τομέα και ακαθάριστων επενδύσεων κεφαλαίου. Όταν η διαφορά αυτή είναι αρνητική, ο ιδιωτικός τομέας χρηματοδοτεί τις ακαθάριστες επενδύσεις κεφαλαίου
μειώνοντας τον χρηματοοικονομικό του πλούτο (καταθέσεις, επενδύσεις σε μετοχές, ομόλογα κλπ).
Ο τραπεζικός δανεισμός αντιπροσωπεύει περίπου το 40% της συνολι-
κής χρηματοδότησης (εσωτερικής και εξωτερικής) του ιδιωτικού τομέα.

Αναπτυξιακός Εξωτραπεζικός Δανεισμός ιδιωτικού τομέα για το 2013 (από την «Έκθεση της ΤτΕ για την Νομισματική Πολιτική του 2013»):

α) Αποταμίευση και Κέρδη εταιρειών (11.5% του ΑΕΠ του 2013) (αυτοχρηματοδότηση, εσωτερική χρηματοδότηση)
β) Με εταιρικά ομόλογα (2% του ΑΕΠ του 2013) (εξωτερικός δανεισμός)
γ) Μεταβίβαση κεφαλαίων στις επιχειρήσεις (ιδίως από το εξωτερικό) (1.5% του ΑΕΠ) (εξωτερικός δανεισμός).
δ) Αύξηση μετοχικού κεφαλαίου επιχειρήσεων (ΑΜΚ) εντός κι εκτός χρηματιστηρίου (3% του ΑΕΠ) (εξωτερικός δανεισμός).
ε) Διαρθρωτικά Ταμεία της ΕΕ (2.3% του ΑΕΠ) (εξωτερικός δανεισμός)
στ) Άμεσες ξένες επενδύσεις (0.8% του ΑΕΠ) (εξωτερικός δανεισμός), με την δημιουργία κατάλληλου φορολογικού περιβάλλοντος (χαμηλής φορολογίας σε ΑΕ-ΕΠΕ)
η) Ταμείο Ανάπτυξης Νέας Οικονομίας (ΤΑΝΕΟ Α.Ε.). Κεφάλαια Δημοσίου (140 εκατ. Ευρώ) και Ιδιωτών (140 εκατ.) για venture capitals για την χρηματοδότηση της Καινοτομίας και Τεχνολογίας.
θ) Εθνικό Ταμείο Επιχειρηματικότητας και Ανάπτυξης (ΕΤΕΑΝ) (δίδει άτοκα δάνεια εγγυημένα από το ίδιο προς τις ιδιωτικές τράπεζες).
ι) Ταμείο Εγγυήσεων ΜΜΕπ (κρατικά κεφάλαια στις ΜΜΕπ).
κ) fiscal expansion.
Σημ.: Κατ` αναλογία, τα παραπάνω ισχύουν και για τις κρατικές επιχειρήσεις ιδιωτικού δικαίου (ΔΕΚΟ) και –γενικά-και για το Δημόσιο ως fiscal agent.

Ανάπτυξη Εθνικών Οικονομιών χωρίς Τραπεζικό Δανεισμό

Αργεντινή 2002, Μέξικο 1995, Ουρουγουάη 1985, Ιρλανδία (2010-13), Ισλανδία (2010-13), Λεττονία 2010-13) (+5% αύξηση του ΑΕΠ το 2013).
Πάντως ο ρυθμός ανάπτυξης είναι -30% αργότερος αυτού δια του τραπεζικού δανεισμού.
Βασικά αυτό επιτυγχάνεται: α) fiscal expansion (βλ. παραπάνω),
β) με μείωση του δημόσιου χρέους δια της άσκησης Δημοσιονομικής πολιτικής δια της νομισματικής πολιτικής (βλ. παραπάνω) και διάθεση στην ανάπτυξη των εξοικονομηθέντων κεφαλαίων,
γ) με αναγκαστική επιμήκυνση και με ρήτρα ανάπτυξης ή/και διαγραφή υφισταμένου δημόσιου χρέους και διάθεση στην ανάπτυξη των εξοικονομηθέντων κεφαλαίων, δ) με εσωτερικό κι εξωτερικό δανεισμό (κρατικά ομόλογα) από ιδιώτες και μη-τραπεζικά funds,
ε) Με έκδοση αναπτυξιακών ομολόγων εκτός προυπολογισμού,

στ) δημιουργία δημοσιονομικών, εμπορικών πλεονασμάτων και πλεονασμάτων τρεχουσών συναλλαγών, ζ) μείωση φορολογίας ΑΕ-ΕΠΕ και φυσικών προσώπων (αύξηση διαθεσίμου εισοδήματος), η) με χρηματοδότηση (ενδεχομένως) από την Παγκόσμια Τράπεζα ή/και την Ευρωπαική Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ).

(από το βιβλίο μου "Ορχούμαι την Οργήν τ. Β, 20014"

Στο επόμενο άρθρο μου: "Αναπτυξιακή Χρηματοδότηση Ιδιωτικού Τομέα με Τραπεζικό Δανεισμό".

Το προηγούμενο άρθρο μου: "Περί Ανάπτυξης Χωρίς Ξένα Κεφάλαια" http://zoidosia.blogspot.gr/2014/12/blog-post.html
Δημ. Αντωνίου, ιατρός, Πρόεδρος της "ΕΛΠΙΔΑ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ", τηλ. 22210-62743
https://www.facebook.com/dimitrios.antoniou1

Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2014

Δημ. Αντωνιου: Αναπτυξιακή Χρηματοδότηση Ιδιωτικού Τομέα με Εξωτραπεζικό Δανεισμό

Δημ. Αντωνίου, ιατρός, Πρόεδρος της "ΕΛΠΙΔΑ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ"


Αναπτυξιακή Χρηματοδότηση Ιδιωτικού Τομέα με Εξωτραπεζικό Δανεισμό

Ορισμοί: (Ο όρος «εξωτερική χρηματοδότηση»  στο πλαίσιο αυτής της μελέτης δεν πρέπει να συγχέεται με τη χρηματοδότηση από το εξωτερικό).
α) Η εξωτερική χρηματοδότηση ορίζεται ως το άθροισμα της χρηματοδότησης από τραπεζικά δάνεια, αγορές ομολόγων, αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου και κεφαλαιακές μεταβιβάσεις
β) Ως εσωτερική χρηματοδότηση ορίζεται η προερχόμενη από Αποταμίευση και Κέρδη εταιρειών.
γ) Ακαθάριστες επενδύσεις κεφαλαίου (πραγματικές
επενδύσεις). Συμπεριλαμβάνονται επενδύσεις για κατασκευή κατοικίας και αγορά γης (προ αποσβέσεων).
δ) Το έλλειμμα εσωτερικής χρηματοδότησης του ιδιωτικού τομέα είναι η διαφορά μεταξύ των πραγματικών επενδύσεων και της αποταμίευσης του ιδιωτικού μη χρηματοπιστωτικού τομέα (νοικοκυριά και επιχειρήσεις) ως ποσοστών του ΑΕΠ.
ε) Ο όρος «χρηματοδοτικό κενό» αναφέρεται στη διαφορά μεταξύ συνολικής χρηματοδότησης του ιδιωτικού τομέα και ακαθάριστων επενδύσεων κεφαλαίου. Όταν η διαφορά αυτή είναι αρνητική, ο ιδιωτικός τομέας χρηματοδοτεί τις ακαθάριστες επενδύσεις κεφαλαίου
μειώνοντας τον χρηματοοικονομικό του πλούτο (καταθέσεις, επενδύσεις σε μετοχές, ομόλογα κλπ).
Ο τραπεζικός δανεισμός αντιπροσωπεύει περίπου το 40% της συνολι-
κής χρηματοδότησης (εσωτερικής και εξωτερικής) του ιδιωτικού τομέα.

Αναπτυξιακός Εξωτραπεζικός Δανεισμός ιδιωτικού τομέα για το 2013 (από την «Έκθεση της ΤτΕ για την Νομισματική Πολιτική του 2013»):

α) Αποταμίευση και Κέρδη εταιρειών (11.5% του ΑΕΠ του 2013) (αυτοχρηματοδότηση, εσωτερική χρηματοδότηση)
β) Με εταιρικά ομόλογα (2% του ΑΕΠ του 2013) (εξωτερικός δανεισμός)
γ) Μεταβίβαση κεφαλαίων στις επιχειρήσεις (ιδίως από το εξωτερικό) (1.5% του ΑΕΠ) (εξωτερικός δανεισμός).
δ) Αύξηση μετοχικού κεφαλαίου επιχειρήσεων (ΑΜΚ) εντός κι εκτός χρηματιστηρίου (3% του ΑΕΠ) (εξωτερικός δανεισμός).
ε) Διαρθρωτικά Ταμεία της ΕΕ (2.3% του ΑΕΠ) (εξωτερικός δανεισμός)
στ) Άμεσες ξένες επενδύσεις (0.8% του ΑΕΠ) (εξωτερικός δανεισμός), με την δημιουργία κατάλληλου φορολογικού περιβάλλοντος (χαμηλής φορολογίας σε ΑΕ-ΕΠΕ)
η) Ταμείο Ανάπτυξης Νέας Οικονομίας (ΤΑΝΕΟ Α.Ε.). Κεφάλαια Δημοσίου (140 εκατ. Ευρώ) και Ιδιωτών (140 εκατ.) για venture capitals για την χρηματοδότηση της Καινοτομίας και Τεχνολογίας.
θ) Εθνικό Ταμείο Επιχειρηματικότητας και Ανάπτυξης (ΕΤΕΑΝ) (δίδει άτοκα δάνεια εγγυημένα από το ίδιο προς τις ιδιωτικές τράπεζες).
ι) Ταμείο Εγγυήσεων ΜΜΕπ (κρατικά κεφάλαια στις ΜΜΕπ).
κ) fiscal expansion.
Σημ.: Κατ` αναλογία, τα παραπάνω ισχύουν και για τις κρατικές επιχειρήσεις ιδιωτικού δικαίου (ΔΕΚΟ) και –γενικά-και για το Δημόσιο ως fiscal agent.

Ανάπτυξη Εθνικών Οικονομιών χωρίς Τραπεζικό Δανεισμό

Αργεντινή 2002, Μέξικο 1995, Ουρουγουάη 1985, Ιρλανδία (2010-13), Ισλανδία (2010-13), Λεττονία 2010-13) (+5% αύξηση του ΑΕΠ το 2013).
Πάντως ο ρυθμός ανάπτυξης είναι -30% αργότερος αυτού δια του τραπεζικού δανεισμού.
Βασικά αυτό επιτυγχάνεται: α) fiscal expansion (βλ. παραπάνω),
β) με μείωση του δημόσιου χρέους δια της άσκησης Δημοσιονομικής πολιτικής δια της νομισματικής πολιτικής (βλ. παραπάνω) και διάθεση στην ανάπτυξη των εξοικονομηθέντων κεφαλαίων,
γ) με αναγκαστική επιμήκυνση και με ρήτρα ανάπτυξης ή/και διαγραφή υφισταμένου δημόσιου χρέους και διάθεση στην ανάπτυξη των εξοικονομηθέντων κεφαλαίων, δ) με εσωτερικό κι εξωτερικό δανεισμό (κρατικά ομόλογα) από ιδιώτες και μη-τραπεζικά funds,
ε) Με έκδοση αναπτυξιακών ομολόγων εκτός προυπολογισμού,

στ) δημιουργία δημοσιονομικών, εμπορικών πλεονασμάτων και πλεονασμάτων τρεχουσών συναλλαγών, ζ) μείωση φορολογίας ΑΕ-ΕΠΕ και φυσικών προσώπων (αύξηση διαθεσίμου εισοδήματος), η) με χρηματοδότηση (ενδεχομένως) από την Παγκόσμια Τράπεζα ή/και την Ευρωπαική Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ).

(από το βιβλίο μου "Ορχούμαι την Οργήν τ. Β, 20014"

Στο επόμενο άρθρο μου: "Αναπτυξιακή Χρηματοδότηση Ιδιωτικού Τομέα με Τραπεζικό Δανεισμό".

Το προηγούμενο άρθρο μου: "Περί Ανάπτυξης Χωρίς Ξένα Κεφάλαια" http://zoidosia.blogspot.gr/2014/12/blog-post.html

Δημ. Αντωνίου, ιατρός, Πρόεδρος της "ΕΛΠΙΔΑ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ", τηλ. 22210-62743
https://www.facebook.com/dimitrios.antoniou1

Τρίτη, 2 Δεκεμβρίου 2014

Δημήτρης Αντωνίου: Περί ανάπτυξης χωρίς ξένα κεφάλαια

Με μια σειρά άρθρων μας, αρχίζουμε από σήμερα και δίνουμε επιτέλους απάντηση στο αναπάντητο από τους "μεγαλοοικονομολόγους" ερώτημα: Που θα βρούμε τα λεφτά αν τα σπάσουμε με την Τρόικα?" , διαβάστε λοιπόν (από το βιβλίο μου "Ορχούμαι την Οργήν Β`" που ενδιαφέρθηκαν μόνο δύο άτομα!!!).

Ενωμένοι Έλληνες: Δημήτρης Αντωνίου: Περί ανάπτυξης χωρίς ξένα κεφάλ...: Ο Δημήτρης Αντωνίου γράφει ο Δημ. Αντωνίου, ιατρός Ανάπτυξη εντάσεως κεφαλαίου κι εργασίας (δηλ. όταν απαιτούνται κεφάλαια και ε...

Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2014

Γ. ΡΩΜΑΝΙΑΣ: ΣΤΑΖΕΙ ΑΙΜΑ ΤΟ ΟΡΝΕΟ, ο ΜΑΥΡΑΓΟΡΙΤΗΣ αυτός...στο Επικρατείας των ΑΝΕΛ !




ΣΤΑΖΕΙ ΑΙΜΑ ΤΟ ΟΡΝΕΟ, ο ΜΑΥΡΑΓΟΡΙΤΗΣ αυτός...το οποίο το προορίζουν για το Επικρατείας των ΑΝΕΛ!...Σαν το πεινασμένο όρνεο διατρέχει επί 4 χρόνια την Ελλάδα, ψαρεύοντας πελάτες του φουκαράδες εργαζόμενους και συνταξιούχους εκμεταλλευόμενος τον πόνο των, για να γίνει εκατομμυριούχος με τις σάρκες των ελλήνων. Σε κάθε-προφανώς-πληρωμένη του καθημερινή εμφάνιση στα ΜΜΕ λέει πάντα: "Τώρα με περιμένουν 100 άτομα στο γραφείο μου, κάθε μέρα παίρνω 165 τηλέφωνα από τρομαγμένους ανθρώπους για την σύνταξή των...". Είναι ο βρωμερότερος Μαυραγορίτης της σύγχρονης ελληνικής κατοχής. Και θα τρέξουν τα 21 κινήματα! των ΑΝΕΛ -και σοβαροί δυστυχώς άντρες-να ριξουν μύλο στον Όρνεο αυτό για να βγεί στο Επικρατείας των ΑΝΕΛ στην ελληνική βουλή, όπως οι μαυραγορίτες, δοσίλογοι και κουκολοφόροι της κατοχής. Περιμένω μήνυσή του για να τον αποτελειώσω...Ήξερε η Τρόικα που Χτύπησε.

Γ. Ρωμανιάς

Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2014

Δημ, Αντωνίου: ΤΟ "ΤΡΑΓΙΚΟ" ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ. Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΣΤΟΝ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ. ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ


Πίτσα Καπιτσινέα, Εθνικό Θέατρο

ΤΟ "ΤΡΑΓΙΚΟ" ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ. Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΣΤΟΝ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ.  ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ (σε τρία μέρη), του Δημ. Αντωνίου, ιατρού

Η Τραγωδία στον Αριστοτέλη

Ο Πλάτων καταδικάζει την Τέχνη –το 10ο βιβλίο της Πολιτείας του-για δύο λόγους: Πρώτα διότι αυτή ως μίμηση με ατελή αισθητά μέσα, ατελών επίσης αισθητών πραγμάτων, δεν συνιστά έγκυρη πηγή γνώσης των αιωνίων και τελείως Ιδεών και δεύτερον, διότι η τραγωδία εξάπτει τα ψυχικά πάθη της ψυχής που ανήκουν στην άλογη σφαίρα της, έξω από τον έλεγχο του ελλόγου μέρους της, κάτι που δεν συνάδει με την κατά τον Λόγο και την ηθική βίωση του ανθρώπου: «Ο ποιητής το αγανακτητικόν ήθος εγείρει της ψυχής και τρέφει και ισχυρών ποιών  απόλλυσι το λογιστικόν». Τα δύο αυτά επιχειρήματα του δασκάλου του κατά της Τέχνης επιχειρεί να αντικρούσει το Αριστοτέλης στο «Περί Ποιητικής» έργο του, στο οποίο εκθέτει τους όρους της υψηλής ποίησης στην μορφή της τραγωδίας και της εποποιίας, οι οποίες διαφέρουν κυρίως κατά το ότι η τελευταία είναι μόνο απαγγελία κι έχει μακρυτέρα (πέραν της ημέρας) διάρκεια.
Ο διάσιμος ορισμός της τραγωδίας κατά τον Αριστοτέλη είναι ο εξής:

«Έστιν ούν τραγωδία μίμησις πράξεως σπουδαίας και τελείας….δι ελέου και φόβου περαίνουσα την των τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν».
«Τραγωδία είναι μίμηση μιας σοβαρής και τέλειας πράξεως, που έχει μέγεθος ηδυσμένο από τον λόγο, με ξεχωριστό το κάθε είδος ηδύσματος στα μέρη της, που παρουσιάζεται με δράση και όχι με απαγγελία και με το έλεος και το φόβο πραγματοποιεί την κάθαρσι από τα ανάλογα παθήματα. Ηδυσμένο λόγο ονομάζω το λόγο που έχει ρυθμό, αρμονία και μέλος…». Σε άλλο δε χωρίο προσθέτει ότι η «τραγωδία, δια της πλοκής του μύθου προκαλεί φόβο και οίκτο και φιλανθρωπία».

Στο σωζόμενο κείμενο της Ποιητικής δεν αποσαφηνίζεται η έννοια της «κάθαρσις», αλλά είναι πιθανόν να έχει κι εδώ την ίδια έννοια που έχει στον Σοφιστή (226d-228c) o Πλάτων, σύμφωνα με τον οποίο «κάθαρσις» είναι η: αποκατάσταση της ψυχικής ισορροπίας με την σύμμετρη και αρμονική ανάπτυξη και ενέργεια των δυνάμεων που συνθέτουν την ψυχική μας ζωή» κι αυτή βέβαια συντελείται με την υποταγή των αλόγων παθών του αλόγου μέρους της ψυχής στο λογιστικόν (λογικόν) της μέρος, στην κυριαρχία του Λόγου.
Στα Ηθικά Νικομάχεια (1105b,21) δε διευκρινίζει ότι: «Λέγω δεν πάθη με επιθυμίαν, οργήν, φόβον, θάρρος, φθόνον, χαράν, φιλίαν, μίσος, πόθον, ζήλον, έλεον, όλως οις έπεται ηδονή ή λύπη».

Από τον παραπάνω Αριστοτελικό ορισμό της τραγωδίας φαίνεται, ότι ο οίκτος (έλεος) που νοιώθει ο θεατής για τον τραγικό ήρωα και ο φόβος της βίωσης των ίδιων με αυτόν παθών, καταλήγει στην κάθαρση του ήρωα στις συνειδήσεις των θεατών από οποιαδήποτε ενοχή του για τις πράξεις του και τα συνειδησιακά παθήματά του, εφόσον ο οίκτος και ο φόβος προκαλούνται από την διαπίστωση της κυρίαρχης μοίρας ως αιτίου των δεινών του αδυνάτου να τα ελέγξει τραγικού ήρωα, ο οποίος αντιμετωπίζει την τραγικότητά του με μεγαλειώδη αξιοπρέπεια και μεγαλείο ψυχής. Ο τραγικός ήρωας από αξιολύπητος θνητός, αξιώνεται στις συνειδήσεις των θεατών σε μεγαλοπρεπή ήρωα, άξιον θαυμασμού και μίμησης, ένα πραγματικό παράδειγμα ψυχικής μεγαλοπρέπειας.

Δια της δια της «μίμησης πράξεως σπουδαίας και τελείας(*)» του τραγικού ήρωα, επέρχεται η κάθαρση των αλόγων ψυχικών «παθημάτων-παθών» «ελέους και φόβου» των θεατών προς αυτόν,  από την «άλογη» ιδιότητά των και από την  αναφορά των στα καθημερινά, γήινα, φθαρτά και σε ατελή αναφερόμενα και την αναβάπτισή των σε «έλλογα πάθη» αρμονιζόμενα με τον Λόγο, ανατείνοντας έτσι την ανθρώπινη ψυχή του τραγικού ήρωα (αλλά και του θεατή που παραδειγματίζεται από αυτόν) προς τα αιώνια, τα τέλεια, πνευματικοποιώντας την γήινη φύση της και κάνοντάς την μέτοχη της θείας φύσης της. Η κάθαρση των αλόγων «παθών» και δι αυτής η «θεικότητα» και «αθανασία» του ανθρώπου, συντελείται δια της χαλιναγωγήσεως αυτών υπό του Λόγου, αρμονίζοντας έτσι την ζωή του ανθρώπου προς τις επιταγές του Λόγου και του Ήθους, προσανατολίζοντας την βίωσή τους προς τα καθολικά, τα αιώνια, τα υπερβατολογικά αυτού, σύμφωνα με τις επιταγές της Ηθικής και του Αγαθού (Θείου).

(*) τίποτα προστιθέμενο στην τελεία πράξη δεν την καθιστά τελειωτέρα
«καθιστά δε τελείαν την ενέργεια η ηδονή»

Η κάθαρση αυτή του τραγικού ήρωα στις συνειδήσεις των θεατών, έχει ως αποτέλεσμα και την δευτερογενή ελευθέρωση του θεατή από τα δεσμά και πάθη (πόνους) της θνητής ύπαρξής του, τον απαλλάσσει από τον φόβο της θνητότητάς του, τον ελευθερώνει από την τραγωδία της συνείδησης του θανάτου την ψυχή του, καθιστάμενον αυτόν κοινωνό της θειικής του φύσης και της αθανασίας, δια του παραδειγματισμού του από την μεγαλειώδη αντιμετώπιση των δεινών από τον τραγικό ήρωα.

Η παραπάνω ερμηνεία του Αριστοτελικού ορισμού της τραγωδίας, βασίζεται στην παραδοχή ότι υποκείμενο της «κάθαρσις» είναι πρωταρχικά και κύρια «τα πάθη του ελέους και του φόβου» των θεατών που αναφέρονται στον τραγικό ήρωα, από την άλογη φύση των και την μικρότητά των και την αναβάπτισή στην υψηλή σφαίρα του Λόγου, εποχουμένου στην ανάβαση αυτή και της προσωπικότητας του τραγικού ήρωα, ο «θειοποίηση» του οποίου λειτουργεί παραδειγματικά και καθαρτικά δευτερογενώς και για τις ψυχές των θεατών.

Σύμφωνα με τα παραπάνω, η «κάθαρσις» είναι κυρίαρχα μια δομική της τραγωδίας ιδιότητα, υπάρχει σε αυτήν και μόνο για αυτήν (για τον τραγικό της ήρωα) και δεν αναφέρεται πρωταρχικά έξω από αυτήν, όπως π.χ. στους θεατές, οι οποίοι δέχονται την καθαρτήριο κι εξαγνιστική επίδρασή της δευτερογενώς. Η «κάθαρσις» είναι συνεπώς «προαίρεση», δηλαδή «κατά λόγον επιθυμία» που δείχνει τον χαρακτήρα και το «ήθος» του τραγικού ήρωα. Η «κάθαρσις» και την τραγωδία είναι «ηθικές αρετές» κατά τον Αριστοτέλη, όπως τις ορίζει στα Ηθικά Νικομάχεια. Η απάντηση του Αριστοτέλη στον Πλάτωνα, είναι ότι η τραγωδία δεν εξάπτει τα άλογα ψυχικά πάθη και δεν είναι συνεπώς κίνδυνος για την ηθική των νέων, αλλά αντίθετα είναι ψυχικός και ηθικός ψυχικός εξαγνισμός του ανθρώπου. Είναι υψηλή Ποίηση και υψηλή Τέχνη. Η κατά τον Αριστοτέλη καθαρτήριος δύναμη της τραγωδίας και της Τέχνης γενικότερα, ήταν η πρώτη αναβάπτιση της τέχνης από το επίπεδο της «τεχνικής», της «ενστικτώδους δεξιοτεχνίας», της «διασκέδασης», σε υψηλό επίπεδο πνευματικότητας και θρησκευτικής καθαρτηρίου ιερότητας. Ήταν η αποθέωση της Τέχνης.

Ήδη ο Πλάτων, στους Νόμους του, προς το τέλος της ζωής του αναθεωρεί την καταδικαστική της τέχνης άποψή του και την χαρακτηρίζει «παιδιάν» κι ότι προσφέρει «ηδονή αβλαβή».

Το Διονυσιακό πνεύμα αρμονικά συνδυασμένο με το Απολλώνειο Πνεύμα, εκπραγματώνεται στην τραγωδία (βλ.παρακάτω την θεωρία του Nitzsche για την γένεση της τραγωδίας στο 2ο μέρος της μελέτης).

Δια της κάθαρσης από το «άλογο» των αλόγων παθών του και την ένδυσή των με την σωτηριολογική φύση του Λόγου, ο άνθρωπος και η ψυχή του αισθάνονται την θεία φύση των μέσα στον άνθρωπο (κι όχι έξω από αυτόν, όπως η Πλατωνική ψυχή). Αυτή ακριβώς είναι και η Πλωτινική κάθαρση της ψυχής δια της θέασης του αισθητού ωραίου της Τέχνης! 
Ο θεατής βιώνει το αθάνατο θείο μέσα του, δια της καθάρσεως των γήινων, ατελών και αλόγων «παθών» του, του ελέους και του φόβου, με την τραγωδία ανακαλύπτει και την θεία φύση του. Αυτή η θεωρία του Αριστοτέλη για την καθαρτήριο ιδιότητα της τραγωδίας ως γενεσιουργού της συνειδητοποίησης της θειικότητάς του από τον άνθρωπο, αποτέλεσε την πηγή της θεωρίας του Ωραίου του Πλωτίνου ως «βίωση της Ιδέας μέσα στον κάθε άνθρωπο» κι όχι έξω από αυτόν, όπως η Πλατωνική Ιδέα. Ταυτόχρονα ο θεατής νοιώθει και ένα υπερβατολογικό «χάσιμο» της εγωιστικής ατομικότητάς του, αισθανόμενος «φιλανθρωπία» όχι μόνο για τον τραγικό ήρωα, στο πρόσωπο του οποίου βλέπει το δικό του πρόσωπο, αλλά και για κάθε συνάνθρωπό του, καθιστάμενος κοινωνός των παθών όλων, ενώ η ατομική του Ψυχή «μορφοποιείται» στην Παγκόσμια Ψυχή.

O θεατής της τραγωδίας, μαζί με τα καθαρώμενα αυτά «πάθη» αισθάνεται και μια Πνευματική (όχι αισθητική) ηδονή. Η ηδονή ως σημαντικού  στοιχείου της αίσθησης του ωραίου (*) στην τέχνη, διατηρήθηκε μέχρι τον Hegel, ο οποίος πρώτος απάλλαξε την τέχνη από την προυπόθεση της ηδονής, ανάγοντας αυτήν σε καθαρή πνευματική ενέργεια.

(*) αν κι όπως είπα το «ωραίο» στον Αριστοτέλη και σε όλον τον αρχαίο κόσμο, ήταν συνώνυμο του «καλού και αγαθού» με την ηθική σημασία των λέξεων αυτών και δεν είχε την αισθητική έννοια του «ωραίου στην τέχνη» που έχει σήμερα.

Τέλος  θα επαναλάβω και πάλι την ιδεαλιστική σημασία που έχει η λέξη «μίμηση» στον ορισμό της τραγωδίας στην Ποιητική του Αριστοτέλη η οποία (λέξη «μίμηση») κι εδώ επίσης δεν σημαίνει την απλή αναπαραγωγή (αναπαράσταση) των πραγματικών ιστορικών γεγονότων, αλλά την ιδεαλιστική, καλλιτεχνική διάπλαση αυτών στην μορφή ενός ρεαλιστικού και καθαρτηρίου μύθου, που γεννήθηκε από την έμπνευση του καλλιτεχνικού πνεύματος, όπως αυτό εκφράζεται με τον Λόγο (διάνοια) αλλά και του επιθυμητικού (ορεκτικού) μέρους της ψυχής του καλλιτέχνη, υποταγμένου όμως στον Λόγο.

Από το δίτομο έργο μου: "ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ". "Το Ωραίο ως πηγή Νοήματος του Κόσμου"

Στο επόμενο: "Η Γένεση της Τραγωδίας κατά Αριστοτέλη και Fr. Nitzsche"

Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014

ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ και οι Υπαίτιοι: ΜΝΗΜΟΝΙΑ, ΔΑΝΕΙΑΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ, ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΑ, ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗς κλπ. (Ιστορικά Ντοκουμέντα για το Αρχείο σας


Ιδού το Υπουργικό Συμβούλιο της Κυβέρνησης Γεωργίου Παπανδρέου, το οποίο υπέγραψε κι εφάρμοσε την 1η Δανειακή Σύμβαση το 2010 και Εισηγήθηκε, ψήφισε και εφάρμοσε το 1ο Μνημόνιο (ν.3845/06-05-2010) και οι υπογραφές των μελών του οποίου υπάρχουν στο αντίστοιχο ΦΕΚ 65/06-05-2010:
Πρακτικά της Βουλής την 06-05-2010 για την ψήφιση του 1ου Μνημονίου
http://www.hellenicparliament.gr/…/a08fc2d…/es20100506_1.pdf
από τα οποία φαίνονται οι 173 βουλευτές που ψήφισαν το 1ο Μνημόνιο (και την συνδεδεμένη με αυτό 1η Δανειακή Σύμβαση).
Tην 20-03-2012 ψηφίστηκε στην Ελληνική Βουλή η 2η Κύρια Διεθνής Διακρατική Δανειακή Σύμβαση της Ελληνικής Κυβέρνησης του Λουκά Παπαδήμου με την Τρόικα (ν. 4060/2012, ΦΕΚ Α` αρ. 65/ 22-03-2012).
Εδώ τα πρακτικά της Βουλής της 20-03-2012 στην ψήφιση της 2ης Κύριας Δανειακής Σύμβασης:
http://www.hellenicparliament.gr/…/a08fc2dd-…/es20120320.pdf (κείμενο) (20-03-2012)
από τα οποία φαίνονται οι βουλευτές που ψήφισαν την 2η Δανειακή Σύμβαση.
Εδώ οι υπογραφές των αρμοδίων υπουργών που υπογράφουν το σχετικό ΦΕΚ Α` 240/12-12-2012:
http://www.tovima.gr/…/1/20…/12/14/txs_document_14122012.pdf
Εδώ τα πρακτικά της Βουλής της 12-12-2012 στην ψήφιση την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου αρ.240/12-12/2-12 για την Τροποποίηση της 2ης Κύριας Δανειακής Σύμβασης: http://www.hellenicparliament.gr/…/a08fc2dd-…/es20121212.pdf , από τα οποία φαίνονται οι βουλευτές που ψήφισαν την Τροποποίηση της 2η Δανειακής Σύμβασης.
Η παραπάνω πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου του ΦΕΚ Α` 240/12-12-2012
στην συνέχεια κυρώθηκε με νόμο την 15η Ιανουαρίου 2013 με 166 Βουλευτές με τον ν. 4111/2013 (ΦΕΚ Α` αρ. 18/25-01-2013), ήτοι κι αυτή (όπως και η 1η Δανειακή Σύμβαση του 2010) χωρίς την απαιτούμενη πλειοψηφία των 180 βουλευτών που απαιτούνται από το αρ. 28 παρ. 2 Συντ.
Εδώ οι υπογραφές των αρμοδίων υπουργών που υπογράφουν το σχετικό ΦΕΚ Α` αρ. 18/25-01-2013:
http://www.minedu.gov.gr/publications/docs2014/fek18a.pdf
Δημ. Αντωνίου, ιατρός





Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2014

Β. ΘΑΝΟΥ (Αντ/δος του ΑΠ): ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ....Δείτε γιατί...(από Δημ. Αντωνίου, ιατρού)



Β. ΘΑΝΟΥ: ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ...Καλείται η Αντ/δρος του ΑΠ Βασ. Θάνου και το ΔΣ του Συλλόγου των Δικαστών-Εισαγγελέων, μετά από μήνυσή μου, για να στοιχειοθετήσoyn τις φοβερές καταγγελίες των εναντίον της Κυβέρνησης ότι η τελευταία έχει καθιδρύσει "απολυταρχικό κράτος", αρνείται να εφαρμόσει τις δικαστικές αποφάσεις! και ψηφίζει φωτογραφικές διατάξεις νόμων νομιμοποίησης εγκλημάτων του παρελθόντος ! κι έχει με τον τρόπο αυτό καταλύσει το Σύνταγμα δια της κατάλυσης της Δικαιοσύνης !. Ήρθε η ώρα η Ανώτατη Δικαιοσύνη να αναλάβει εμπράκτως τις ευθύνες της...όχι μόνο λόγια και διαπιστώσεις αλλά και πράξεις. Οι καταθέσεις των στον εισαγγελέα θα είναι ιστορικές είτε προς "δόξα" των είτε προς κόλαφον των!...Ήρθε η ώρα των Ευθυνών των απέναντι στην ιστορία και του λαού...και να θυμούνται, ότι εδώ είμαστε...κι είμαστε ακόμα νέοι...(έρχονται κι άλλες σημαντικές εξελίξεις....). Δημ. Αντωνίου, ιατρός.

Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

Π. ΧΑΙΚΑΛΗΣ, Τ.ΚΟΥΙΚ : ΔΕΝ ΜΑΣ ΔΙΝΟΥΝ ΤΙΣ 2 ΔΑΝΕΙΑΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΤΡΟΙΚΑ !!!....ΠΑΡΑΚΜΗ, ΕΚΦΥΛΙΣΜΟΣ


Π. Χαικάλης
Π. ΧΑΙΚΑΛΗΣ, Τ.ΚΟΥΙΚ : ΔΕΝ ΜΑΣ ΔΙΝΟΥΝ ΤΙΣ 2 ΔΑΝΕΙΑΚΕΣ ΥΜΒΑΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΤΡΟΙΚΑ !!!......Είναι Διανοητικά Ελλιπείς και Εθνικά Επίορκοι κι Επικίνδυνοι. Δώστε τους αυτά που δήθεν δεν βρίσκουν…υπάρχουν σε ΦΕΚ και στην Βουλή! ΝΤΡΟΠΗ ! ΝΤΡΟΠΗ….! …κι αυτά μόνο στους ΑΝΕΛ !
Από Δημ. Αντωνίου, ιατρό
Ιδού το Υπουργικό Συμβούλιο της Κυβέρνησης Γεωργίου Παπανδρέου, το οποίο υπέγραψε κι εφάρμοσε την 1η Δανειακή Σύμβαση το 2010 και Εισηγήθηκε, ψήφισε και εφάρμοσε το 1ο Μνημόνιο (ν.3845/06-05-2010) και οι υπογραφές των μελών του οποίου υπάρχουν στο αντίστοιχο ΦΕΚ 65/06-05-2010:
http://apografi.gov.gr/…/u…/downloads/2012/02/N3845_2010.pdf
Πρακτικά της Βουλής την 06-05-2010 για την ψήφιση του 1ου Μνημονίου
http://www.hellenicparliament.gr/…/a08fc2d…/es20100506_1.pdf
από τα οποία φαίνονται οι 173 βουλευτές που ψήφισαν το 1ο Μνημόνιο (και την συνδεδεμένη με αυτό 1η Δανειακή Σύμβαση).
Tην 20-03-2012 ψηφίστηκε στην Ελληνική Βουλή η 2η Κύρια Διεθνής Διακρατική Δανειακή Σύμβαση της Ελληνικής Κυβέρνησης του Λουκά Παπαδήμου με την Τρόικα (ν. 4060/2012, ΦΕΚ Α` αρ. 65/ 22-03-2012)
Τ. Κουίκ
Εδώ τα πρακτικά της Βουλής της 20-03-2012 στην ψήφιση της 2ης Κύριας Δανειακής Σύμβασης:
http://www.hellenicparliament.gr/…/a08fc2dd-…/es20120320.pdf (κείμενο) (20-03-2012)
από τα οποία φαίνονται οι βουλευτές που ψήφισαν την 2η Δανειακή Σύμβαση.
Εδώ οι υπογραφές των αρμοδίων υπουργών που υπογράφουν το σχετικό ΦΕΚ Α` 240/12-12-2012:
http://www.tovima.gr/…/1/20…/12/14/txs_document_14122012.pdf
Εδώ τα πρακτικά της Βουλής της 12-12-2012 στην ψήφιση την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου αρ.240/12-12/2-12 για την Τροποποίηση της 2ης Κύριας Δανειακής Σύμβασης: http://www.hellenicparliament.gr/…/a08fc2dd-…/es20121212.pdf , από τα οποία φαίνονται οι βουλευτές που ψήφισαν την Τροποποίηση της 2η Δανειακής Σύμβασης.
Η παραπάνω πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου του ΦΕΚ Α` 240/12-12-2012
στην συνέχεια κυρώθηκε με νόμο την 15η Ιανουαρίου 2013 με 166 Βουλευτές με τον ν. 4111/2013 (ΦΕΚ Α` αρ. 18/25-01-2013), ήτοι κι αυτή (όπως και η 1η Δανειακή Σύμβαση του 2010) χωρίς την απαιτούμενη πλειοψηφία των 180 βουλευτών που απαιτούνται από το αρ. 28 παρ. 2 Συντ.
Εδώ οι υπογραφές των αρμοδίων υπουργών που υπογράφουν το σχετικό ΦΕΚ Α` αρ. 18/25-01-2013:
http://www.minedu.gov.gr/publications/docs2014/fek18a.pdf
Δημ. Αντωνίου, ιατρός

Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2014

Ο Αξιωματικός του Άρματος μιλάει για το Πολυτεχνείο

Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2014

Πολυτεχνείο 1973. Όπως τότε και τώρα. Μπροστάρηδες, ανιδιοτελείς Μαχητές. Το μεγαλύτερο μετάλλιο Τιμής μας.



Ήμασταν πάντα εκεί, ανιδιοτελείς, μπροστάρηδες. Και στην Νομική και στον Πολυτεχνείο. Συλληφθήκαμε, τραυματιστήκαμε και Κοιτάμε δίκαια τα παιδιά μας με Περηφάνεια.  Το μεγαλύτερο παράσημο Τιμής της ζωής μας. Όπως τότε και τώρα. Ήμασταν οι τελευταίοι...δυστυχώς.

Σάββατο, 8 Νοεμβρίου 2014

ΣΤΟ ΑΥΤΌΦΩΡΟ ΧΘΕΣ Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ

ΣΤΟ ΑΥΤΌΦΩΡΟ ΧΘΕΣ Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ

ΑΤΤΙΚΑ ΝΕΑ: MILLENNIUM BANK: Απόφαση Βόμβα Ειρηνοδικείου Αθηνώ...

ΑΤΤΙΚΑ ΝΕΑ: MILLENNIUM BANK: Απόφαση Βόμβα Ειρηνοδικείου Αθηνώ...: Με την αρ.6366/19-07-2013 το Ειρηνοδικείου Αθηνών, σε δίκη Ασφ. Μέτρων για κατάσχεση αυτ/του για οφειλές υπέρ της τράπεζας, απ...

Παρασκευή, 7 Νοεμβρίου 2014

ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΣΚΥΛΟΣ Στον Σιδηροδρομικό Σταθμό ΟΙΝΟΦΥΤΩΝ. Ειδοποιείστε τους τοπικούς Ζωοφιλικούς Συλλόγους.




ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΣΚΥΛΟΣ Στον Σιδηροδρομικό Σταθμό ΟΙΝΟΦΥΤΩΝ. Ειδοποιείστε τους τοπικούς Ζωοφιλικούς Συλλόγους...θα αυτοκτονήσω.


Το βρήκαν εθελοντές και περιθάλπεται στον Φιλοζωικό Σύλλογο Ηλιούπολης. ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ, ΜΠΡΑΒΟ ΣΑΣ...σας ευχαριστούμε.





Τετάρτη, 5 Νοεμβρίου 2014

Δημ. Αντωνίου: «ΤΡΑΠΕΖΑ ΣΩΤΗΡΙΑΣ» των μετόχων της ΑΤΕ και της Proton και των Μικρο-ομολογιούχων.

«ΤΡΑΠΕΖΑ ΣΩΤΗΡΙΑΣ»
των μετόχων της ΑΤΕ, της Proton και των Μικρο-ομολογιούχων.
Του Δημ. Αντωνίου, ιατρού

Με κεφάλαια (μετοχικό κεφάλαιο) και την εγγύηση του Δημοσίου, ΤΧΣ, ΤΑΙΠΕΔ και Τράπεζας της Ελλάδος, ιδρύεται η Τράπεζα Ιδιωτικού Δικαίου «Τράπεζα Σωτηρίας», οι οποία κεφαλαιοποιεί τις ζημίες που υπέστησαν οι μέτοχοι της ΑΤΕ και οι Μικρο-ομολογιούχοι (περίπου 1 δις. ευρώ). Δηλ. χορηγεί δωρεάν μετοχές στους μετόχους της ΑΤΕ, ισόποσα με την τελευταία αξία των μετοχών των πριν τον κλείσιμο της ΑΤΕ (0.1550 ευρώ) και συνολικά 26 εκατ. ευρώ, ενώ τα ομόλογα των Μικρο-ομολογιούχων τα μετατρέπει σε ομόλογα CoCos, δηλ. δυνάμενα να μετατραπούν σε μετοχές της νέας τράπεζας. Έτσι οι μέτοχοι της ΑΤΕ και οι μικρο-ομολογιούχοι γίνονται μέτοχοι της νέας τράπεζας, ισόποσα με τις ζημίες των και μετέχουν των κερδών της, με την υποχρεωτική διανομή μερισμάτων σε αυτούς σε ένα προσυμφωνημένο ποσοστό επί των ετήσιων κερδών της τράπεζας.
Νομίζω ότι η Ιδέα είναι πολύ καλή, αν και το παραπάνω σχέδιο χρήζει φυσικά χρηματο-τεχνικής επεξεργασίας.





https://underinformation.wordpress.com/2012/07/27/%CF%8C%CF%83%CE%BF%CE%B9-%CE%B5%CE%AF%CF%87%CE%B1%CE%BD-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%BF%CF%87%CE%AD%CF%82-%CE%B1%CF%84%CE%B5-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%AC-%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CF%83%CE%B9%CE%BC/

http://www.7imeres.gr/%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1-%CF%83%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B6%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%81%CE%BF-%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CE%BB/
Σχέδιο Νόμου του Σύριζα για τους Ομολογιούχους, σήμερα ! 05-11-2014.


 Δημ. Αντωνίου, ιατρός και «μαυρισμένος» Πρόεδρος της «Ελπίδα Πολιτείας».





Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2014

Δημ. Αντωνίου: Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΩΣ ΠΗΓΗ ΝΟΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ. «Ο ΖΩΟΔΟΤΗΣ ΘΑΝΑΤΟΣ»




 Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΩΣ ΠΗΓΗ ΝΟΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ. «Ο ΖΩΟΔΟΤΗΣ ΘΑΝΑΤΟΣ».

Ο Martin Heidegger είπε: «Η ζωή μας είναι μια (υποσυνείδητη) ανάμνηση θανάτου», υπονοώντας ότι οι πράξεις μας, τουλάχιστον μετά από μια ηλικία και μετά, καθορίζονται και συνιστούν –έστω υποσυνείδητα- από την γνώση και αναμονή του θανάτου μας. Αυτή είναι η –καλή ή κακή- μοίρα του ανθρώπου, του μοναδικού μεταξύ των όντων που έχει συναίσθηση και συνείδηση του πεπερασμένου της ζωής του και του επερχομένου βέβαιου θανάτου του.
Και πως καθορίζεται η προαναφερομένη «καλή» ή «κακή» μοίρα του ανθρώπου που έχει συνείδηση τους επερχομένου θανάτου του? Η ιδιότητα του «καλού» ή «κακού» της μοίρας δεν είναι μια εσωτερική αξία της μοίρας καθαυτής, αλλά είναι μια δευτερογενής (εξωγενής) ιδιότητα που εξαρτάται κι αποδίδεται στην μοίρα από τον «γενναίο» ή «δειλό» χαρακτήρα των ανθρώπων αντίστοιχα.
«Κακή» είναι η μοίρα για τους «δειλούς» και «χοικούς», διότι αυτοί, στην ιδέα του θανάτου και των κινδύνων γενικότερα, παραλύουν, παραδίνονται στην μοιραία μοίρα των, γίνονται αναχωρητές και αναμένουν τον θάνατο τρομαγμένοι και υποταγμένοι στον φόβο και την μοιρολατρεία των.
«Καλή» είναι αντίθετα, η μοίρα των γενναίων και «μεγάλων» και «υψηλών» ανθρώπων, οι οποίοι στην ανάμνηση του επερχόμενου θανάτου των, αντιδρούν θανατώνοντας τον θάνατο με έργα και πράξεις που τους καθιστούν «αθάνατους» και «ζωντανούς» μετά θάνατον!
Κίνητρο των «αθάνατων» αυτών πράξεών των είναι η «Δόξα», με την μορφή της μεταθανάτιας «υστεροφημία τους». Η Δόξα είναι το ευγενέστερο και κάλλιστο των κινήτρων των πράξεων της ζωής των, διότι απαιτεί από τον Φιλόδοξο ανάληψη ενσυνείδητων κινδύνων και θυσίες, που μπορεί να φθάσουν και στην ενσυνείδητη κι ελεύθερη θυσία της ίδιας της ζωής του στον παρόντα αιώνα της βιολογικής του ζωής, για να «απολαύσει» στον επόμενο αιώνα που δεν θα υπάρχει. Και η «απόλαυση» αυτή, στην μορφή της Δόξας και Υστεροφημίας, είναι μια «απόλαυση» ηθική και άυλη, πάνω από κάθε υλική και οικονομικά αποτιμώμενη αξία. Για τους «γενναίους» και «μεγάλους» αυτούς ανθρώπους, η «ανάμνηση» του θανάτου, συνιστά μια «ζωογόνο», άγρια ενστικτώδη, αναγεννησιακή και αναγεννητική δύναμη που σκοτώνει τον βιολογικό θάνατό των,  δίνοντάς του αιώνια και δοξασμένη ζωή.
Η ανάμνηση του θανάτου είναι ο καλύτερος φίλος των «μεγάλων» και «γενναίων», διότι αυτός καθορίζει-εξ` αντιδιαστολής-το είδος των, ενσυνείδητα επικίνδυνων και θυσιαστικών, πράξεων της ζωής των, πράξεων που καθιστούν την ζωή των υψίστης ηθικής και οντολογικής αξίας. 
Στην ζωή των «γενναίων» ισχύει η διαλεκτική αρχής της «συνύπαρξης των αντιθέτων».
Ζωή χωρίς ενσυνείδητες πράξεις κινδύνου και ανιδιοτελούς αυτοθυσίας είναι ζωή «χωρίς περιεχόμενο και αξία», ζωή χωρίς την συνοδό «ανάμνηση θανάτου» είναι «ανύπαρκτη» διότι είναι «αδιανόητη». Ο θάνατος είναι η αυθεντία και η ανωτάτη δικαιακή αρχή κρίσης των μεγάλων κι ύψιστων πράξεων της ζωής μας, που την καθιστούν ζώσα και μετά τον θάνατό μας. Και οι πράξεις αυτές είναι ενσυνείδητα «θυσιαστικές» και γι` αυτό «αντίθετες» της χοικής και λογικής μας «ενστικτώδους» επιβίωσής μας. Κι είναι οι «γενναίες» αυτές πράξεις αυτές των «γενναίων» συνειδητά θυσιαστικές», ήτοι ασκούνται με πλήρη επίγνωση των συνεπειών των, διότι άλλως είναι πράξεις «άγνοιας του κινδύνου θανάτου» και γι` αυτό «πράξεις θράσους, αλλαζονίας και οίστρου» κι όχι «αυθεντικής γενναιότητας».
Για τους «γενναίους» άξια είναι η ζωή γεμάτη από ενσυνείδητες πράξεις που αψηφούν με σεβασμό-χωρίς να περιφρονούν-τον θάνατο. Ο θάνατος είναι ο «αγαπητικός» των «γενναίων» κι όχι ο «φόβος» κι «εχθρός» των «δειλών» και «χοικών».
Σκοπός της ζωής των «δειλών» είναι η «επιβίωση» δια της «χοικής λογικής», σκοπός της ζωής των ευημερούντων (Επικούρειων) είναι η «ηδονή» κι «ευτυχία». Σκοπός της ζωής των «γενναίων» είναι η «κατάκτηση» της ελευθερίας των από τον φόβο του θανάτου, με ενσυνείδητες πράξεις σφιχταγκαλιάσματος και αγάπης του οδηγού φίλου των, του «θανάτου».
Αυτή είναι, κατά την γνώμη μου και η αιτία της έξαρσης της επιστήμης, τέχνης και φιλοσοφίας που παρατηρείται μετά από μεγάλες καταστροφές της ανθρωπότητας και παρατηρήθηκε πρόσφατα και  μετά τους δύο μεγάλους παγκόσμιους πολέμους την Ευρώπη. Μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, όλες οι μεγάλες επαναστατικές επιστημονικές θεωρίες της Γενικής Σχετικότητας και Κβαντικής Φυσικής, μαζί με το μεγάλο κίνημα του Μοντερνισμού στην Τέχνη, ενώ μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η επανάσταση της Πληροφορικής και του Κινήματος του Μεταμοντερνισμού στην Τέχνη και Φιλολογία.
Πιστεύω, ότι, τηρουμένων των αναλογιών, ότι τα κείμενα του βιβλίου αυτού, είναι ακριβώς αποτέλεσμα και αποκυήματα τους φάσματος του επερχομένου και βιωμένου  Εθνικού Κινδύνου που βιώνω 4 τώρα χρόνια, στην πρώτη γραμμή τους αγώνα, η Πατρίδα μας στα χέρια των ξένων κατακτητών και- αλίμονο – με την συνέργεια ημεδαπών εθνοπροδοτών.
Δεν πιστεύω ότι θα μπορούσα να μελετήσω, σκεφθώ, γράψει και ενεργήσει όλες τις σκέψεις και πράξεις μου που εκθέτω στον βιβλίο αυτό, έξω από στο πλαίσιο του επικείμενου εθνικού μας θανάτου.
Η εκστατική ζωογόνος δύναμη τους επικείμενου εθνικού μας θανάτου, γέννησε τα κείμενα του βιβλίου μου αυτού, κληρονομιά αιώνια και «δοξασμένη», διότι είναι αποτέλεσμα πράξεων επικίνδυνων και θυσιαστικών.
Από τις παραπάνω σκέψεις μου προκύπτει και το νόημα του τίτλου του βιβλίου «Ορχούμαι την Οργήν» («Χορεύω την Οργήν»), ο οποίος παραπέμπει στον οργιαστικό «Χορό του Πολέμου», που χόρευε ο Μαχητής πριν την μάχη, σε μια κατάσταση εκστατικής χαράς και θυσιαστικού οίστρου, με την προσμονή της Αθανασίας του δι`ενός ηρωικού Θανάτου, που θα τον οδηγήσει στην αγκαλιά του μεγάλου του Φίλου, οδηγητή μιας άξιας ζωής…του Θανάτου. Αναβίωση του Αρχαίου Πολεμικου Χορού της Αρχαίας Σπάρτης «Πυρρίχιου» είναι ο σημερινός «Πυρρίχιος» (ή «Σέρρα») και ο «Χορός των Μαχαιριών» («Πιτσάκ») των Ποντίων.

Από το βιβλίο μου "Ορχούμαι την Οργήν" Α` τόμος.


Δημ. Αντωνίου, Πρόεδρος της ΕΛΠΙΔΑ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ, τηλ. 22210-62743

Toυ Αλέκου Αλεξανδράκη, του ζωγράφου του 'Επους του 1940. 

Η Αθανασία, κόρη του Ένδοξου Θανάτου.